آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
برنابئو شب گذشته صحنه یک پیروزی شیرین اما بسیار پرتنش بود. رئال مادرید در آخرین بازی سال ۲۰۲۵ خود، میزبان سویا شد و در نهایت با نتیجه ۲ بر ۰ به پیروزی رسید، اما این سه امتیاز به راحتی به دست نیامد. تیم ژابی آلونسو با ترکیبی کاملاً هجومی و با حضور همزمان امباپه، بلینگام، رودریگو و وینیسیوس جونیور وارد میدان شد. حتی بازوبند کاپیتانی نیز به وینیسیوس، ستاره جنجالی تیم، سپرده شده بود. همه چیز برای یک نمایش درخشان و پاسخ به انتقادات بازی قبلی آماده به نظر میرسید. اما آنچه در زمین رخ داد، دقیقاً برعکس انتظارات بود. از همان دقایق ابتدایی، سویا با قدرت وارد بازی شد و دفاع آشفته رئال مادرید را زیر فشار گذاشت. در دقیقه هفتم، پس از آنکه ایزاک رومرو از سویا یک موقعیت گل مسلم را مقابل تیبو کورتوا از دست داد، صبر هواداران رئال مادرید به سر آمد. این سومین موقعیت خطرناک سویا تنها در هفت دقیقه بود.
هواداران حاضر در سانتیاگو برنابئو که از عملکرد ضعیف تیم به خشم آمده بودند، با سوتهای اعتراضی بلند نارضایتی خود را فریاد زدند. سوتهایی که نه تنها برای عملکرد کلی تیم، بلکه به طور خاص برای وینیسیوس جونیور، کاپیتان تازهکار شب بود. این اعتراضات در طول نیمه اول بارها تکرار شد، به ویژه هر بار که سویا به دروازه رئال نزدیک میشد. فشار روی شانههای بازیکنان سفیدپوش به وضوح احساس میشد. در نهایت، این جود بلینگام بود که در دقیقه ۳۸ با یک گل، هم نتیجه را به نفع رئال کرد و هم مقداری از فشار روانی را کاهش داد. اما سویا تا آخر بازی خطرناک باقی ماند و تنها گل دوم کیلیان امباپه در دقیقه ۸۶ بود که نفسهای هواداران را راحت کرد. پیروزی امشب هرچند سه امتیاز با ارزش را برای رئال مادرید به ارمغان آورد، اما سوتهای هواداران در برنابئو زنگ خطری جدی برای ژابی آلونسو و بازیکنانش به صدا درآورد.
تحلیل ترکیب هجومی و شکاف دفاعی؛ چرا استراتژی آلونسو جواب نداد؟
ژابی آلونسو با قراردادن همزمان امباپه، بلینگام، رودریگو و وینیسیوس در ترکیب، واضح بود که قصد دارد با سیل هجمه، بازی را از ابتدا در اختیار بگیرد و به انتقادات پاسخ دهد. اما این رویکرد هجومی سنگین، تعادل تیم را به هم زد. حضور این چهار بازیکن در مناطق پیشرفته، باعث فاصله زیاد بین خطوط و ایجاد فضای گسترده در پشت سر آنها شد. هافبکهای مرکزی (گولر و شوامنی) نتوانستند به تنهایی فضاهای خالی مقابل دفاع چهارنفره (رودیگر، هویسن، آسنسیو، گارسیا) را پوشش دهند. سویا با استفاده از ضدحملههای سریع، دقیقاً از همین فضاها استفاده کرد و سه موقعیت واضح در هفت دقیقه اول ایجاد کرد. این نشان میدهد ترکیب علی رغم ستارههای درخشان، از تعادل تاکتیکی برخوردار نبود.
