۷ خرداد ۱۴۰۵ ۰۳:۲۲
در معبدی دور، گربه ای مزاحم مراقبه راهبان بود. استادی پیر دستور داد هنگام مراقبه، گربه را به درخت ببندند. سالها بعد استاد مرد و گربه هم مرد. اما راهبان گربه دیگری خریدند و به همان درخت بستند. دهه ها گذشت و رساله ای آکادمیک نوشته شد با عنوان «اهمیت فلسفی بستن گربه در مراقبه». هیچکس یادش نماند که اصل قضیه فقط حذف مزاحمت بود، نه جادوی بستن گربه. این تمثیل ساده، عصاره یکی از فراگیرترین آسیب های حیات جمعی انسان را نشان می دهد: بقای تشریفاتی که ریشه عقلانی خود را از دست داده، اما به دلیل ترس از نقض سنت، ناآگاهی جمعی، یا فشار همنوعان، همچنان تکرار می شود.