یکشنبه / ۲۶ اَمرداد ۱۳۹۹ / ۰۰:۲۲
کد خبر: 2164
گزارشگر: 213
۶
۰
۰
۰
بازخوانی یک تمرین فضایی در مرداد ۱۳۹۹

اوسیریس‌رکس تا ۴۰ متری بنو رفت؛ تمرین پیش از نمونه‌برداری

سطح سیارک بنو در عکس واقعی مپ‌کم، تمرین ۱۱ اوت ۲۰۲۰ اوسیریس‌رکس
فضاپیمای اوسیریس‌رکس ناسا در تمرین ۱۱ اوت ۲۰۲۰ تا حدود ۴۰ متری سطح بنو پایین رفت و عقب نشست؛ آزمایشی برای ناوبری و آماده‌سازی نمونه‌برداری، نه برداشت نمونه از سیارک.

یادداشت تحریریه: این گزارش در ۱ آبان ۱۴۰۵ برای تکمیل آرشیو و بر پایه اسناد همان دوره بازسازی شده است. تاریخ بالای صفحه، تاریخ ثبت اولیه این کد در سامانه است، نه زمان نگارش متن حاضر.

به گزارش آسیانیوز ایران، فضاپیمای اوسیریس‌رکس (OSIRIS-REx) ناسا در ۱۱ اوت ۲۰۲۰ دومین تمرین نمونه‌برداری از سیارک بنو (Bennu) را انجام داد. طبق گزارش روز بعد دانشگاه آریزونا، کاوشگر تا حدود ۴۰ متری سطح پایین رفت و سپس عقب نشست. در این مرحله، نمونه‌ای از سطح جمع‌آوری نشد.

تمرینی برای هماهنگی با سیارک

این آزمایش با نام مچ‌پوینت (Matchpoint) حدود چهار ساعت طول کشید و سه مانور نخست از چهار مانور توالی نمونه‌برداری را در بر گرفت. هدف مچ‌پوینت هماهنگ‌کردن حرکت فضاپیما با چرخش سیارک، بالای محل انتخاب‌شده بود. بازوی نمونه‌برداری نیز از حالت جمع‌شده بیرون آمد.

به بیان ساده، نزدیک‌شدن به یک جرم فضایی با لمس کنترل‌شده نقطه‌ای مشخص از سطح آن یکسان نیست. تمرین، فاصله میان رسیدن به مقصد و آماده‌شدن برای کار روی سطح را نشان می‌داد. موفقیت این مرحله را باید موفقیت یک آزمون مقدماتی دانست، نه جایگزین نتیجه عملیات اصلی.

چرا هدایت زنده از زمین ممکن نبود؟

ناسا توضیح داد که رسیدن فرمان رادیویی از زمین حدود ۱۶ دقیقه زمان می‌برد؛ بنابراین توالی تمرین به‌صورت خودکار اجرا شد. فرمان‌ها پیشاپیش به فضاپیما فرستاده شده بودند. سامانه ناوبری با دنبال‌کردن عوارض طبیعی و نقشه مناطق خطرناک نیز آزمایش شدند.

این تأخیر ارتباطی، تفاوت مهمی با کنترل یک دستگاه در فاصله نزدیک دارد. مسئولان زمینی نمی‌توانستند هر لحظه آنچه را می‌دیدند با یک فرمان فوری اصلاح کنند. به همین دلیل، آماده‌سازی و آزمودن رفتار خودکار، بخشی از خود مأموریت بود؛ نه صرفاً مرحله‌ای تشریفاتی پیش از آن.

تصاویر واقعی از نزدیکی سطح بنو

در مجموعه منتشرشده دوربین مپ‌کم (MapCam)، تصاویر ۱۱ اوت ۲۰۲۰ سطح سنگلاخی سیارک را هنگام نزدیک‌شدن و عقب‌رفتن نشان می‌دهند. آرشیو تصویری مأموریت، فاصله نزدیک‌ترین عکس این مجموعه را حدود ۴۱ متر اعلام کرده است. این عدد با کمترین ارتفاع تقریبی ۴۰ متری مسیر پرواز تناقضی ندارد: زمان ثبت یک عکس الزاماً لحظه کمترین فاصله فضاپیما نیست.

در برنامه اعلام‌شده آن زمان، تلاش اصلی نمونه‌برداری برای ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰ پیش‌بینی شده بود. این گزارش آرشیوی درباره تمرین اوت است و نتیجه رویدادهای بعدی را به گذشته نسبت نمی‌دهد. برای خواندن گزارشی دیگر از کاوش اجرام منظومه شمسی در همان مقطع، یافته‌های داون درباره آب شور در سرس نیز در آرشیو قابل مطالعه است.

مبنای بازسازی: گزارش ۱۲ اوت ۲۰۲۰ دانشگاه آریزونا و گزارش ناسا درباره تمرین دوم اوسیریس‌رکس، همراه با مشخصات تصاویر مپ‌کم در آرشیو رسمی مأموریت. این منابع مشارکت‌کنندگان یک مأموریت‌اند، نه مشاهدات مستقل از یکدیگر.

تحریریه آسیانیوز ایران
https://www.asianewsiran.com/u/jQz
اخبار مرتبط
پژوهش‌های مأموریت داون در اوت ۲۰۲۰، لکه‌های روشن سیاره کوتوله سرس را به رسوب نمک و آب شور زیرسطحی پیوند دادند؛ یافته‌ای درباره فعالیت زمین‌شناختی، نه اعلام کشف حیات.
ناسا در اوت ۲۰۲۰ از پایان مأموریت اصلی دوساله تس خبر داد؛ رصدخانه سیاره‌یاب با برنامه‌ای تازه و ثبت سریع‌تر داده‌ها به کار خود ادامه می‌داد.
آسیانیوز ایران هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید