آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
گاهی در فوتبال، اعداد و ارقام گویای همه چیز هستند. عدد ۱۲، برای استون ویلا یک رؤیا بود: دوازده بازی متوالی بدون شکست در تمام رقابتها. روندی خیرهکننده که آنها را به یکی از خطرناکترین تیمهای اروپا تبدیل کرده بود. اما در سوی دیگر، عدد ۴ و ۰ قرار داشت؛ نتیجهای که در پایان یکشنبه شب در ورزشگاه امارات لندن به ثبت رسید. نتیجهای که نه تنها یک بازی، بلکه یک افسانه را به پایان رساند. آرسنال در بهترین حالت ممکن ظاهر شد تا مهمان سرسختش را با خاک یکسان کند. این بازی، تقابل دو تیم با بهترین فرم فصل بود. استون ویلا با هدایت اونای امری، با اعتماد به نفس کامل و بازیای پر از حرکت و حمله به لندن آمده بود. از سوی دیگر، آرسنال میکل آرتتا، که برای حفظ شانس قهرمانی در لیگ برتر، هیچ چیز جز پیروزی را نمیپذیرفت.
نیمه اول با تسلط نسبی آرسنال و چند موقعیت خوب برای دو تیم گذشت، اما بدون گل. گویی هر دو تیم منتظر فرصتی برای ضربه زدن بودند. اما آن فرصت، دقیقاً در دقایق ابتدای نیمه دوم، و آن هم برای آرسنال از راه رسید. اولین گل، دروازه را برای سیل بعدی باز کرد. استون ویلا که تا دیروز تسخیرناپذیر به نظر میرسید، ناگهان در هم شکست. بازی جمعی روان، پاسهای سریع و حرکت بیوقفه بازیکنان آرسنال، مدافعان ویلا را سردرگم کرد. در نهایت، این فقط یک پیروزی نبود؛ یک بیانیه بود. بیانیهای از سوی آرسنال که نشان داد در روزهای خوب میتوانند هر تیمی را از پیش رو بردارند. این برد، پیامی قدرتمند به لیورپول و منچستر سیتی رقبا فرستاد: جنگ برای عنوان قهرمانی، تازه شروع شده است. برای استون ویلا، این شاید یک تلنگر بود. پایان یک رؤیای شیرین اما یادآوری این واقعیت که در بالاترین سطوح، کوچکترین ضعف، به بهای گزافی تمام میشود. حالا سوال اینجاست: آیا آرسنال میتواند از این پیروزی تاریخی به عنوان سکوی پرتابی برای تعقیب سختترین عنوان لیگ برتر استفاده کند؟ و آیا استون ویلا میتواند از این شکست سنگین، درس بگیرد و دوباره به مسیر پیروزی بازگردد؟
تحلیل تاکتیکی؛ چرا استون ویلا در هم شکست؟
کلید تاکتیکی پیروزی آرسنال در دو مورد خلاصه میشد: فشار بالا و شدید (High Press) پس از از دست دادن توپ و استفاده هوشمندانه از فضاهای پشت دفاع ویلا. آرسنال از همان دقایق اول، به بازیکنان استون ویلا در نیمه خودی آنها فشار آورد و اجازه نداد ساختار از پیش طراحی شده امری شکل بگیرد. این فشار، منجر به اشتباهات اجباری و از دست دادن توپ در مناطق خطرناک شد. استون ویلا که در بازیهای قبلی با هجومی مستقیم و استفاده از بالهای خود موفق بود، در برابر سرعت بازیگران آرسنال در انتقال از دفاع به حمله کاملاً غافلگیر شد. به خصوص، فضاهای پشت مدافعان کناری ویلا (دیگو کارلوس و الکس مورنو) بارها توسط ساکا، مارتینلی و سپس جانشینانشان مورد بهرهبرداری قرار گرفت. آرسنال با پاسهای سریع عمودی، این فضاها را هدف گرفت. در مقابل، اونای امری نتوانست پاسخ مناسبی برای این طوفان پیدا کند. تعویضهای او (مانند آمدن اونانا به جای مکگین) نتوانست تعادل را به وسط میدان بازگرداند. خط دفاعی ویلا که در بازیهای قبلی استوار بود، در برابر حرکت مداوم و چرخش سریع بازیکنان آرسنال، بارها دچار سردرگمی و خطای موقعیتیابی شد. سومین گل که از یک حمله سریع از سمت راست و سانتر به ثمر رسید، نمونه کامل این شکست تاکتیکی بود.
