آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
صحنه فوتبال انگلستان پس از ظهر امروز شاهد یکی از غافلگیرکنندهترین اتفاقات تاریخ خود بود. باشگاه منچستریونایتد، تنها چند ساعت پس از تساوی ناامیدکننده مقابل لیدز یونایتد، حکم اخراج روبن آموریم، سرمربی پرتغالی تیم را صادر کرد. این جدایی نه یک خداحافظی دوستانه، که نتیجه یک رویارویی تمامعیار و علنی بین کادر فنی و مدیریت باشگاه بود. آموریم در آخرین کنفرانس خبری خود پیش از این تصمیم، با لحنی تند و تحقیرآمیز، از عنوان «سرمربی» ابراز ناخرسندی کرد و مدیران باشگاه را به دلیل عدم حمایت در بازار نقلوانتقالات مورد حمله مستقیم قرار داد. طغیان علنی آموریم، برای سران یونایتد غیرقابل تحمل بود و آنها بلافاصله «دکمه قرمز» را فشار دادند. حالا اولدترافورد به کانون خبری دنیای فوتبال تبدیل شده و سیل واکنشها، تحلیلها و افشاگریها از سوی رسانهها و شخصیتهای بزرگ این ورزش آغاز شده است. بیانیه سرد و مختصر باشگاه، رتبه ششم جدول لیگ برتر را دلیل اصلی این تصمیم عنوان کرد. اما گزارشهای رسانههای معتبر از «اختلاف نظر شدید بر سر لیست خریدهای آینده» و «دخالت مدیران در امور فنی» پرده برداشتند.
بر اساس گزارش «تاکاسپورت»، منچستریونایتد موظف است غرامتی معادل ۱۰.۰۵ میلیون پوند (حدود ۱۳.۶ میلیون دلار) را به آموریم پرداخت کند. این مبلغ سنگین، نشان از جدی بودن تعهد قرارداد و نیز عزم راسخ باشگاه برای قطع رابطه دارد. در میان واکنشهای جنجالی، اظهارات ترکی آلالشیخ، رئیس سازمان سرگرمی عربستان سعودی و از هواداران شناختهشده فوتبال انگلستان، بیش از همه توجهها را جلب کرد. او در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «الحمدلله... بالاخره... به امید رفتنِ گلیزرها!» این اشاره مستقیم به خانواده گلیزر، مالکان آمریکایی باشگاه، نشان میدهد که بحران در یونایتد فراتر از کادر فنی است و به ساختار مالکیت و مدیریت کلان باشگاه نیز کشیده شده است. در این میان، پاول اسکولز، افسانه سابق یونایتد، نام توماس توخل، سرمربی آلمانی را به عنوان گزینه احتمالی جانشین مطرح کرده است. در حالی که بسیاری انتظار داشتند آموریم پس از این اخراج ناگهانی دچار اندوه شده باشد، عکسهایی از او در حال قدمزدن با همسرش در خیابانهای منچستر، در حالی که لبخندی پهن بر لب داشت، منتشر شد. این تصاویر، پایان رابطهای پرتنش را بیش از پیش نمایشی کرد.
ریشههای اختلاف؛ جنگ قدرت بر سر اختیارات
اختلاف آموریم با مدیران یونایتد عمدتاً بر سر «اختیارات در بازار نقلوانتقالات» بود. آموریم که خود را فاقد قدرت تصمیمگیری واقعی میدید، در آخرین کنفرانس خبری خود به صراحت گفت مدیران باشگاه در قولهای خود برای پشتیبانی از او عمل نکردهاند. این درگیری، نمونه کلاسیک تقابل «دیدگاه بلندمدت مربی» با «منطق تجاری و مالی مدیران» است. آموریم احتمالاً خواهان خرید بازیکنان خاصی بود که با استراتژی مالی باشگاه (مانند محدودیتهای مالی ناشی از قوانین افاسآر) همخوانی نداشت. دخالت سر جیم رتکلیف و تیم مدیریتی جدید او (از طریق اینئوس) در امور فنی، نیز میتواند یکی از عوامل تنش بوده باشد. آموریم به عنوان مربی، ممکن است حاضر به پذیرش نظرات کارشناسی خارج از حیطه خود نبوده و این امر به تشدید درگیری دامن زده باشد.
