آسیانیوز ایران / یزد ؛
### مصاحبه اختصاصی: در مسیر حقیقت و ورزش ؛ روایت پانزده سال مجاهدت بیوقفه علی اکبر عبداللهزاده که بعنوان مؤسس و رئیس هیئت ورزش بولینگ و بیلیارد استان یزد این ورزش را در یزد از انزوا به سطح ملی رساند:
پرسشگر: جناب آقای عبداللهزاده، سال ۱۳۸۰ نقطه عطفی در ورزش استان یزد بود. از دشواریهای آغازین راه در آن سالها بگویید.
علی اکبر عبداللهزاده: در آن سال، بیلیارد در ایران نه تنها یک رشته رسمی نبود، بلکه با چالشهای سنگین ذهنی و فقهی روبهرو بود. ما هیئت را در یزد همزمان با تأسیس این رشته در فدراسیون کشور پایهگذاری کردیم. بزرگترین چالش، تغییر نگاه مسئولان و جامعه بود. ما دومین باشگاه کشور را تاسیس کردیم و با جدیت به دنبال این بودیم که ثابت کنیم این یک ورزش ذهنی و مهارتی است، نه ابزار قمار.
پرسشگر: یکی از اقدامات تحسینبرانگیز شما، مکاتبات با مراجع عظام و حضرت آیتالله خامنهای جهت شرعی بودن ورزش بیلیارد بود. این مسیر چگونه طی شد؟
علی اکبر عبداللهزاده: برای اینکه بتوانیم در چارچوب قانون جمهوری اسلامی فعالیت کنیم، با پیگیریهای از طریق فدراسیون و مکاتبات گستردهای انجام شده . ما استدلال کردیم که بیلیارد یک ورزش علمی، هندسی و تمرکزی است. با دریافت فتاوای صریح مبنی بر بلامانع بودن این ورزش، راه برای حضور جوانان و خانوادهها هموار شد. این بزرگترین دستاورد فرهنگی فدراسیون و ما بود که هنوز هم به آن افتخار میکنیم.
پرسشگر: شما به عنوان اولین مربی استان، اقدام به انتقال دانش بینالمللی کردید. سفر به تایلند و دعوت از مربی ژاپنی چه تاثیری بر ورزش یزد داشت؟
علی اکبر عبداللهزاده: بنده با هزینه شخصی خود به تایلند عزیمت کردم تا روشهای برگزاری دورههای آموزشی و نحوه تجهیز آکادمی را بیاموزم. سپس برای نخستین بار در تاریخ ورزش کشور، «فوجیما» مدرس فدراسیون جهانی از ژاپن را به یزد آوردیم. این کار باعث شد دانش مربیان ما از سطح محلی به سطح بینالمللی ارتقا یابد و آکادمی «کیواسپورت» در استادیوم شهید نصیری به عنوان یکی از سه آکادمی برتر کشور شناخته شود.
### واکاوی فنی و تحلیلی :
۱. بنیانگذاری ساختارمند (سال ۱۳۸۰)
تاسیس هیئت بیلیارد و بولینگ استان یزد در سال ۱۳۸۰، حرکتی هوشمندانه و پیشدستانه در فضای ورزشی کشور بود. در دورانی که ورزشهای نوین در کشور هنوز جایگاه خود را نیافته بودند، عبداللهزاده با تشکیل هیئت، سنگ بنای یک ساختار رسمی را بنا نهاد. این اقدام تنها یک شروع ساده نبود، بلکه پاسخی به خلأ موجود در ورزشهای تفریحی و مهارتی در استان بود که نیاز به مدیریت داشت.
تاسیس این هیئت همزمان با تشکیل ساختار فدراسیون کشوری، نشاندهنده هوشمندی و رصد دقیق رویدادهای ملی توسط ایشان بود. این همسویی، یزد را به یکی از استانهای پیشرو در این رشته تبدیل کرد. از همان ابتدا، تمرکز بر ایجاد زیرساختهای مدیریتی به جای تکیه بر فعالیتهای پراکنده، محور اصلی کار قرار گرفت.
