بررسی و تحلیل گروه D جام جهانی 2026 آمریکا + شانس صعود تیم ها

آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:

گروه D نه برزیل دارد، نه آلمان و نه فرانسه. شاید به همین دلیل است که از نظر فنی، تاکتیکی و روحی، غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین گروه جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب می‌شود. چهار تیمی که هر کدام سودای صعود دارند و هیچ تیمی حاضر نیست نقش قربانی را بازی کند. آمریکا به عنوان تنها میزبان اصلی این گروه، زیر ذره‌بین میلیون‌ها هوادار داخلی است. آنها دیگر آن تیم آماتور دهه‌های دور نیستند؛ کریستین پولیسیچ و تایلر آدامز در لیگ‌های اروپا می‌درخشند و پوچتینو، مربی‌ای که با تاتنهام به فینال لیگ قهرمانان رسید، حالا می‌خواهد ثابت کند فوتبال آمریکا به بلوغ رسیده است.

ترکیه اما جذاب‌ترین داستان این گروه را می‌نویسد. بازگشت پس از ۲۴ سال با نسلی که در رئال مادرید (آردا گولر) و یوونتوس (کنان ییلدیز) بازی می‌کنند. هافبکی به نام هاکان چالهان‌اوغلو که مغز متفکر اینتر است. آنها می‌خواهند نشان دهند مقام سوم ۲۰۰۲ تصادفی نبود. پاراگوئه اما شاید شگفتی‌ساز خاموش این گروه باشد. تیمی که در انتخابی آمریکای جنوبی با مالکیت کمتر از سی درصد، آرژانتین و برزیل را برد! گوستاوو آلفارو معجزه‌گر سبک دفاعی و ضدحمله، حالا چشم طمع به صعود از گروهی دارد که هیچ غولی در آن نیست. استرالیا نیز کم از دیگران ندارد. ساکروز با تونی پوپوویچ روی نیمکت، تیمی است که شاید ستاره‌های درخشان نسله طلایی را نداشته باشد اما در ضربات ایستگاهی و نبردهای هوایی، حریفان را به زانو درمی‌آورد. آنها تجربه صعود از گروه در ۲۰۲۲ را هم در چنته دارند.

فرمول جدید جام جهانی ۲۰۲۶ با صعود دو تیم اول و هشت تیم سوم برتر، این گروه را به زمین مین تبدیل کرده است. هر تیمی می‌تواند با چهار امتیاز صعود کند و حتی سه امتیاز هم شانس سوم شدن دارد. این یعنی پاراگوئه و استرالیا هم با یک شگفتی، کابوس میزبان را می‌سازند. تقابل سبک‌ها نیز تماشایی است: پرس شدید آمریکایی برابر دفاع فشرده پاراگوئه و مالکیت ترکیه در برابر قدرت بدنی استرالیا. هیچ بازیای در این گروه با نتیجه‌ای کمتر از دو گل تمام نمی‌شود و پیش‌بینی نتیجه، کاری غیرممکن است. در این مقاله جامع، گروه دی را زیر ذره‌بین می‌بریم. از شانس صعود آمریکا با پوچتینو گرفته تا معجزه آلفارو در پاراگوئه و نسل طلایی ترکیه. با ما همراه باشید تا ببینیم کدام تیم‌ها بلیت دور بعد را از این گروه سخت و برابر دریافت می‌کنند.

جنگ پرس و ضدپرس؛ پوچتینو برابر آلفارو

مائوریسیو پوچتینو سبکی بر پایه پرس شدید از جلو و بازپس‌گیری سریع توپ در سوم دفاعی حریف طراحی کرده است. آمریکا با وستون مک‌کنی و تایلر آدامز، دو موتور بی‌امان در میانه میدان دارد که اجازه ساختن به حریف نمی‌دهند. در سوی دیگر، گوستاوو آلفارو با پاراگوئه دقیقاً نقطه مقابل را پیاده کرده است. پاراگوئه با بلوک دفاعی پایین و فشرده، حریف را دعوت به حمله می‌کند و با ضدحملات برق‌آسای خولیو انسیسو ضربه می‌زند. نبرد آمریکا و پاراگوئه، تقابل فلسفه «ما توپ را می‌خواهیم» در برابر «شما حمله کنید، ما مجازات می‌کنیم» است. برنده این دوئل تاکتیکی، شانس اصلی صدرنشینی خواهد بود.

