آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
شب اول از مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در حالی در ورزشگاه نوکمپ به پایان رسید که خوشبینترین هوادار اتلتیکومادرید هم تصوری از چنین نتیجهای نداشت. شاگردان دیگو سیمئونه که در ۱۸ تقابل قبلی خود در این ورزشگاه طعم برد را نچشیده بودند، در شبی که بارسا سوار بر بازی بود، با برتری ۲ بر صفر زمین را ترک کردند تا نیمی از راه صعود به نیمهنهایی را طی کنند. بازی برای هانسی فلیک و تیمش هجومی شروع شد. بارسا که این روزها با درخشش مارکوس رشفورد و لامین یامال ترسناک نشان میدهد، از همان دقایق ابتدایی محوطه جریمه اتلتیکو را به محاصره درآورد. رشفورد که انگار در لباس بارسا دوباره متولد شده، در ۱۵ دقیقه اول بازی سه بار تا آستانه فروپاشی دروازه مادریدیها پیش رفت، اما خوان موسو، سنگربان آماده اتلتیکو، با واکنشهایی تماشایی مانع از گلزنی او شد. اوج کار رشفورد در دقیقه ۱۸ بود که روی پاس تماشایی لامین یامال دروازه را باز کرد، اما پرچم کمکداور به نشانه آفساید یامال، شادی را در نوکمپ خشک کرد.
دقیقه ۴۳، نقطه عطف و آغاز درام تلخ کاتالانها بود. پاس عمقی خولیان آلوارز، جولیانو سیمئونه را در موقعیت تکبهتک قرار داد و پائو کوبارسی با خطایی ناشیانه او را متوقف کرد. داور ابتدا کارت زرد نشان داد، اما بازبینی در اتاق VAR حکم به اخراج مستقیم مدافع جوان بارسا داد. هنوز شوک اخراج فروکش نکرده بود که خولیان آلوارز، ملقب به «عنکبوت»، پشت همان توپ ایستاد و با یک ضربه آزاد استثنایی از فاصله ۲۰ متری، کنج دروازه خوآن گارسیا را هدف گرفت. گل اول برای اتلتیکو و یک سکوت مرگبار در نوکمپ؛ بارسا در یک دقیقه هم مدافعش را از دست داد و هم عقب افتاد. با شروع نیمه دوم، فلیک دست به قمار بزرگی زد و با خروج پدری و لواندوفسکی، گاوی و فرمین لوپز را به زمین فرستاد تا با سیستم «۹ کاذب» بازی را برگرداند. بارسای دهنفره با وجود کمبود یار، باز هم مالکیت توپ را در اختیار داشت. در دقیقه ۵۲، رشفورد با یک ضربه آزاد خیرهکننده تیر دروازه موسو را لرزاند تا بدشانسیهای کاتالانها تکمیل شود. در حالی که بارسا سراپا حمله بود، تعویض طلایی چولو سیمئونه کار را تمام کرد. الکساندر سورلوث، مهاجم نروژی، تنها چند دقیقه پس از ورود به زمین، روی ارسال بی نقص روگری در دقیقه ۷۱ با یک ضربه سر مهارناپذیر دروازه را برای بار دوم باز کرد. این هفتمین گل سورلوث در هفتمین حضور ثابتش در لیگ قهرمانان این فصل بود تا آمار خیرهکننده او در اروپا تداوم یابد. در دقایق پایانی، لامین یامال که در آستانه شکستن رکورد ارلینگ هالند به عنوان جوانترین بازیکن با تاثیرگذاری روی ۱۰ گل بود، با دریبلهای ویرانگر خود سعی در جبران داشت، اما لایههای دفاعی نفوذناپذیر اتلتیکو اجازه ندادند معجزهای رخ دهد. آمارهای بازی نشان میدهد بارسا با وجود ده نفره بودن، دو برابر اتلتیکو «امید گلزنی» ایجاد کرد، اما در نهایت این شاگردان سیمئونه بودند که با یک نمایش حسابشده و بیرحمانه، طلسم ۱۸ ساله نوکمپ را شکستند. بارسلونا برای صعود به نیمهنهایی به یک رمونتادای تاریخی در ورزشگاه متروپولیتانو نیاز دارد؛ ماموریتی که با غیبت کوبارسی اخراجی خیلی خیلی دشوار خواهد بود.
گردگیری از دروازه کورتوا و خوان گارسیا !