ادغام این رشتهها در یک هیئت، نشاندهنده آیندهنگری در استفاده از ظرفیتهای ورزشی بود. این مدیریت باعث شد تا تمامی مجوزهای لازم از اداره کل ورزش و جوانان اخذ شود و فعالیتها در بستری قانونی و منسجم صورت گیرد. این شروع رسمی، یزد را به قطبی برای بیلیارد و بولینگ در مرکز ایران تبدیل کرد.
پایداری این نهاد از همان سال اول تا سال نود و پنج، نتیجه همین ریشه دواندن صحیح در خاک قانونی ورزش بود. عبداللهزاده با تثبیت جایگاه هیئت در ساختار اداری، راه را برای فعالیتهای بعدی هموار کرد. این دوره را باید «دوران سازندگی» ورزش بیلیارد در یزد نامید.
۲. مشروعیتبخشی و گذار از بحرانهای فقهی
مهمترین چالش پیش روی این ورزش در ابتدای دهه هشتاد، برچسبهای نادرست اجتماعی و مذهبی بود. بیلیارد در باور عمومی آن روزها به اشتباه با مقوله قمار گره خورده بود. علی اکبر عبداللهزاده به جای عقبنشینی ؛ با درک هوشمندانه و پیگیری های انجام شده توسط فدراسیون و با دست به دامن مراجع عظام تقلید این مانع حل شد.
مکاتبات صریح فدراسیون با رهبر شهید انقلاب و مراجع، راه را برای اثبات ماهیت ورزشی بیلیارد گشود. این اقدام، یک عمل شجاعانه و مبتنی بر مدیریت بحران بود که باعث شد نگاهها به این رشته تغییر کند. بدون وجود این استفتائات شرعی، فعالیت گسترده ورزشی عملاً غیرممکن بود.
این اقدام فرهنگی نه تنها سدها را شکست، بلکه اعتماد خانوادهها را به همراه داشت. والدین دیگر با دید تردید به این رشته نمینگریستند و با اطمینان، فرزندان خود را برای یادگیری به آکادمی میفرستادند. این گام بزرگ، زمینه حضور جوانان با استعداد را فراهم کرد.
تاریخ ورزش یزد همیشه مدیون این حرکت عقلانی است که بیلیارد را از حاشیه به متن ورزش آورد. این مسیر فقهی-ورزشی، نمونهای بینظیر از تعامل دین و ورزش است که توسط عبداللهزاده اجرا شد و امنیت شغلی و ورزشی برای فعالان این رشته ایجاد کرد.
۳. علاقه مندی ؛ ارتباطات و انتقال دانش جهانی
عزیمت علی اکبر عبداللهزاده به کشور تایلند بدتبال دعوت قبلی ، نمادی از علاقه مندی ایشان برای دسترسی به دانش مدرن بیلیارد در آسیا و بر قراری ارتباطات بینالمللی بود که عبداللهزاده این مسیر را برای استان هموار کرد. آموزشهای کسب شده در این سفر، زیربنای تدریس در یزد شد.
پس از بازگشت از این سفر، مدیریت ایشان به سمت تخصصیسازی حرکت کرد. عزیمت ایشان تنها یک سفر ساده نبود، بلکه انتقال تکنولوژی آموزشی به یزد محسوب میشد. او با پیادهسازی متدهای تایلندی در یزد، استانداردهای آموزشی استان را به سطح استانداردهای جهانی نزدیک کرد.
این نوع مدیریت نشان میدهد که عبداللهزاده در جستجوی دانش بود، نه صرفاً مقام. تلاش او برای بهروزرسانی دانش مربیان استان، گواهی بر این مدعاست. این اقدامات باعث شد تا مربیان یزدی، جزو اولینهای کشور در یادگیری فنون جدید باشند.
