آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
در میان هیاهوی نقلوانتقالات فوتبال و پاداشهای میلیاردی برای سه تساوی در جام جهانی، صدای اعتراض از جایی برمیخزد که سالهاست عادت به قهرمانی دارد. تیم ملی والیبال نشسته ایران، پرافتخارترین تیم ورزش کشور، که ۱۲ سال است طعم شکست را نچشیده و در سه دوره اخیر پارالمپیک و سه دوره اخیر مسابقات جهانی به مدال طلا رسیده، حالا از بیمهری و نادیده گرفته شدن میگوید. مرتضی مهرزاد، مرد ۲۴۳ سانتیمتری این تیم، با سخنانی تلخ، پرده از واقعیتی ناراحتکننده برداشته است.
مهرزاد در گفتوگویی به تفاوت فاحش در برخورد با رشتههای ورزشی اشاره کرده و گفته است که «در جام جهانی تیم ملی فوتبال سه مساوی گرفت و چه تجلیلی از آنها شد؟ اما ما قهرمان شدیم، آیا خبری از تجلیل از تیم ملی والیبال نشسته جایی دیدید؟» این مقایسه، که توسط یکی از ستارههای این رشته انجام شده، زنگ خطری برای مسئولان ورزشی است که نشان از عمق نارضایتی در میان قهرمانان واقعی دارد. تیم والیبال نشسته ایران، نه تنها در میدانهای جهانی بینظیر است، بلکه با وجود کمترین امکانات، موفقیتهای بینظیری را کسب کرده است. مهرزاد به این نکته اشاره کرده که تیم از پارالمپیک پاریس تا مسابقات جهانی اخیر، حتی یک بازی تدارکاتی هم نداشته است. با این حال، این تیم با غیرت و تلاش بازیکنان، توانسته قهرمان جهان شود. این در حالی است که رشتههای دیگر با بودجههای کلان و امکانات فراوان، چنین موفقیتهایی را ندارند.
یکی از تلخترین بخشهای این ماجرا، نگاه عادی جامعه به قهرمانیهای این تیم است. مهرزاد میگوید: «همه میگویند طلا را برای شما کنار گذاشتهایم! مگر طلا همینطور راحت به دست میآید؟» این جمله، نشان از یک باور غلط در جامعه دارد که موفقیتهای والیبال نشسته را یک امر عادی و ساده تلقی میکند، در حالی که پشت هر قهرمانی، هزاران ساعت تمرین و تلاش بیوقفه نهفته است. مهرزاد به صراحت میگوید که «یک درصد آن پاداش فوتبالیستها را هم برای والیبال نشسته بگذارید، کافی است.» این جمله، نه یک درخواست، بلکه یک فریاد اعتراض است که نشان از تبعیض آشکار در نظام پاداشدهی ورزش کشور دارد. آیا واقعاً عادلانه است که تیمی با این همه افتخار، این چنین نادیده گرفته شود؟
این اعتراضها، در حالی مطرح میشود که تیم ملی والیبال نشسته ایران، الگویی از موفقیت و همدلی برای تمام ورزش ایران است. این تیم، ثابت کرده است که با وجود محدودیتهای مالی و امکاناتی، میتوان بر بام جهان ایستاد. اما آیا این موفقیتها، تنها به یک پاداش مالی محدود میشود؟ یا اینکه نیاز به یک تغییر نگرش اساسی در جامعه و مسئولان دارد؟ شاید تلخترین جمله مهرزاد، این باشد که «کاش یک بار هم تیم ما در جهانی و پارالمپیک ببازد و مثلا هشتم شود! متاسفانه ما همیشه قهرمان میشویم و همه به این عادت کردهاند. نیاز به یک تلنگر هست.» این جمله، نشان از عمق ناامیدی و احساس بیارزشی در میان قهرمانانی دارد که هر بار با پیروزی، به جای تشویق، با بیتفاوتی روبرو میشوند. حالا که این فریاد بلند شده، باید دید آیا مسئولان ورزش کشور، به این اعتراضها پاسخ خواهند داد یا بار دیگر، قهرمانان واقعی ایران، در سکوت و نادیده گرفته شدن، به راه خود ادامه خواهند داد.
تحلیل عملکرد و جایگاه والیبال نشسته در ورزش ایران
تیم ملی والیبال نشسته ایران، با ۹ قهرمانی جهان و ۶ مدال طلای پارالمپیک، یکی از پرافتخارترین تیمهای تاریخ ورزش ایران و جهان محسوب میشود. این تیم، با وجود محدودیتهای مالی و امکاناتی، توانسته است یک رکورد بینظیر از شکستناپذیری را ثبت کند. با این حال، جایگاه واقعی این تیم در نظام ورزشی کشور، با موفقیتهای آن همخوانی ندارد و این موضوع، یک تناقض بزرگ در ورزش ایران است.
مقایسه پاداش و توجه به فوتبال در برابر والیبال نشسته
تفاوت فاحش در پاداشهای دریافتی و توجه رسانهای به فوتبال در مقایسه با والیبال نشسته، یک نمونه بارز از تبعیض در ورزش ایران است. در حالی که بازیکنان فوتبال برای سه تساوی در جام جهانی، پاداشهای میلیاردی دریافت کردهاند، قهرمانان والیبال نشسته، با وجود موفقیتهای بینظیر، از کمترین توجه و پاداش برخوردار بودهاند. این موضوع، نه تنها ناعادلانه است، بلکه به انگیزه و روحیه این قهرمانان نیز آسیب میزند.
نقش بیمهری و نادیده گرفته شدن بر روحیه قهرمانان
بیمهری و نادیده گرفته شدن، میتواند تأثیرات روانی مخربی بر قهرمانان ورزشی داشته باشد. سخنان مرتضی مهرزاد، نشان از عمق ناامیدی و احساس بیارزشی در میان بازیکنان والیبال نشسته دارد. وقتی قهرمانیهای یک تیم، عادی و بدیهی تلقی میشود، انگیزه برای ادامه مسیر و کسب موفقیتهای بیشتر، کاهش مییابد. این موضوع، یک هشدار جدی برای مسئولان ورزشی است.
نیاز به بازنگری در نظام پاداشدهی ورزش کشور
سخنان مهرزاد، ضرورت بازنگری اساسی در نظام پاداشدهی ورزش کشور را آشکار میسازد. این نظام، باید بر اساس موفقیتها و افتخارات رشتههای مختلف، عادلانه باشد و به تمامی رشتهها، به ویژه رشتههای پرافتخار و ورزشکاران جانباز و معلول، توجه ویژهای داشته باشد. این بازنگری، میتواند به افزایش انگیزه و عدالت در ورزش کشور کمک کند.
درسهای موفقیت والیبال نشسته برای سایر رشتهها
تیم ملی والیبال نشسته ایران، با وجود تمام محدودیتها، یک الگوی موفقیت برای سایر رشتههای ورزشی است. این تیم نشان داده است که با غیرت، همدلی و تلاش بیوقفه، میتوان بر هر مانعی غلبه کرد. این درس، میتواند برای تمامی ورزشکاران و مسئولان ورزشی، الهامبخش و آموزنده باشد.