۲۷ شهریور ۱۴۰۵ ۱۲:۴۳
این یادد یادداشت با نگاهی پژوهشی و بدون هیچ‌گونه گرایش سیاسی، از روال‌های گذشته تذکر می‌گیرد و سوق می‌دهد به خویشتنداری، مردمداری و خدمت صادقانه؛ یادآور می‌شود که مسئولیت‌ها در حال گذارند، خیلی زود دیر می‌شود و هر آمدنی را رفتنی است. مدیرانی که در پشت اتاق‌های دربسته با قفل‌های امنیتی پنهان می‌شوند و خدمت را از مردم دریغ می‌کنند، در روزِ گذر، تنها و بی‌پشتوانه خواهند بود؛ در حالی که مدیرانِ خدمتگزار و مردمدار، هم در این دنیا و هم در آخرت، دعای خیر مردم را پشتوانه‌ی خود و خانواده‌شان می‌بینند. پیام نهایی روشن است: به حسنت نناز که به تَبّی بند است، به مالت مناز که به یک شبی بند است؛ به‌جای غرور، عبرت بگیرید و به‌جای سوءاستفاده، حسنه‌ی جاری بگذارید