۲۶ تیر ۱۴۰۵ ۲۳:۳۵
پدیدهای که سالهاست در نهادهای دولتی و بنگاههای خصوصی تکرار میشود، اما همچنان کمتوجه مانده است: نشستن افرادی بر مسند تصمیمگیری که نه دانش تخصصی دارند، نه تجربهای متناسب با پیچیدگیهای مدیریت، و نه درکی از ابعاد راهبردی. این شکاف شایستگی، هزینههایی به مراتب سنگینتر از کمبود بودجه یا فناوری دارد؛ هزینههایی که در کاهش بهرهوری، فرسایش اعتماد، افزایش جابجایی نیروها و ورشکستگیهای خاموش خود را نشان میدهند. راهکار چیست؟ نظامهای ارزیابی پیش از انتصاب، جانشینپروری، و فرهنگ پاسخگویی؛ مسیرهایی که صندلی مدیریت را از گرانترین شیء سازمان، به ارزانترین هزینه در برابر ارزشآفرینی تبدیل میکنند.