روانشناسی هواداران برنابئو؛ از انتظار تا خشم زودهنگام
هواداران رئال مادرید، به ویژه در برنابئو، معیارهای بسیار بالایی دارند. آنها پس از نمایش ضعیف در بازی قبلی (برد ۳-۲ پرگلخوری مقابل تیم دسته سومی تالاورا)، انتظار یک عکسالعمل قهرمانانه را داشتند. دیدن ترکیب کاملاً هجومی، این انتظار را بیشتر کرد. اما هنگامی که در زمین، عکس آن را دیدند (تیم در خانه خود تحت فشار تیمی مانند سویا قرار گرفت)، احساس خیانت به انتظارات و تحقیر کردند. سوت زدن در دقیقه ۷، نشانهای نادر و جدی از ناامیدی عمیق است. آنها نه تنها به عملکرد بد، بلکه به عدم نمایش روحیه مبارزه و شاید به انتخاب وینیسیوس به عنوان کاپیتان (با توجه به سوتها هنگام معرفی او) اعتراض داشتند. این واکنش، فشار بیسابقهای را روی بازیکنان به ویژه رهبر جدید تیم وارد کرد.
نقش کلیدی بلینگام و امباپه در نجات موقعیت
در شرایطی که تیم غرق در فشار حریف و نارضایتی تماشاگران بود، نقش بازیکنان کلیدی و تجربه مشخص شد. جود بلینگام با گل خود در دقیقه ۳۸، مانند یک ناجی عمل کرد. این گل نه تنها نتیجه را تغییر داد، بلکه مهمتر از آن، جو سنگین ورزشگاه را شکست و اعتماد به نفس از دست رفته را به تیم برگرداند. در ادامه، کیلیان امباپه با تکیه بر غریزه گلزنی خود در دقیقه ۸۶، پیروزی را مهر و موم کرد. عملکرد این دو ستاره در مقابل فشار، تفاوت بین بازیکنان بزرگ و معمولی را نشان داد. در شرایطی که وینیسیوس تحت تأثیر سوتها و مسئولیت کاپیتانی قرار داشت، این دو با آرامش وظیفه خود را انجام دادند و تیم را از یک شب مخرب نجات دادند.
چالش کاپیتانی وینیسیوس جونیور؛ آزمونی سخت و شکستخورده
انتخاب وینیسیوس جونیور به عنوان کاپیتان برای این بازی، تصمیمی جسورانه از سوی آلونسو بود. احتمالاً هدف، دادن اعتماد و مسئولیت بیشتر به این بازیکن بااستعداد اما گاهی غرق در حواشی بود. اما این تصمیم در شب اشتباهی آزمایش شد. سوتهای هنگام معرفی او، از همان ابتدا فضایی خصمانه برایش ایجاد کرد. سپس، عملکرد ضعیف تیم و خود او (که نتوانست در نیمه اول تأثیرگذار باشد)، این احساس را تقویت کرد که شاید او گزینه مناسبی برای هدایت تیم در شرایط بحرانی نباشد. وینیسیوس به جای آنکه بتواند تیم را آرام کند و الهامبخش باشد، خود تحت فشار قرار گرفت. این تجربه میتواند برای آینده کاپیتانی او—اگر ادامه یابد—یک درس بزرگ باشد: رهبری در رئال مادرید یعنی تحمل سنگینترین فشارها و هدایت تیم حتی وقتی همه علیه تو هستند.
چشمانداز رئال مادرید در آستانه سال نو؛ پیروزی با طعم هشدار
این پیروزی اگرچه سه امتیاز مهم را داد، اما بیشتر شبیه یک هشدار قرمز برای آلونسو و بازیکنان بود. پیام هواداران واضح بود: این سطح از عملکرد قابل قبول نیست. مشکلات دفاعی، عدم تعادل در ترکیببندی و وابستگی بیش از حد به انفرادیکاری ستارهها، نقاط ضعفی هستند که تیمهای بزرگتر در لیگ قهرمانان اروپا بیرحمانه از آنها سوءاستفاده خواهند کرد. آلونسو باید در تعطیلات کوتاه سال نو، به دنبال یافتن تعادل مجدد بین حمله و دفاع باشد. همچنین، باید درباره نقشها و مسئولیتهای بازیکنان کلیدی مانند وینیسیوس تصمیم بگیرد. رئال مادرید با این ستارهها پتانسیل قهرمانی دارد، اما تنها در صورتی که به یک تیم متعادل و با انضباط تبدیل شود، نه مجموعهای از استعدادهای درخشان ولی ناهماهنگ. شب سویا نشان داد که هواداران برنابئو اولین کسانی هستند که این ضعف را تشخیص میدهند و بلافاصله واکنش نشان میدهند.