داستان خولین آلوارز در این فصل، شباهت عجیبی به یک رمان حماسی دارد. او فصل را با یک ضربه آزاد خیرهکننده در کورنلا آغاز کرد، در دربی ماندگار مادرید که با پیروزی ۵-۰ اتلتیکو همراه بود، خولین تور دروازه کورتوا را با یک کاشته دقیق گردگیری کرد و دیشب در حساسترین مقطع فصل، دوباره از همان نسخه برای باز کردن گره کور بازی مقابل بارسلونا استفاده کرد. چه کسی بهتر از یک «عنکبوت» برای تمیز کردن تارهای عنکبوت کنج دروازه خوان گارسیا؟ این سومین گل آلوارز از روی ضربات ایستگاهی در این فصل بود تا ثابت کند آن خشکسالی گلزنی در ۱۱ بازی که از دسامبر تا فوریه گریبانش را گرفته بود، تنها یک وقفه کوتاه در مسیر درخشش او بوده است. خولین دقیقا همان جایی که تردیدها به اوج رسیده بود، یعنی در نبرد کوپا دل ری مقابل همین بارسا، دوباره متولد شد و حالا در لیگ قهرمانان ثابت کرد که مرد بازیهای بزرگ است.آمار خیرهکننده او در اروپا به خوبی گویای همه چیز است؛ آلوارز در این فصل دقیقا به همان اندازه که در ۳۴ بازی داخلی گلزنی کرده (۹ گل)، در ۱۱ نبرد اروپایی هم موفق به گشودن دروازه رقیبان شده است. انگار سرود لیگ قهرمانان برای او حکم یک زنگ بیدارباش را دارد.
با ثبت این گل تماشایی در نوکمپ، آمار او در این رقابتها به ۱۶ گل در ۲۲ بازی با پیراهن اتلتیکو رسید. اگر دوران حضور خولین در سیتی را هم به این معادله اضافه کنیم، به عدد شگفتانگیز ۲۴ گل در ۳۹ بازی میرسیم؛ آماری که او را در رده مرگبارترین مهاجمان قاره سبز قرار میدهد. اما تاثیرگذاری خولین در این شب باشکوه، فقط به آن شلیک مهارنشدنی خلاصه نشد. او با یک پاس دقیق و هوشمندانه، جولیانو سیمئونه را در موقعیتی قرار داد که منجر به اخراج پائو کوبارسی و ده نفره شدن بارسا شد. آنتوان گریزمان، ستاره فرانسوی اتلتیکو، پس از بازی با تمجید از همتیمیاش گفت: «او در اوج آمادگی است. خولین در لحظه درستی به این سطح رسیده و امیدوارم بتواند ما را تا فینال و کسب جام همراهی کند.» خولین آلوارز که پیش از این لذت بالای سر بردن جام گوشدراز را با منچسترسیتی (هرچند با نقشی فرعیتر) چشیده است، حالا در تیم سیمئونه نقش رهبر ارکستر خط حمله را بازی میکند. جولیانو سیمئونه نیز درباره او میگوید: «خولین یک بازیکن فوقالعاده برای اتلتیکو است. فروتنی و سختکوشی خولین برای همه ما الگوست و از درخشش او به شدت خوشحالم.» اتلتیکو با داشتن چنین مهاجم متخصصی، حالا بیش از هر زمان دیگری به حضور در نیمهنهایی و شاید اولین قهرمانی تاریخش در این تورنمنت فکر میکند. خولین آلوارز نشان داده که برای او، فرقی نمیکند حریف چقدر بزرگ باشد یا جو ورزشگاه چقدر سنگین؛ او همیشه راهی برای تنیدن تارهای مرگبارش پیدا میکند. نیش عنکبوت آرژانتینی، بارسا را در آستانه حذف قرار داده و مادرید را آماده یک جشن بزرگ اروپایی کرده است.
یامال، ارتش یکنفره
فوتبال گاهی بیرحمترین نسخه خودش را برای کسانی میپیچد که بیش از همه برای پیروزی عرق ریختهاند. تماشای لامین یامال در پایان نبرد سنگین دیشب مقابل اتلتیکومادرید، دقیقا مصداق همین بیرحمی بود. پس از سوت پایان بازی، در حالی که بازیکنان اتلتیکو در حال جشن گرفتن پیروزی ارزشمند ۲-۰ در قلب کاتالونیا بودند، دوربینهای تلویزیونی روی یک تصویر قفل شدند: ستاره ۱۸ ساله بارسا، ناتوان و مستاصل، روی چمنهای نوکمپ زانو زده بود و به نقطهای نامعلوم خیره شده بود. این تصویر، خلاصه تمام دردی بود که هواداران بارسا در یک شب تلخ اروپایی تجربه کردند.