نقش کلیدی بازیکنان خاص آرسنال
در چنین بازی بزرگی، بازیکنان کلیدی آرسنال عالی ظاهر شدند. مارتین اودگارد مغز متفکر حمله بود. نه تنها گل زیبای دوم را با شوتی از خارج محوطه به ثمر رساند، بلکه در ساخت اکثر حملات نقش داشت و پاس گل اول را نیز ارسال کرد. کنترل او بر بازی در نیمه دوم، حیرتانگیز بود. گابریل جسوس نیز با وجود اینکه از دقیقه ۷۷ به زمین آمد، تأثیری انفجاری داشت. او تنها یک دقیقه پس از ورود، با یک حرکت هوشمندانه در محوطه جریمه و دریافت پاس تروسار، چهارمین گل را وارد دروازه ویلا کرد. این عملکرد، ارزش یک بازیکن تأثیرگذار از روی نیمکت را نشان میدهد. در دفاع، ویلیام سالیبا و گابریل ماگالیانس (که خودش هم گلزنی کرد) دیوار غیرقابل نفوذی ساختند. آنها اولان واتکینز، مهاجم خطرناک ویلا را کاملاً خنثی کردند و تقریباً هیچ شانس واضحی به حریف ندادند. عملکرد آن دو، پایه و اساس این پیروزی بزرگ بود و به بازیکنان هجمی اجازه داد با آرامش به جلو بیایند.
بررسی روانشناختی؛ پایان یک رکورد و آغاز یک امید
شکستن رکورد ۱۲ بازی بدون شکست یک تیم، بیش از یک پیروزی فیزیکی، یک پیروزی روانشناختی است. استون ویلا با این رکورد، باوری تزلزلناپذیر در خود ایجاد کرده بود. آنها وارد زمین امارات شده بودند بدون اینکه طعم شکست را مدتها چشیده باشند. آرسنال با گل اول در ابتدای نیمه دوم، این باور را در هم شکست. پس از گل اول، به وضوح قابل مشاهده بود که اعتماد به نفس بازیکنان ویلا کاهش یافت و اشتباهات فنی و تاکتیکی آنان افزایش. در مقابل، آرسنال با هر گل، پرانگیزهتر و قویتر شد. این یک نمونه کلاسیک از «تأثیر گل اول» در یک بازی بزرگ بود که به یک سقوط روانی برای تیم حریف انجامید. برای آرسنال، این پیروزی میتواند نقطه عطفی در فصل باشد. شکست دادن تیمی به فرم استون ویلا، با چنین نتیجه قاطعی، اعتماد به نفس تیمی را به اوج میرساند و این باور را تقویت میکند که میتوانند در حساسترین لحظات فصل، بهترین بازی خود را ارائه دهند. این روحیه، برای سه بازی باقیمانده و رقابت تنگاتنگ قهرمانی، حیاتی است.
تأثیر این نتیجه بر رقابت قهرمانی و چهارتای برتر
این پیروزی، فشار را بر دو تیم بالای جدول، لیورپول و منچستر سیتی، به شدت افزایش داد. آرسنال با این برد، صدرنشین شد (یا فاصله خود را با صدر کاهش داد، بسته به نتایج دیگر). پیام واضح بود: آرسنال قصد دارد تا آخرین لحظه برای عنوان قهرمانی بجنگد و هیچ اشتباهی را برنمیتابد. برای استون ویلا، این شکست گرچه سنگین بود، اما احتمالاً تأثیر چندانی بر رتبه چهارم آنها در جدول (و صلاحیت برای لیگ قهرمانان) ندارد. با این حال، از نظر روانی ضربه بزرگی محسوب میشود و باید دید چگونه میتوانند از این شکست بهبود یابند. توانایی آنها در پاسخ به این ناکامی، تعیینکننده پایان فصل خواهد بود. این نتیجه همچنین به رقبای ویلا برای کسب مقام چهارم (مانند تاتنهام و منچستر یونایتد) امید داد که شاید بتوانند این فاصله را کم کنند. اما مهمتر از همه، این بازی نشان داد که آرسنال در اوج فرم، یکی از بهترین تیمهای اروپاست و میتواند در مقابل هر سبکی موفق عمل کند.
آیندهنگری؛ درسهایی برای دو تیم
برای آرسنال، درس اصلی، تداوم این سطح از بازی است. آنها ثابت کردند که از نظر تاکتیکی و فنی توانایی درهم شکستن هر تیمی را دارند. چالش بعدی، تکرار این نمایش در بازیهای بیرون از خانه و در شرایط متفاوت است. همچنین، عمق ترکیب آنها (با تأثیرگذاری بازیکنان ذخیره مانند جسوس و تروسار) یک نقطه قوت بزرگ است که باید از آن بهره ببرند. برای استون ویلا، این بازی یک هشدار جدی بود. آنها در مواجهه با فشاری در کلاس جهانی و سرعتی بالا، کم آوردند. امری باید نحوه بازی تیمش در برابر تیمهایی که فشار بالایی دارند را بازبینی کند. همچنین، وابستگی بیش از حد به چند بازیکن کلیدی (مثل واتکینز) در چنین بازیهایی آشکار شد. آنها نیاز به راهحلهای جایگزین در روزهای بد دارند. در کل، این بازی یک شاهکار تاکتیکی از سوی میکل آرتتا و یک یادآوری سخت از سطح لیگ برتر برای اونای امری بود. فصل لیگ برتر، با چنین بازیهایی است که افسانهساز میشود این دیدار، بدون شک یکی از به یاد ماندنیهای فصل جاری خواهد بود.