نتیجه این ارتباطات ورزشی، تولید دانش فنی در سطح استان بود. انتقال تجربیات از بانکوک به یزد، باعث شد یزد نه تنها مصرفکننده، بلکه تولیدکننده مربی و قهرمان شود. این دستاورد تا سالها در سیستم آموزشی هیئت بیلیارد یزد باقی ماند.
۴. دعوت از مربیان جهانی (فوجیما)
دعوت از جناب فوجیما مدرس فدراسیون جهانی از ژاپن به یزد برای اولین بار در کل کشور، اقدامی جسورانه و ماندگار بود. هیچ استانی در آن زمان چنین ریسکی برای ارتقای فنی انجام نداده بود. این دعوت باعث شد یزد به کانون توجه بیلیارد ایران تبدیل شود و نگاهها به سمت این استان جلب گردد.
حضور یک مدرس طراز اول جهانی، سطح انتظارات از بازیکنان و مربیان را بالا برد. این اقدام، «کیفیت» را به اولویت اول تبدیل کرد. مربیان یزدی در این دورهها با ریزهکاریهای حرفهای آشنا شدند که در کتب آموزشی یافت نمیشد.
تأثیر این حضور کوتاه اما پربار، در نتایج مسابقات سالهای بعد بهخوبی دیده شد. بازیکنانی که زیر نظر فوجیما آموزش دیدند، به ستونهای اصلی تیمهای استانی و ملی تبدیل شدند. این یعنی سرمایهگذاری درست بر روی نیروی انسانی.
این اتفاق، یزد را در نقشه بینالمللی بیلیارد جای داد. خاطره حضور فوجیما در یزد و استقبالی که توسط هیئت انجام شد، هنوز در یادها باقی است. این اقدام، مهر تاییدی بر حرفهای بودن مدیریت عبداللهزاده بود.
۵. توسعه آکادمیهای تخصصی (کیواسپورت)
تاسیس آکادمی «کیواسپورت» در استادیوم شهید نصیری یزد، شاهکار عمرانی و ورزشی عبداللهزاده بود. داشتن فضای اختصاصی با استانداردهای فدراسیون، آرزوی بسیاری از استانها بود که در یزد محقق شد. این آکادمی به عنوان یکی از سه مرکز برتر کشور، اعتبار ورزش استان را تضمین کرد.
طراحی محیط آکادمی، با در نظر گرفتن ابعاد استاندارد و استانداردهای آموزشی انجام شد. این مکان تنها محل بازی نبود، بلکه کارخانهای برای پرورش قهرمانان بود. وجود چنین مرکزی، نظم و انضباط را به ورزش استان تزریق کرد.
این آکادمی، قلب تپنده بیلیارد یزد بود که در آن مسابقات استانی و کشوری برگزار میشد. مدیریت این مرکز با استانداردهای بالا، باعث شد تا حتی فدراسیون نیز یزد را به عنوان میزبان اصلی مسابقات بشناسد. این زیرساخت، میراث فیزیکی مدیریت عبداللهزاده است.
تأکید بر وجود چنین فضایی، نشاندهنده دیدگاه توسعهمحور ایشان است. بدون این آکادمی، رشد بیلیارد یزد به این سرعت ممکن نبود. این مکان، پاتوقی برای جوانان با انگیزه بود تا در فضایی سالم به ورزش بپردازند.
۶. باشگاهداری و شبکه سازی
ایجاد دومین باشگاه بیلیارد کشور (پس از باشگاه مهدویان در کرمان که عبدالله زاده بعنوان مربی با باشگاه مذکور همکاری داشته است ) و سپس تاسیس باشگاه مستقل در یزد، نشاندهنده اراده شخصی برای توسعه بود. عبداللهزاده تنها به مدیریت دولتی بسنده نکرد و خود راساً وارد میدان باشگاهداری شد تا الگوسازی کند.