نمایش یامال در این دیدار، اتفاقا درخشان بود. در شبی که خط حمله بارسا برای باز کردن لایههای دفاعی نفوذناپذیر تیم دیگو سیمئونه به بنبست رسیده بود، لامین تنها روزنه امید سکوهای نوکمپ به نظر میرسید. او با حرکات پیشبینیناپذیر خود بارها خط دفاعی مادریدیها را به هم ریخت و با خلق سه موقعیت جدی گلزنی، تلاش کرد تا مسیر بازی را عوض کند. اما انگار توپ نمیخواست با او و بارسا آشتی کند. هر چقدر یامال دریبل زد و فضا ساخت، همانقدر بدشانسی و بیدقتی سایر عناصر تهاجمی، رشتههای او را پنبه کرد. اتلتیکومادرید نشان داد که هنوز هم استاد بیچون و چرای بازیهای حذفی است. آنها با یک استراتژی دفاعی منسجم و استفاده حداکثری از ضدحملات، ضربات کاری به پیکر بارسا وارد کردند. در حالی که کاتالانها در آمار مالکیت توپ برتری مطلق داشتند، شاگردان سیمئونه با دو ضربه دقیق، نوکمپ را در سکوت فرو بردند. برای یامال که در تمام طول فصل به عنوان فرشته نجات بارسا ظاهر شده بود، پذیرش این حقیقت که درخشش انفرادی او هم نتوانست مانع از سقوط تیم شود، به شدت سنگین و خردکننده بود. تصاویر منتشر شده از لنز دوربینهای کنار زمین، یامال را در وضعیتی نشان میدهد که گویی تمام توان جسمیاش را در زمین جا گذاشته است. او که حالا به نماد نسل جدید بارسلونا تبدیل شده، بار سنگین انتظارات یک باشگاه را روی شانههای نحیف خود حس میکند. اشکهای پنهان و زانو زدن او در پایان بازی، نشان از تعصب بالای این بازیکن به پیراهن بلوگرانا دارد؛ بازیکنی که حالا دیگر یک استعداد صرف نیست، بلکه ستون اصلی تیم هانسی فلیک به شمار میرود. با این شکست، بارسلونا باید برای بازی برگشت در متروپولیتانو، به فکر یک معجزه یا به قول اسپانیاییها، یک «رمونتادا» باشد. جبران دو گل مقابل تیمی که دفاع کردن را بهتر از هر تیم دیگری در دنیا بلد است، نزدیک به محال به نظر میرسد. با این حال، فلیک و هواداران بارسا امیدوارند که یامال پس از این سقوط روحی، دوباره بلند شود. او پیش از سفر به مادرید، باید در دربی کاتالونیا مقابل اسپانیول به میدان برود؛ دیداری که میتواند فرصتی برای بازیابی اعتماد به نفس این ستاره جوان باشد. دنیای فوتبال در روزهای پیش رو تا هفته آینده به این پسر ۱۸ ساله نگاه میکند. آیا یامال میتواند در بازی برگشت، بغض فروخوردهاش را به جادویی تبدیل کند که دیوار مادریدیها را بشکند؟ فوتبال همیشه فرصتی برای جبران میدهد، حتی اگر این فرصت در میان صخرههای سخت دفاعی سیمئونه پنهان شده باشد. تصویر زانو زدن لامین یامال در نوکمپ، شاید تلخترین قاب فصل بارسا باشد، اما همین تصویر میتواند سوخت موتور محرک او برای خلق یک شب تاریخی در مادرید شود.
پنالتی آشکار: بحثبرانگیزترین صحنه بارسا- اتلتیکو
در جریان دیدار امشب بارسا و اتلتیکو به نظر داور بازی یک پنالتی واضح را برای بلوگرانا سوت نزد. ایتورالده گونزالس، کارشناس داوری روزنامه «آس» و شبکه «کادنا سر»، صحنههای جنجالی و چالشبرانگیز مسابقات تیمهای اسپانیایی در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان را تحلیل و بررسی کرد. بحثبرانگیزترین و عجیبترین صحنه دیدار بارسا و اتلتیکو در نیمه دوم رقم خورد؛ جایی که در حالی که بازی ۱-۰ به سود اتلتیکو بود، اتفاقی تقریباً خندهدار رخ داد. موسو ضربه دروازه را به سمت پوبیل زد و این مدافع به جای ادامه بازی، توپ را دوباره با دست لمس کرد. ایتورالده گونزالس با دیدن اینکه داور مسابقه، ایشتوان کواچ رومانیایی، دستور به ادامه بازی داد، فریاد زد: «این یک اشتباه فنی عظیم است. پنالتی کاملاً واضح! آنوقت از داوران اسپانیایی بد میگویند، این یک رسوایی است!» او در ادامه توضیح داد: «این یک خطای فنی بسیار بزرگ است، یکی از بزرگترین اشتباهاتی که در این مدت طولانی دیدهام. VAR باید او را صدا بزند.» طبق قوانین، روند ضربه دروازه به این صورت است: «توپ باید ساکن باشد و توسط بازیکنی از تیم مدافع از هر نقطهای از محوطه جریمه شلیک شود. توپ زمانی در جریان بازی قرار میگیرد که با پا به آن ضربه زده شود و به وضوح حرکت کند.» و این دقیقاً همان اتفاقی بود که افتاد. موسو توپ را به پوبیل سپرد و این مدافع میانی در یک لحظه غفلت، توپ را با دست گرفت تا دوباره ضربه بزند. اشتباهی به قدری بزرگ که به گفته کارشناس، «داور را از جریان بازی خارج کرد». البته این صحنه کارت زرد دوم را برای پوبیل به همراه نداشت، زیرا طبق گفته ایتورالده، «یک موقعیت حمله جدی (آشکار) محسوب نمیشد».
