۳۰ تیر ۱۴۰۵ ۰۷:۱۱
بوسه، رفتاری که برای بسیاری از مردم جهان اوج صمیمیت است، در واقع یک پدیدهی پیچیدهی فرهنگی و تکاملی محسوب میشود. انسانشناسان تخمین میزنند که حدود ۴۶ درصد از جوامع بشری، بوسهی لببهلب را انجام نمیدهند و عشق خود را از طریق روشهای دیگری مانند بو کردن یا مالش بینی ابراز میکنند. از سوی دیگر، نظریههای علمی نشان میدهد که بوسه ممکن است ریشه در رفتار غریزی تغذیهی مادران به نوزادان داشته باشد و در طول تکامل، به یک نشانهی عاطفی و شیمیایی تبدیل شده است . با وجود این پیچیدگیها، تأثیر بوسه بر مغز غیرقابلانکار است؛ اکسیتوسین و دوپامین، همان هورمونهای عشق، در جریان این حرکت ساده آزاد میشوند و آن را به یکی از ماندگارترین تجربههای انسانی تبدیل میکنند.