این باشگاهها، اولین مکانهایی بودند که مردم یزد بیلیارد حرفهای را در آن تجربه کردند. عبداللهزاده با رعایت اصول باشگاهداری و ایجاد محیطی امن، توانست بیلیارد را وارد سبد تفریحات سالم یزدیها کند. این شبکه باشگاهی، موتور محرک هیئت بود.
توسعه شبکه باشگاهها باعث شد تا بیلیارد از یک ورزش لاکچری به یک ورزش در دسترس تبدیل شود. این اقدام باعث افزایش تعداد ورزشکاران و در نتیجه افزایش درآمد هیئت و توسعه زیرساختها گردید. مدیریت این باشگاهها، تمرین عملی برای مدیریت کلان هیئت بود.
این فعالیت نشان داد که چگونه یک نفر میتواند با تکیه بر توان شخصی، بار یک جریان ورزشی را در سطح استان به دوش بکشد. شبکه باشگاهی ایجاد شده توسط او، بستری برای برگزاری لیگها و مسابقات استانی بود که سالها ادامه یافت.
۷. مدیریت پانزده ساله (۱۳۸۰ تا ۱۳۹۵)
استمرار در مدیریت برای پانزده سال، خود سندی بر موفقیت است. در فضای ورزشی که اغلب با تغییرات مدیریتی کوتاه همراه است، حفظ جایگاه برای چنین مدتی نشاندهنده رضایت دستگاههای بالادستی و مقبولیت عمومی است. این ثبات، بزرگترین پشتوانه برای رشد تدریجی بود.
عبداللهزاده با تغییر دولتها و مدیران کل ورزش استان، همواره توانست جایگاه خود را حفظ کند. این نشاندهنده تخصصمحوری مدیریت اوست. او مدیری بود که کارش را بلد بود و نتایجش مورد تایید همگان قرار میگرفت.
در طول این پانزده سال، او شاهد رشد سه نسل از ورزشکاران بود. این استمرار باعث شد تا سیاستهای آموزشی او به درستی اجرا شود. ثبات مدیریت، عامل اصلی در رسیدن به اهداف بلندمدت هیئت بود که در گزارشهای سالانه نیز منعکس میشد.
این دوران، دوران طلایی بیلیارد یزد است. دوران شکوفایی، قهرمانپروری و تثبیت جایگاه ورزشهای مهارتی در استان. عبداللهزاده این مسیر را با دانش، اخلاق و پیگیری مداوم طی کرد و نام خود را به عنوان مدیر رکورددار این رشته ثبت کرد.
شایان ذکر اینکه در سال 82 تعداد 40 نفر بانوی ورزشکار در این رشته ورزشی فعالیت داشتند .
۸. استعدادیابی و پرورش مربیان
به عنوان اولین مربی منتخب فدراسیون در استان، عبداللهزاده وظیفه تربیت مربیان را بر عهده داشت. او میدانست که برای توسعه، به نیروی انسانی متخصص نیاز است. لذا سیستم استعدادیابی خود را بر پایه آموزش مربیان بنا کرد تا آنها نیز به ترویج ورزش بپردازند.
برگزاری دورههای مربیگری و داوری، یزد را به مرکز صدور دانش تبدیل کرد. مربیان یزدی در استانهای دیگر نیز فعالیت داشتند و این نشان از کیفیت آموزشهای ارائه شده در یزد داشت. این چرخه آموزشی، موتور تولید قهرمان در استان بود.
استعدادیابی در مدارس و محیطهای ورزشی، باعث شد تا جوانان یزدی به سمت بیلیارد سوق داده شوند. برگزاری مسابقات لیگ، فرصتی برای محک زدن این استعدادها بود. این نگاهِ علمی به پرورش نیرو، باعث شد یزد همواره در سکوهای ملی نماینده داشته باشد.
