آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
در آستانه دیدار حساس یکهشتم نهایی جام حذفی، یک اعلامیه غیرمنتظره همچون بمب صدا کرد. از بندرعباس خبر میرسد که فولاد هرمزگان، میزبان استقلال، قصد دارد با ترکیبی کاملاً متفاوت و بازیکنان جوان به میدان برود. این تصمیم جنجالی، پس از روزها کشمکش میان کادر فنی و مدیریت باشگاه فولاد هرمزگان گرفته شده است. رضا مرتضیزاده، سرمربی با تجربه این تیم، از همان ابتدا خواستار انصراف از جام حذفی به دلیل فشردگی غیرمعمول برنامههای لیگ دسته دوم بود. او معتقد است سازمان لیگ برخلاف وعدههای داده شده، برنامهریزی مناسبی برای تیمهای دسته دوم نداشته و فشار مسابقات، بازیکنانش را تا مرز شکست فیزیکی پیش برده است. داستان سفرهای طاقتفرسا با اتوبوس و پروازهای چندمرحلهای، روایتی تکراری اما دردناک برای این تیم است.
حالا با وجود مخالفت اولیه مرتضیزاده، باشگاه تصمیم به حضور در جام حذفی گرفته، اما با یک شرط بزرگ: حفظ بازیکنان کلیدی برای مسابقات لیگ. این به معنای اعزام تیمی متشکل از بازیکنان جایگزین و حتی جوانان به مصاف غول پایتخت است. این رویکرد، پرسشهای بزرگ اخلاقی و حرفهای را در فضای فوتبال ایران ایجاد کرده است. آیا یک تیم حق دارد در یک مسابقه حذفی رسمی، عمداً با ترکیب ضعیفتری به میدان برود؟ آیا این تصمیم به حیثیت جام حذفی لطمه نمیزند؟ از سوی دیگر، این سناریو میتواند یک شمشیر دو لبه برای استقلال باشد. شاید روی کاغذ، حریف ضعیفتر شده باشد، اما گاهی همین تیمهای جوان و بیتجربه، با انگیزهای دوچندان میتوانند معادلات را بر هم بزنند. برای هواداران استقلال نیز این خبر میتواند احساس دوگانه ایجاد کند. از یک سو شانس صعود افزایش مییابد، اما از سوی دیگر، یک پیروزی آسان ممکن است آن لذت و اعتبار همیشگی صعود در جام حذفی را نداشته باشد. اکنون همه چشمها به سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال دوخته شده است. آیا آنها در قبال این تصمیم غیرمعمول واکنشی نشان خواهند داد؟ پاسخ این پرسشها را در روز ۲۲ دی ماه در ورزشگاه خلیج فارس بندرعباس خواهیم یافت.
ریشههای یک تصمیم اعتراضآمیز
تصمیم فولاد هرمزگان را باید بیش از یک انتخاب تاکتیکی، یک اقدام اعتراضی تلقی کرد. این تیم با بیان عمومی این موضوع، قصد دارد فشار سازمان لیگ در برنامهریزی غیرمنعطف برای تیمهای دسته دوم را به تصویر بکشد. مسئله تنها فشردگی تقویم نیست، بلکه کیفیت پایین امکانات اردویی، سفرهای زمینی طولانی و نبود پروازهای مستقیم از بندرعباس، Recovery (بازیابی) بازیکنان را به شدت مختل کرده است. این شرایط برای تیمهای لیگ برتری کمتر پیش میآید. اعتراض مرتضیزاده در واقع فریاد تمام تیمهای دسته دومی است که در سکوت، زیر بار فشارهای لجستیکی و برنامهای خرد شدهاند. جام حذفی برای آنها به جای یک فرصت، به یک تهدید برای اهداف لیگی تبدیل شده است.
تبعات اخلاقی و حرفهای برای جام حذفی
این حرکت، اصل رقابتپذیری و حرمت جام حذفی را زیر سوال میبرد. این جام همیشه فضایی برای شکستن مراتب و ایجاد شگفتی بوده و حضور با نیت کامل، اصل بنیادی آن است. از نگاه حرفهای، ممکن است این اقدام توجیه داشته باشد، اما از منظر اخلاق ورزشی، ارائه یک تیم غیرواقعی به هواداران و حریف، قابل دفاع نیست. هواداران بلیت میخرند تا بهترین بازی ممکن را ببینند. سازمان لیگ و فدراسیون اکنون در موضعی دشوار قرار گرفتهاند. اگر سکوت کنند، ممکن است این حرکت به رویهای خطرناک برای آینده تبدیل شود. اگر واکنش شدید نشان دهند، باید پاسخگوی بیتوجهی به درخواستهای منطقی تیمها باشند.
ریسکها و فرصتهای پیش روی استقلال
به ظاهر، استقلال در موقعیت برتری قرار گرفته است. مواجهه با ترکیبی ضعیفتر، شانس صعود را افزایش میدهد و امکان استراحت دادن به برخی بازیکنان کلیدی را فراهم میکند. اما این سناریو خطرات پنهانی نیز دارد. بازیکنان جوان و گرسنه فولاد، با انرژی و بدون فشار میآیند. استقلال ممکن است دچار بیتفاوتی یا کاهش تمرکز شود که در فوتبال حذفی، مجازات سنگینی به همراه دارد. از طرفی، عملکرد ضعیف یا حتی پیروزی سخت استقلال در چنین بازیای، میتواند از سوی افکار عمومی مورد نقد قرار گیرد. انتظار میرود آبیپوشان علاوه بر صعود، نمایش قانعکنندهای نیز ارائه دهند.
پیامدهای داخلی برای فولاد هرمزگان
این تصمیم میتواند حس اعتماد را در بین بازیکنان اصلی تیم تضعیف کند. برخی ممکن است علاقهمند به آزمودن خود در برابر استقلال باشند. همچنین، بازیکنان جوانی که به میدان میروند، تحت فشار زیادی قرار خواهند گرفت. از نظر مدیریتی، این گام نشاندهنده شکاف احتمالی بین دیدگاه فنی و تجاری باشگاه است. مدیریت خواهان حضور (و احتمالاً درآمد حاصل از بازی) است، اما کادر فنی تنها به سلامت بازیکنان و اهداف لیگ میاندیشد. در بلندمدت، شهرت باشگاه ممکن است خدشهدار شود. تصویر یک تیمی که در یک مسابقه رسمی "تسلیم" میشود، جذاب نیست و میتواند در جذب اسپانسر یا هوادار اثر منفی بگذارد.
آینده این پرونده و درسهایی برای فوتبال ایران
این اتفاق باید زنگ خطری برای مسئولان فوتبال ایران باشد. برنامهریزی بدون توجه به واقعیتهای لجستیکی و فیزیکی تیمهای دسته دوم، آنها را مجبور به اتخاذ تصمیمهای عجیب میکند. ضرورت بازنگری در تقویم مسابقات دسته دوم و ارائه تسهیلات سفر و اقامت به این تیمها کاملاً آشکار است. نادیده گرفتن این نیازها، کیفیت رقابتها را در تمام سطوح کاهش میدهد. در نهایت، این ماجرا آزمونی است برای انعطافپذیری و تدبیر مدیران فوتبال. آیا آنها میتوانند چارهای بیندیشند که هم حیثیت جام حذفی حفظ شود و هم تیمهای تحت فشار، دچار خسران نشوند؟ پاسخ این پرسش، راه آینده را مشخص خواهد کرد.