آسیانیوز ایران؛ سرویس افغانستان:
در رویدادی تاریخی، سه زن افغانتبار در انتخابات شوراهای محلی بریتانیا به پیروزی رسیدند. رابعه نسیمی، شهیره کریمی و پیمانه اسد، اعضای حزب کارگر، در نواحی مختلف شهر لندن در این انتخابات پیروز شدند و به شوراهای محلی راه یافتند. رابعه نسیمی در انتخابات شورای محلی غرب لندن با کسب بیش از ۱۲۰۰ رأی بهعنوان یکی از سه نامزد برنده اعلام شد. او بلافاصله پس از اعلام نتایج در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «بسیار مفتخرم که بهعنوان عضو شورای حزب کارگر برای ایست اکتون، در کنار استیون دانلی و هیتش تیلور و به نمایندگی از حزب کارگر انتخاب شدهام.» خانم نسیمی در دور اول حاکمیت طالبان، زمانی که تنها پنج ساله بود، همراه با خانوادهاش افغانستان را ترک کرد و به بریتانیا مهاجر شد. او تأکید کرد که این یک کارزار انتخاباتی طولانی و دشوار بود.
رابعه نسیمی که در سال ۱۹۹۹ همراه با خانوادهاش وارد بریتانیا شد، یک چهره علمی و دانشگاهی برجسته است. او پس از دریافت مدرک لیسانس در رشته جامعهشناسی از دانشگاه گلداسمیتس لندن، دوره کارشناسی ارشد خود را در همین رشته در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن (LSE) به پایان رساند و سپس تحصیلات خود را در مقطع دکترا در رشته جامعهشناسی با تمرکز بر موضوع مهاجران نسل دو، هویت، میهن و زبان در دانشگاه کمبریج شروع کرد.
پیمانه اسد، دیگر پیروز این انتخابات، نیز از رأیدهندگان قدردانی کرد که برای سومین دوره دوباره به او رأی دادند. او درباره دشواریهای این انتخابات نوشت: «کسانی که به مردم میگفتند من یک مسلمان واقعی نیستم، چون به راهحل دو کشوری باور دارم، مرا صهیونیست مینامیدند، چون پدرم یک افغان پشتو زبان جنوبی است، مرا طالبان خطاب میکردند، و برای ساکت کردنم بهخاطر صحبت درباره سیاست خارجی، پیام تهدید به مرگ میفرستادند.» خانم اسد تأکید کرد: «من تمام این حملات را تحمل کردم و سومین دوره پیروزیام را به دست آوردم. حتی با بیشترین تعداد رأی در صدر فهرست قرار گرفتم.» این سومین پیروزی پیاپی او در انتخابات شوراهای محلی است. با این حال، نتایج کلی انتخابات روز پنجشنبه در بریتانیا نشان میدهد که حزب کارگر به رهبری کییر استارمر، نخستوزیر این کشور، در شوراهای محلی انگلستان و رأیگیریهای اسکاتلند و ولز با شکست گسترده روبهرو شده است. در مقابل، حزب ریفرم یوکی، حزب ملی اسکاتلند، پلاید کامری در ولز و حزب سبز در چند حوزه پیشروی کردهاند. این انتخابات برای ۱۳۶ شورای محلی در انگلستان و پارلمانهای محلی اسکاتلند و ولز برگزار شد و مهمترین آزمون افکار عمومی برای حکومت کارگر پیش از انتخابات عمومی سال ۲۰۲۹ به شمار میرود. در این گزارش، ضمن معرفی سه زن افغان برنده انتخابات، به تحلیل مسیر حرفهای و چالشهای آنها میپردازیم.
رابعه نسیمی؛ از کمبریج تا شورای ایست اکتون!
رابعه نسیمی نمونۀ برجسته از نسل دوم مهاجران افغان در بریتانیاست که توانسته با تکیه بر تحصیلات آکادمیک و مشارکت سیاسی، جایگاه خود را در عرصه عمومی تثبیت کند. او که در سال ۱۹۹۹ و در اوج دور اول حاکمیت طالبان، افغانستان را ترک کرد، اکنون پس از دو دهه سکونت در بریتانیا، به عنوان عضو شورای منطقه «ایست اکتون» در غرب لندن انتخاب شده است. تحصیلات او بسیار درخشان است: لیسانس جامعهشناسی از گلداسمیتس، ماستری از دانشکده اقتصاد لندن (LSE)، و اکنون دانشجوی دکتری در دانشگاه کمبریج با تمرکز بر مهاجران نسل دو، هویت، میهن و زبان. این مسیر علمی، او را به یکی از نخبهترین چهرههای حاضر در شوراهای محلی تبدیل کرده است. او پس از اعلام نتایج نوشت: «این یک کارزار انتخاباتی طولانی و دشوار بود.» فشارهایی که یک زن مسلمان و مهاجر در عرصه سیاسی بریتانیا متحمل میشود، شاید برای مخاطب ایرانی چندان دور از ذهن نباشد. با این حال، پیروزی او در منطقهای با تنوع قومی بالا، نشان از اعتماد رأیدهندگان محلی به تواناییهای او دارد.
