آسیانیوز ایران؛ سرویس اقتصادی:
بازار مرغ، این روزها یکی از حساسترین بخشهای اقتصاد کشور است. از یک سو، تولیدکنندگان با افزایش ۲۵ درصدی هزینههای تولید دستوپنجه نرم میکنند و از سوی دیگر، قدرت خرید مردم با اصلاح نشدن کالابرگ، روز به روز کاهش مییابد. دبیر فدراسیون طیور در گفتوگویی با اشاره به افزایش هزینههای تولید مرغ، از جمله خوراک، انرژی و دستمزد، هشدار داده است که اگر این روند ادامه یابد، تولیدکنندگان مجبور به افزایش قیمت خواهند شد و این بار، بر دوش مصرفکننده خواهد بود.
با وجود اینکه افزایش ۲۵ درصدی هزینههای تولید، یک واقعیت انکارناپذیر است، اما هنوز هیچ تصمیمی برای اصلاح کالابرگ و افزایش قدرت خرید مردم گرفته نشده است. این یعنی، مردم با همان اعتبار قبلی، توان خرید کمتری دارند و این موضوع، بازار را به سمت رکود سوق میدهد. این در حالی است که پیشتر وعدههایی مبنی بر اصلاح کالابرگ و هماهنگی آن با نرخ تورم داده شده بود، اما عملاً هیچ اقدامی در این زمینه صورت نگرفته است. این شکاف میان وعده و عمل، به چالشهای بازار دامن زده است.
از آنجا که مرغ به عنوان یک کالای اساسی و پر مصرف، نقش مهمی در سبد غذایی خانوارها دارد، هرگونه افزایش قیمت یا کاهش قدرت خرید، میتواند تأثیر مستقیمی بر معیشت مردم و تورم عمومی بگذارد. این موضوع، نیازمند توجه فوری و اتخاذ تدابیر کارشناسی است. اکنون سوال این است که آیا دولت راهکاری برای جبران این شکاف خواهد داشت؟ آیا اصلاح کالابرگ میتواند به عنوان یک راهحل کوتاهمدت عمل کند و یا باید به فکر راهکارهای ساختاریتر برای کاهش هزینههای تولید بود؟ پاسخ به این سوالات، تعیینکننده آینده بازار مرغ خواهد بود.
بررسی عوامل افزایش هزینه تولید مرغ
افزایش ۲۵ درصدی هزینه تولید مرغ، نتیجه ترکیبی از افزایش قیمت نهادههای دامی (خوراک، انرژی و دارو)، افزایش دستمزد نیروی کار و همچنین نوسانات ارزی است. هزینه خوراک، به عنوان بزرگترین سهم در هزینه تولید، به شدت تحت تأثیر قیمت جهانی سویا و ذرت قرار دارد. افزایش نرخ ارز و تحریمها، هزینههای واردات را افزایش داده و در نتیجه، زنجیره تولید را با بحران مواجه کرده است.
نقش کالابرگ در حمایت از قدرت خرید
کالابرگ به عنوان ابزاری برای حمایت از اقشار کمدرآمد طراحی شده است، اما با عدم اصلاح آن متناسب با تورم، عملاً کارایی خود را از دست داده است. ثابت ماندن اعتبار کالابرگ در برابر افزایش قیمتها، به معنای کاهش قدرت خرید واقعی مردم است و این موضوع، فشار مضاعفی بر خانوارها وارد میکند.
راهکارهای پیشنهادی برای خروج از بحران
برای مدیریت این وضعیت، دو راهکار اصلی وجود دارد: اصلاح کالابرگ و افزایش اعتبار آن متناسب با تورم و هزینههای تولید، و همچنین کاهش هزینههای تولید از طریق ارائه یارانه به نهادههای دامی و حمایت از تولیدکنندگان. اتخاذ یک رویکرد ترکیبی، میتواند از ایجاد شوک به بازار و کاهش تولید جلوگیری کند.