نتایج جستجوی "فریدون جیرانی"

تعطیلی برنامه «هفت»؛ پایان یک دوران یا توقف برای بازسازی؟

تعطیلی برنامه «هفت»؛ پایان یک دوران یا توقف برای بازسازی؟

۳۰ خرداد ۱۴۰۵ ۱۰:۰۰

برنامه «هفت»، یکی از قدیمی‌ترین و پرمخاطب‌ترین مجله‌های سینمایی تلویزیون ایران، به طور موقت از آنتن خارج شد. سازندگان این برنامه با انتشار اطلاعیه‌ای، دلیل این توقف را «بازنگری اساسی در ساختار برنامه‌سازی و آماده‌سازی محتوا برای فصل جدید» اعلام کردند. «هفت» از سال ۱۳۸۹ با اجرای فریدون جیرانی روی آنتن رفت و به یکی از مهم‌ترین تریبون‌های نقد سینمایی تبدیل شد. پس از جدایی جیرانی، شش مجری مختلف (محمود گبرلو، بهروز افخمی، رضا رشیدپور، محمدحسین لطیفی و دوباره افخمی) این برنامه را اجرا کردند. جزئیات کامل این توقف و افول برنامه «هفت» را در گزارش زیر بخوانید.

ماجرای ​افول برنامه «هفت»: از تریبون نقد سینما تا بازوی تبلیغات ارگانی!

ماجرای ​افول برنامه «هفت»: از تریبون نقد سینما تا بازوی تبلیغات ارگانی!

۱ خرداد ۱۴۰۵ ۰۲:۵۸

برنامه «هفت» که روزگاری مهم‌ترین تریبون رسمی گفت‌وگو و نقد سینمایی در تلویزیون ایران بود، سال‌هاست که مسیر افول را طی می‌کند. از زمانی که فریدون جیرانی این برنامه را ترک کرد، هیچ‌یک از متولیان بعدی نتوانستند موفقیت او را تکرار کنند. تغییرات پی‌درپی مجریان و منتقدان، رویکرد محافظه‌کارانه و حذف صداهای مستقل، «هفت» را از یک برنامه پرمخاطب و تأثیرگذار به برنامه‌ای کم‌رمق و غیرمرجع تبدیل کرده است. در دوره جدید (از سال ۱۴۰۱ به بعد)، محمد تنکابنی به عنوان تهیه‌کننده و بهروز افخمی به عنوان مجری وارد برنامه شدند. این ترکیب که یادآور برنامه «نقد سینما» (محصول حوزه هنری) بود، عملاً «هفت» را به مسیری برد که میان نقد تخصصی و چارچوب‌های رسمی توازنی برقرار نکرد.

نقد سریال مرگ تدریجی یک رویا + بیوگرافی کامل دانیال حکیمی

نقد سریال مرگ تدریجی یک رویا + بیوگرافی کامل دانیال حکیمی

۲۲ خرداد ۱۴۰۴ ۰۳:۵۲

جیرانی این بار با نگاه متفاوت و منحصر به فردش در تلویزیون و امر سریال سازی نیز حضور توانایی خودش را ثابت کرد، هر چند که سریال دچار اغراق آمیزی ها و غلوهای آشنای سینمای جیرانی بود، اما در عین حال با بدعت ها و جذابیت های بصری اش، توانست سایه بر نقص ها و سوال های مجهول داستان بیندازد و اثر را به یکی از برجسته های در حال حاضر تلویزیون بدل کند. او با ساختار مرگ تدریجی یک رویا تا حدودی از فضا و ژانر خشونت، جنایت و روان کاوی که مضامین اصلی و همیشگی فیلم های قبلی اش بوده، تا حدوی فاصله گرفته است. هر چند که باز هم حضور و وجود جیرانی در پشت صحنه و به عنوان کارگردان کاملا واضح و مشخص است.