بررسی اشتباه تاکتیکی آموریم و عواقب آن
کنفرانس خبری تند آموریم یک اشتباه استراتژیک بزرگ بود. حمله علنی به کارفرما، به ویژه در باشگاهی با حساسیت رسانهای منچستریونایتد، عملاً راه بازگشت را بست. این اقدام بیشتر شبیه به یک «خودکشی حرفهای» بود تا یک چانهزنی. او با تحقیر عنوان «سرمربی»، اقتدار خود را در بین بازیکنان نیز خدشهدار کرد. بازیکنان ممکن است این اظهارات را نشانه بیعلاقگی مربی به تیم تفسیر کنند. این رفتار، وفاداری و تلاش بازیکنان در باقی مانده فصل را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. از دیدگاه مدیریتی، پس از چنین اظهارات علنی، حفظ آموریم غیرممکن بود. زیرا اعتبار مدیران در صورت مماشات، به طور کامل از بین میرفت. آنها مجبور بودند برای حفظ اقتدار خود، سریع و قاطع عمل کنند.
واکنشها و افشاگریهای پس از حادثه
واکنش ترکی آلالشیخ بسیار معنادار است. او که قبلاً تلاش ناموفقی برای خرید یونایتد داشت، آشکارا از بحران داخلی باشگاه برای پیشبرد هدف خود (خروج گلیزرها) استفاده میکند. این نشان میدهد که بحران یونایتد ابعاد بینالمللی و ژئوپلیتیک نیز پیدا کرده است. اشاره رسانهها به مصاحبه قدیمی رتکلیف (در اکتبر گذشته) که در آن قاطعانه از ماندن آموریم دفاع کرده بود، نوعی «دروغگویی یا تغییر موضع» را به مدیر جدید باشگاه نسبت میدهد. این موضوع، اعتبار رتکلیف را در نزد هواداران و رسانهها کاهش میدهد. لبخند آموریم در روز اخراج، میتواند چند معنا داشته باشد: احساس رهایی از فشار کاری طاقتفرسا، اطمینان از دریافت غرامت کلان، یا حتی نشانهای از پیشآگاهی و برنامهریزی برای خروج. در هر صورت، این تصویر روایت رسمی باشگاه را زیر سؤال میبرد.
چالشهای پیش روی یونایتد در انتخاب سرمربی جدید
یونایتد اکنون در میانه فصل، بدون سرمربی و با روحیهای آسیبدیده باقی مانده است. انتخاب جانشین باید بسیار سریع و حسابشده باشد تا از سقوط بیشتر در جدول جلوگیری شود. گزینههایی مانند توماس توخل (که اسکولز مطرح کرد) جذاب اما پیچیده هستند. توخل احتمالاً تا پایان فصل حاضر در تیم ملی انگلیس است و جذب او نیازمند مذاکره با فدراسیون انگلیس و پرداخت خسارت است. همچنین، او احتمالاً خواهان اختیارات کامل خواهد بود که ممکن با ساختار فعلی یونایتد در تضاد باشد. گزینه دیگر، استفاده از یک مربی موقت (مانند مربیان حاضر در کادر فنی یا یک چهره با سابقه) تا پایان فصل است. این راهحل به باشگاه فرصت میدهد تا با دقت بیشتر و برای فصل آینده، مربی دلخواه خود را انتخاب کند، اما ریسک از دست دادن رقابت برای جامهای اروپایی را افزایش میدهد.
آینده روبن آموریم و درسهایی برای فوتبال انگلیس
آموریم با دریافت غرامت حدود ۱۰ میلیون پوندی، از نظر مالی در موقعیت خوبی قرار دارد. او میتواند با خیال راحت استراحت کند یا به دنبال پروژه جدیدی باشد. اما شهرت او به عنوان مربیای که ممکن است با مدیریت درگیر شود، میتواند فرصتهای شغلی بزرگ آینده را محدود کند. برای منچستریونایتد، این حادثه یک شکست مدیریتی دیگر محسوب میشود. این باشگاه در دهه گذشته چرخه باطل اخراج مربیان و پرداخت غرامتهای سنگین را تجربه کرده است. فقدان یک فلسفه فوتبالی ثابت و ساختار مدیریتی شفاف، بزرگترین مشکل آن است. این واقعه به تمام باشگاههای بزرگ درس میدهد که شفافیت در تعیین حدود اختیارات مربی و مدیر، و همچنین مدیریت انتظارات، چقدر حیاتی است. قبل از امضای قرارداد، باید در مورد استراتژی نقلوانتقالات، بودجه و میزان دخالت مدیریت توافق روشنی حاصل شود تا از بروز فجایعی مانند امروز جلوگیری شود.