سرمایهگذاری بر روی نیروی انسانی، ماندگارترین سرمایهگذاری بود. مربیانی که توسط عبداللهزاده تربیت شدند، اکنون خود مسئولیت توسعه بیلیارد در یزد و سایر نقاط را بر عهده دارند. این میراث انسانی، ثمره سالها زحمت بیدریغ اوست.
۹. روابط عمومی و مدیریت رسانهای
مدیریت رسانهای عبداللهزاده در جهت تثبیت جایگاه بیلیارد در افکار عمومی، بسیار کلیدی بود. او با استفاده از رسانههای محلی و سراسری، دستاوردهای هیئت را منعکس میکرد. این کار باعث میشد مسئولین استانی و مردم از فعالیتهای هیئت آگاه شوند و حمایتهای لازم صورت گیرد.
پوشش خبری مسابقات و موفقیتها، به ورزشکاران انگیزه میداد و اعتبار هیئت را بالا میبرد. او میدانست که در عصر رسانه، دیده شدن به معنای وجود داشتن است. بنابراین، تمامی رویدادها با مستندسازی دقیق به اطلاع عموم میرسید.
شفافیت در عملکرد و انتشار اخبار، باعث شد اعتماد عمومی به این ورزش جلب شود. رسانهها نیز با رویکرد مثبت به این رشته پرداختند، چرا که هیئت از کانالهای قانونی و با عزت نفس فعالیت میکرد. این مدیریت رسانهای، دشمنان این رشته را خنثی کرد.
امروز اسناد رسانهای آن دوران، بهترین گواه بر فعالیتهای گسترده اوست. این آرشیو رسانهای، نشان میدهد که چقدر دقیق و هوشمندانه مسیر اطلاعرسانی طی شده است. مدیریت رسانهای، بال دومِ پرواز ورزش بیلیارد یزد بود.
۱۰. میراث ماندگار و افق آینده
علی اکبر عبداللهزاده نه تنها یک مدیر، بلکه یک معمار برای ورزش بولینگ و بیلیارد یزد بود. میراث او آکادمیها، باشگاهها، مربیان تربیتیافته و فرهنگِ صحیح ورزش بیلیارد است. او راه را برای آیندهسازان باز کرد و استانداردهایی را تعریف کرد که هنوز هم مبنای فعالیتهاست.
آینده بیلیارد یزد، بر شانههای همین تاریخسازیها بنا شده است. او با تمام موانع جنگید تا ورزشی که امروز به راحتی در دسترس است را پایه گذاری کند. جوانان امروز باید بدانند که این مسیر، حاصل تلاشهای شبانهروزی یک مرد و یارانش بوده است.
تحلیل فعالیتهای او نشان میدهد که موفقیت در ورزش، تصادفی نیست. بلکه حاصل نظم، برنامه، دیپلماسی و استقامت است. او در این ده محور، الگویی از مدیریت ورزشی موفق را به نمایش گذاشت که در تاریخ ورزش استان ماندگار خواهد بود.
نام او در تالار افتخارات ورزش یزد به عنوان بنیانگذارِ یک نهادِ موفق، ثبت شده است. مسئولیت نسل جدید، حفظ و ارتقای این میراث است. عبداللهزاده راه را نشان داد، اکنون نوبت تداوم است.
### جمعبندی :
پرونده ۱۵ ساله مدیریت علی اکبر عبداللهزاده در هیئت بولینگ و بیلیارد یزد، سندی بر توانمندی مدیریتی، تعهد اخلاقی و آیندهنگری است. او توانست از یک رشته ورزشی نوپا و پرابهام، یک نهادِ مستحکم، قانونی و قهرمانپرور بسازد. اعزامهای بینالمللی، دعوت از مربیان خارجی، و کسب فتاوای شرعی، نشانههایی از یک مدیر تراز اول است که ورزش یزد را در کشور ممتاز کرد. این تاریخنگاری نشان میدهد که با پشتکار، میتوان هر سد فرهنگی را شکست و ورزش را به عنوان ابزاری برای سلامت و پیشرفت جوانان به جامعه هدیه داد.