این تنها مورد جنجالی نبود. بازی در نوکمپ با سرعتی سرسامآور شروع شده بود. در آن هیاهو، ضربه نائل مولینا که در داخل محوطه جریمه بارسا به دست کوبارسی برخورد کرد، چندان دیده نشد. با این حال، به عقیده ایتورالده گونزالس، این صحنه پنالتی نبود: «توپ به دست راست او میخورد، اما ناشی از یک ریباند (برخورد ثانویه) است. حتی اگر دستش بالا باشد، چون توپ برگشتی است، نباید پنالتی اعلام شود.» صحنه جنجالیتر، خطای کوبارسی روی جولیانو سیمئونه بود، آن هم زمانی که بازیکن آرژانتینی در موقعیت تکبهتک با خوان گارسیا قرار داشت. کواچ در ابتدا کارت زرد نشان داد، اما VAR او را برای بازبینی فراخواند تا قرمز بودن صحنه را بررسی کند. داور پس از بازبینی، مدافع بارسا را اخراج کرد. ایتورالده که تمام مراحل تصمیمگیری تیم داوری را به درستی پیشبینی کرده بود، گفت: «کارت قرمز درست است؛ احتمالاً داور در زمین زاویه دید خوبی نداشت، اما VAR باید دخالت میکرد.» او در توضیح علت خطا افزود: «یک جور سرنگون کردن شبیه به ورزش راگبی بود. وقتی از پشت سر بازیکن میدوی، به نظر میرسد مهاجم خودش سکندری خورده، اما نه؛ مدافع کاری میکند که او تعادلش را از دست بدهد.»
نظر متئو لاهوز، داور بازنشسته اسپانیایی
لاهوز، داور سابق و کارشناس شبکه مووی استار، پس از مسابقه برخی صحنههای جنجالی از جمله اخراج کوبارسی و این «پاس به عقب» در محوطه شش قدم را بررسی کرد. او گفت: «از نظر قوانین، وقتی توپ در جریان است، مدافع صحنه را درست تفسیر نمیکند و داخل محوطه جریمه با دست توپ را متوقف میکند. هرچند از نظر قانونی میتوان پنالتی اعلام کرد، اما در این سطح معمولاً چنین صحنهای یک حرکت طبیعی در نظر گرفته میشود؛ بنابراین میتوان فهمید چرا داور پنالتی نگرفته است.» داور مسابقه هیچ تصمیمی نگرفت و VAR نیز وارد عمل نشد. لائوس توضیح داد: «اینکه صحنه داخل یا خارج محوطه جریمه رخ داده، تعیینکننده نیست؛ وقتی موسو ضربه را زد، توپ در جریان بازی قرار داشت. این صرفاً یک ناهماهنگی بین خودشان بود و در هیچ حالتی اقدام پوبیل باعث کارت زرد دوم نمیشد.» او در پایان به شکل عجیبی اضافه کرد که چنین صحنهای پیش از این هم رخ داده و شباهت زیادی به اتفاقی دارد که چند ماه قبل در یکی از بازیهای مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا با حضور استون ویلا رخ داده بود.
سابقه تاریخی؛ جایی که حرکت مشابه پوبیل پنالتی اعلام شد
یک سابقه تاریخی وجود دارد که حق را به آبیاناریها میدهد. این اتفاق در جریان مسابقات مرحله گروهی لیگ قهرمانان فصل گذشته رخ داد؛ در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۲۴، در دیداری که بین کلوب بروژ و استون ویلا در ورزشگاه یان بریدل برگزار شد. در حالی که بازی با تساوی ۰-۰ دنبال میشد، مینگز، مدافع استون ویلا، توپ را پس از اینکه «دیبو» مارتینز با پا به سمت او فرستاده بود، با دست در محوطه جریمه لمس کرد. در آن مورد، داور VAR به داور وسط هشدار داد که این حرکت پنالتی است و او هم نقطه پنالتی را نشان داد. هانس واناکن این فرصت را از دست نداد و با تبدیل آن به گل، پیروزی را نصیب کلوب بروژ کرد.