پیمانه اسد؛ سومین دوره پیروزی در برابر طوفان اتهامات
پیمانه اسد یکی از چهرههای شناختهشده سیاسی در میان جامعه افغانستانی بریتانیا است. او که اینک برای سومین دوره متوالی در انتخابات شوراهای محلی پیروز شده است، مسیری دشوار را پشت سر گذاشته است. اسد در شرح دشواریهای این انتخابات نوشت که با اتهامات متناقضی روبرو شده است: از سوی برخی به دلیل حمایت از راهحل دو کشوری (برای فلسطین و اسرائیل)، صهیونیست خطاب شده و از سوی دیگران به دلیل افغان بودن و پشتوزبان بودن پدرش، طالبان نامیده شده است. همچنین به دلیل صحبت درباره سیاست خارجی (به احتمال قریب به یقین انتقاد از سیاستهای اسرائیل در غزه)، تهدید به مرگ دریافت کرده است. او با قاطعیت نوشت: «من تمام این حملات را تحمل کردم و سومین دوره پیروزیام را به دست آوردم. حتی با بیشترین تعداد رأی در صدر فهرست قرار گرفتم.» این پیروزی قاطع نشان میدهد که شهروندان محلی، علیرغم تلاش مخالفان برای تخریب چهره او، به عملکرد و تعهدش اعتماد دارند.
شهیره کریمی؛ سومین چهره پیروز انتخابات
شهیره کریمی سومین زن افغانستانی است که در این دوره از انتخابات شوراهای محلی بریتانیا به پیروزی رسید. اگرچه جزئیات حوزه انتخابیه او به طور گسترده منتشر نشده است، اما حضور سه زن افغان به طور همزمان در یک دوره انتخابات، یک اتفاق بیسابقه محسوب میشود. این پیروزیها نشاندهنده «بلوغ سیاسی» جامعه مهاجران افغان در بریتانیا است. مهاجرانی که عمدتاً پس از سال ۲۰۰۱ و سقوط طالبان راهی بریتانیا شدند، اکنون فرزندانشان به سن رأی و نامزدی رسیدهاند و حضور فعالی در عرصه سیاست محلی دارند. از سوی دیگر، این پیروزیها پیام مهمی به طالبان دارد که زنان را از حضور در عرصههای سیاسی و اجتماعی محروم کردهاند. زنانی که از افغانستان گریختهاند، اکنون در بریتانیا نه تنها رأی میدهند، بلکه خود در جایگاه تصمیمگیری قرار میگیرند. این شکاف عظیم بین وضعیت زنان در افغانستان و زنان افغان در دیاسپورا، یک واقعیت تلخ و در عین حال امیدوارکننده است.
شکست گسترده حزب کارگر؛ باخت استارمر در آزمونی میان دورهای
نتایج کلی انتخابات برای حزب کارگر و نخستوزیر کییر استارمر بسیار ناامیدکننده بوده است. حزب کارگر در شوراهای محلی انگلستان و همچنین در رأیگیریهای اسکاتلند و ولز با شکست گسترده روبرو شده است. در مقابل، حزب «ریفرم یوکی» (Reform UK) که یک حزب راستگرا و پوپولیست است، حزب ملی اسکاتلند (SNP)، حزب ولزی «پلاید کامری» (Plaid Cymru) و حزب سبز (Green Party) در چندین حوزه پیشروی کردهاند. این نشان میدهد که رأیدهندگان بریتانیایی از عملکرد دولت کارگر ناراضی هستند و به سمت گزینههای جایگزین حرکت میکنند. این انتخابات، مهمترین آزمون افکار عمومی برای حکومت کارگر پیش از انتخابات عمومی سال ۲۰۲۹ (حدود سه سال دیگر) به شمار میرود. نتایج ضعیف حزب کارگر، زنگ خطری برای استارمر است که باید سیاستهای خود (به ویژه در حوزه اقتصاد، مهاجرت و خدمات عمومی) را بازبینی کند. در غیر این صورت، ممکن است حزب کارگر در انتخابات سراسری با شکست سنگین مواجه شود.
اهمیت تنوع فرهنگی در سیاست محلی بریتانیا
پیروزی سه زن افغان در یک دوره از انتخابات، نشاندهنده تغییر چهره سیاست محلی در بریتانیا، به ویژه در لندن، است. لندن یک شهر چندفرهنگی با جمعیت عظیم مهاجران است و شوراهای محلی آن باید نماینده همین تنوع باشند. زنان مهاجر (به ویژه از جوامع اقلیت) معمولاً با موانع مضاعفی برای ورود به سیاست روبرو هستند: تعصبات جنسیتی، نژادی و مذهبی. از این رو، موفقیت نسیمی، کریمی و اسد نه فقط یک پیروزی فردی، که یک دستاورد جمعی برای جامعه زنان مهاجر در بریتانیا محسوب میشود. در نهایت، اگرچه حزب کارگر در سطح ملی شکست خورده، اما در سطح محلی، حضور چهرههای متنوعی چون سه زن افغان میتواند به اعتبار این حزب در میان جوامع مهاجر کمک کند. این پیروزیها نشان میدهد که رأیدهندگان محلی (که بسیاری از آنها نیز خود مهاجر یا فرزند مهاجر هستند) به نمایندگانی رأی میدهند که باور دارند صدای آنها را به شورا میبرند. این درس مهمی برای احزاب سیاسی در سراسر جهان است.