خلاقیت ترکیه در برابر انسجام استرالیا

ترکیه با آردا گولر و هاکان چالهان‌اوغلو، شاید خلاق‌ترین خط میانی گروه را دارد. مونتلا به تیمش آزادی عمل در حملات موقعیتی داده و گولر توانایی باز کردن قفل هر دفاعی با یک پاس را دارد. اما استرالیا با هری سوتار در قلب دفاع و جکسون ایروین به عنوان سد دفاعی، تیمی منضبط و سخت‌کوش است. آنها اجازه نمی‌دهند ترکیه در محوطه جریمه صاحب موقعیت شود. بازی ترکیه و استرالیا معادله «خلاقیت در برابر تخریب» است. اگر ترکیه در نیمه اول گل بزند، استرالیا به مشکل می‌خورد و اگر بازی به دقایق پایانی کشیده شود، قدرت بدنی استرالیا می‌تواند ترکیه را زمینگیر کند.

ضربات ایستگاهی؛ سلاح مخفی استرالیا و نقطه ضعف آمریکا

استرالیا در ضربات ایستگاهی با حضور هری سوتار و مدافعان بلندقدش، یکی از خطرناک‌ترین تیم‌های جام محسوب می‌شود. پوپوویچ روی هر کرنر و هر اوت بلند، طرحی طراحی کرده که حتی دفاع پاراگوئه را هم به چالش می‌کشد. در مقابل، آمریکا در مهار توپ‌های هوایی دچار ضعف است. فولارین بالوگان مهاجمی نیست که در برگشت به عقب مهارت بالایی داشته باشد و دروازه‌بان آمریکا نیز در خروج‌هایش گاهی دچار اشتباه می‌شود. پاراگوئه اما در این بخش بسیار منظم است و به ندرت روی ضربات ایستگاهی گل می‌خورد. اگر استرالیا می‌خواهد صعود کند، سلاح اولش همین کرنرها و ارسال‌های بلند است.

سرعت و ضدحمله؛ برگ برنده آمریکا و پاراگوئه

آمریکا با پولیسیچ و تیم ریم در کناره‌ها، سریع‌ترین زوج وینگر این گروه را دارد. پوچتینو از این سرعت برای ضدحملات برق‌آسا بعد از پرس موفق استفاده می‌کند. پاراگوئه اما با خولیو انسیسو، شاید سریع‌ترین مهاجم کل گروه را دارد. انسیسو در فضای پشت مدافعان حریف غیرقابل مهار است. بازی مستقیم آمریکا و پاراگوئه می‌تواند پرگل‌ترین بازی گروه باشد، چون هر دو تیمی هستند که دوست ندارند مالکیت طولانی داشته باشند. در مقابل، ترکیه و استرالیا کندتر هستند و ممکن است از این نبرد سرعت عقب بمانند. کلید صعود از این گروه، تیمی است که بتواند ریتم بازی را به نفع خود تغییر دهد.

فرمول سه تیم صعودکننده؛ شانس مجدد برای بازنده بزرگ

با توجه به صعود هشت تیم سوم برتر، حتی تیمی که در گروه دی سوم شود هم شانس بالایی برای حضور در دور حذفی دارد. این قانون به نفع پاراگوئه و استرالیا است که به احتمال قوی به ترکیه و آمریکا می‌بازند اما برابر هم امتیاز می‌گیرند. یک سناریوی محتمل: آمریکا اول، ترکیه دوم و پاراگوئه سوم با چهار امتیاز. در این صورت، پاراگوئه به عنوان یکی از تیم‌های سوم برتر صعود می‌کند. استرالیا اما در این بین تنها تیمی است که اگر بازی اول را ببازد، شانسش به حداقل می‌رسد. به همین دلیل، اولین بازی هر تیم در این گروه، حکم فینال را دارد. هر امتیازی در این گروه طلاست و تیمی که در بازی اول برنده شود، نود درصد راهی دور بعد می‌شود.

پیش‌بینی تیم‌های صعودکننده

• ۱. آمریکا (قهرمان گروه): میزبانی، هواداران، پوچتینو و ستارگان اروپایی. آمریکا با ۷ امتیاز (دو برد و یک تساوی) صدرنشین می‌شود.
• ۲. ترکیه (دوم گروه): نسل طلایی با آردا گولر و چالهان‌اوغلو، قدرت شکستن دفاع پاراگوئه و استرالیا را دارد. با ۶ امتیاز (دو برد و یک باخت به آمریکا) صعود می‌کند.
• ۳. پاراگوئه (یکی از هشت تیم سوم برتر): برد برابر استرالیا، باخت به ترکیه و تساوی با آمریکا = ۴ امتیاز. این امتیاز برای سوم شدن و صعود کافی است.
• ۴. استرالیا (حذف): با وجود جنگندگی، کمبود خلاقیت در خط حمله و شکست برابر ترکیه و پاراگوئه، با ۳ امتیاز و تفاضل ضعیف‌تر، جزو تیم‌های سوم نمی‌شود.