آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
قرعهکشی جام جهانی ۲۰۲۶ گروهی را رقم زده که در آن مرز بین قارهها و نسلها به چالش کشیده میشود؛ گروهی که یک میزبان پرانگیزه، دو قدرت سنتی اروپا و یک قهرمان نوظهور آسیایی را در کنار هم نشانده است. گروه بی، دیگر فقط یک نام نیست؛ روایتی از گذر زمان در فوتبال است. کانادا به عنوان یکی از سه میزبان اصلی، برای اولین بار در خاک خود طعم جام جهانی را میچشد. این تیم که تنها دو حضور پرحاشیه در سالهای ۱۹۸۶ و ۲۰۲۲ داشته، اکنون با ستارگانی در اوج آمادگی و سیستمی پرسكننده، میخواهد پرده نفرین نشدن از گروه را پاره کند.
در سوی دیگر میدان، سوئیس با ۱۳ حضور و سه بار رسیدن به یکچهارم نهایی، مظهر ثبات و هوش تاکتیکی اروپاست. مردانی با گرانیت ژاکا و مانوئل آکانجی، نه فقط برای صعود، که برای اثبات برتری فوتبال پایهریزیشده اروپا برابر شتاب زدگی فوتبال نوین جهان وارد میشوند. بوسنی و هرزگوین اما قصهای دیگر دارد؛ تیمی که تنها یک بار در جام جهانی دیده شد و حالا با حذف ایتالیا در پلیآف، خون تازهای در رگهای فوتبالش جاری شده. اژدهایان بالکان با دوندگی بیامان و خط حمله آتشین، شانس دوبارهای برای تاریخسازی میخواهند. قطر اما شاید مرموزترین تیم این گروه باشد. قهرمان دو دوره اخیر جام ملتهای آسیا با هدایت خولن لوپتگی، دیگر تیم میزبان ضعیف ۲۰۲۲ نیست. این بار آنها با تجربه تلخ شکستهای سنگین و گرسنه برای اثبات بلوغ فوتبال آسیا، پا به میدان میگذارند.
نقطه هیجان این گروه، رویارویی نسلهاست: سوئیس با میانگین سن ۲۸ سال در برابر کانادای جوان با انفجار سرعت در جناحین. همچنین نبرد تاکتیکی میان جسی مارش (پرس شدید) و لوپتگی (مالکیت مبتنی بر گردش سریع) میتواند کلاس تاکتیکی جام را به رخ بکشد. با توجه به فرمول جدید جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور ۴۸ تیم و صعود سه تیم از هر گروه، این گروه بهشت شگفتیسازان است. دیگر تیمی با دو باخت حذف نمیشود؛ بلکه هر امتیاز میتواند معجزه کند. این قانون، بوسنی و قطر را بیش از هر تیمی امیدوار کرده است. در این مقاله جامع، با نگاهی عمیق و سئوپسند، هر چهار تیم را از لحاظ سبک بازی، ستارهها، رکوردها، نقاط قوت و ضعف و پدیدههای جوان ورق میزنیم تا ببینیم کدام تیم شانس واقعی صعود از گروه B را دارد.
جنگ نسلها و میانگین سنی؛ تجربه یا انفجار جوانی؟
سوئیس با میانگین سنی ۲۸ سال و بازیکنانی که صدها بازی ملی در قفسه سینه دارند، تیمی است که به ندرت در دقایق حساس اشتباه میکند. بازیکنانی مانند ژاکا و آکانجی، ذهنیت مدیریت جریان بازی را دارند و به تیمشان بالینی بودن در ضدحملات را یاد دادهاند. در مقابل، کانادا و بوسنی روی بازیکنان جوانی مانند لوک د فوگرولس و اسمیر بایراکتارویچ حساب باز کردهاند. این جوانان، بدون ترس از شکست، ریتم بالایی به بازی میدهند. نقطه تعادل، قطر است که میانگین سنی متعادلی با ترکیبی از ستارههای باتجربه مانند عفیف و جوانان لیگ ستارگان دارد. پیروزی در این گروه تا حد زیادی به این بستگی دارد که تیمهای جوان بتوانند فشار دقایق پایانی را تحمل کنند یا نه.
