۹ فروردین ۱۴۰۵ ۲۰:۵۱
این یادداشت با تکیه بر روایتهای مردمنگارانه، اسناد تاریخی و سفرنامهها، نوروز را بهعنوان پایدارترین و همگانیترین جشن ایرانی بررسی میکند. تحلیل نشان میدهد پایداری نوروز ریشه در پیوند آن با طبیعت، انعطافپذیری فرهنگی، کارکردهای اجتماعی، و توانایی آن در جذب عناصر مذهبی و حکومتی دارد. از یزد قدیم تا دربار صفویان، نوروز تجربهای مشترک و چندلایه است که از هویت ملی ایرانی حفاظت کرده و قابلیت جهانیشدن را نیز در خود دارد