سبکهای تقابلی؛ پرس در برابر مالکیت
گروه بی از نظر تاکتیکی یک آزمایشگاه زنده است. جسی مارش، سرمربی کانادا، سبکی مبتنی بر پرس شدید و انتقال سه ثانیهای از توپگیری تا ضربه نهایی را طراحی کرده که یادآور لیورپول کلوپ است. در نقطه مقابل، خولن لوپتگی در قطر، فوتبال موقعیتگرا با مالکیت هدفمند و گردش توپ در عرض زمین را پیاده کرده است. سوئیس با مورات یاکین، به بلوک دفاعی فشرده و بسته شدن فضاها شهرت دارد؛ آنها کمتر توپ را میخواهند اما از هر اشتباه حریف مجازات میسازند. بوسنی اما سبکی ترکیبی دارد: دوندگی بالا در فاز دفاع و در فاز حمله، توپرسانی سریع به ژاکو و دمیروویچ. برنده نبرد تاکتیکی تیمی خواهد بود که بتواند سبک خود را بر حریف تحمیل کند.
خط حمله و وابستگی به ستارهها
بوسنی و هرزگوین شاید مرگبارترین خط حمله این گروه را داشته باشد. ادین ژاکو با وجود سن بالا، هنوز شکارچی منطقه جریمه است و در کنار دمیروویچ، زوجی مکمل میسازند. قطر اما به دو نام گره خورده: اکرم عفیف و المعز علی. هر گلی که قطر بزند، ردپای یکی از این دو در آن دیده میشود. کانادا اما برخلاف تصور، فقط دیویس و دیوید نیست؛ آنها با نفوذ از جناحین و شوتهای راه دور، چندلایه حمله میکنند. سوئیس اما بیستراهترین خط حمله را دارد و معمولاً گلهای خود را از روی ضربات ایستگاهی یا ضدحملات سریع به ثمر میرساند. هر چهار تیم میدانند که بسته کردن ستاره حریف، نیمی از راه پیروزی است.
دفاع؛ نقطه قوت مشترک کانادا و سوئیس
آمار نشان میدهد که کانادا در بازیهای اخیر خط دفاعی فوقالعاده مستحکمی داشته؛ با جذب مدافعانی که در لیگهای اروپایی بازی میکنند، این تیم دیگر تیم گلپذیر ۲۰۲۲ نیست. سوئیس اما با حضور مانوئل آکانجی و نیکو الودی، یکی از منظمترین خطوط دفاعی اروپا را دارد؛ آنها به ندرت بیش از یک گل در هر بازی دریافت میکنند. بوسنی در دفاع نقطه ضعف دارد، چراکه کولاسیناچ دیگر در اوج نیست و سرعت دفاعی آنها در برابر ضدحملات کانادا میتواند فاجعهبار باشد. قطر نیز در دفاع میانی آسیبپذیر است و لوپتگی برای جبران این ضعف، بر مالکیت توپ و کاهش موقعیت حریف تأکید دارد.
تأثیر میزبانی و فرمول جدید جام جهانی
کانادا به عنوان یکی از میزبانان، تقریباً تمام بازیهای خود را با حضور ۵۰ هزار هوادار داخلی برگزار میکند. این حمایت میتواند در لحظات حساس، بازیکنان جوان را روی اوج نگه دارد. از سوی دیگر، فرمول صعود سه تیم از گروه، فشار را از روی تیمهای دوم و سوم برداشته است. قطر و بوسنی با این علم که حتی با یک برد و یک تساوی هم شانس صعود دارند، جسورانهتر بازی میکنند. این قانون به نفع تیمهای هجومی مانند کانادا و بوسنی تمام میشود و به ضرر سوئیس محافظهکار است. پیشبینی میشود که این گروه با تفاضل گل بسیار نزدیک به پایان برسد و کارشناسیترین صعودهای جام رقم بخورد.