آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
گاهی در فوتبال، لحظاتی رخ میدهد که فراتر از یک برد ساده است. لحظاتی که یک بازیکن، یک تیم و هزاران هوادار را برای همیشه به هم گره میزند. پنجشنبه شب در ورزشگاه یادگار امام تبریز، یکی از آن لحظات جادویی اتفاق افتاد. بازی تراکتور و الدحیل قطر به دقایق پایانی وقت اضافه کشیده شده بود. نتیجه ۱-۱ بود و نفسها در سینه حبس. صعود تیم اسکوچیچ به مرحله بعد لیگ قهرمانان آسیا در گروی یک معجزه بود و آن معجزه، یک بار دیگر، از پای همان کسی زده شد که تبدیل به نماد امید تراکتور شده است: امیرحسین حسینزاده. مهاجمی که سرمربی کروات حتی در دقیقه ۱۱۸، حاضر به تعویضش نشد، چون میدانست تنها یک جرقه از او کافی است. حسینزاده توپ را در نیمه خودی برداشت. با سرعتی دیوانهوار به سمت قلب دفاع الدحیل یورش برد. دو، سه مدافع را پشت سر گذاشت. توپ را روی پای راستش سوار کرد و در حالی که دیگر جانی در تن نداشت، شلیک کرد. توپ، قوسی باورنکردنی گرفت. از دستان دروازهبان عبور کرد و مماس بر تیرک افقی، در گوشهای از دروازه الدحیل آرام گرفت. سکوهای ورزشگاه یادگار یکپارچه به لرزه درآمد. این تنها یک گل نبود، یک تیر خلاص قهرمانانه بود. اما ارزش این گل، تنها در سه امتیاز و صعود خلاصه نمیشد. این گل، سی و پنجمین گل حسینزاده با پیراهن تراکتور بود. گلی که او را از محمد عباسزاده عبور داد و به بهترین گلزن تاریخ تراکتورسازی در لیگ برتر تبدیل کرد.
نام او اکنون بالاتر از ستارههایی مانند محمد ابراهیمی، فرزاد حاتمی، ادینیو و کریم انصاریفرد قرار گرفته است. تنها احد شیخلاری اسطوره دهه شصت، به دلیل نبود آمار دقیق، مکانی دستنیافتنی بالاتر از او دارد. این گزارش، نه تنها روایت آن لحظه طلایی، که تحلیل مسیر خیرهکننده جوانی است که از نیمکتنشینی نزد پاکو خمیز به اوجگیری تحت هدایت اسکوچیچ رسید و حالا نامش در تاریخ باشگاه جاودانه شده است.
بررسی یک گل افسانهای؛ از توپگیری تا پایان کار
گل حسینزاده نمونه کلاسیک یک گل "بازیکن محور" در لحظات بحرانی است. این گل با یک توپگیری در نیمه خودی آغاز شد، جایی که انرژی اکثر بازیکنان رو به اتمام بود. هوشیاری برای شروع ضدحمله، اولین نشانه ذهنیت تهاجمی او بود. حرکت بعدی، یک یورش سرراست و قدرتمند به سمت قلب دفاع بود. حسینزاده با سرعت و قدرت بدنی بالا، فضای بین خط هافبک و دفاع الدحیل را درنوردید. استفاده از بدن برای محافظت از توپ و عبور از چالش مدافعان، فیزیک قوی و تکنیک کاربردی او را نشان داد. نقطه اوج، انتخاب لحظه شوت و اجرای آن بود. او بدون تردید، در حالی که زیر فشار بود و زاویه چندان باز نبود، با پای راست و از فاصله، شوتی قوسدار و پرچرخش زد. این شوت، ترکیبی از جسارت، مهارت فنی و دقت بود که دروازهبان مجرب الدحیل را غافلگیر کرد. این گل، حاصل غریزه گلزنی خالص بود.
گذر از اسطورهها؛ معنای رکوردشکنی در تاریخ تراکتور
عبور از آمار ۳۴ گله محمد عباسزاده، برای هواداران تراکتور معنایی نمادین دارد. عباسزاده یکی از محبوبترین و مؤثرترین مهاجمان تاریخ باشگاه در دو دهه گذشته بود. شکستن رکورد او در تنها ۹۰ بازی، سرعت و کارایی باورنکردنی حسینزاده را ثابت میکند. قرار گرفتن نام او بالاتر از ستارههای بزرگی مانند محمد ابراهیمی (کاپیتان اسبق و نماد)، فرزاد حاتمی، ادینیو (مهاجم گلزن برزیلی) و کریم انصاریفرد، نشاندهنده جایگاه رفیعی است که در مدت کوتاهی به دست آورده است. این فهرست، تاریخ درخشان خط حمله تراکتور را مرور میکند. این رکورد، بهترین گلزن تراکتور در لیگ برتر است. جایگاه قله و دستنیافتنی همچنان متعلق به احد شیخلاری، اسطوره دهه ۶۰ است که آمار دقیقی از گلهایش در جام قدس و جام آزادگان موجود نیست. اما حسینزاده اکنون پرچمدار نسل جدید است.
نقش اسکوچیچ؛ معمار تحول یک استعداد
مسیر حسینزاده در تراکتور هموار نبود. در فصل اول حضور تحت هدایت پاکو خمیز، اغلب نیمکتنشین بود و سرمربی اسپانیایی نتوانست یا نخواست از استعداد او بهره ببرد. این دوره، نشاندهنده اهمیت درک بازیکن توسط مربی است. ورود دراگان اسکوچیچ نقطه عطف بود. مربی کروات بلافاصله به حسینزاده اعتماد کرد و او را به ستون ثابت خط حمله تبدیل نمود. اسکوچیچ سبک بازی مستقیم، مبتنی بر ضدحمله و استفاده از سرعت وارونهها را پیاده کرد که کاملاً با ویژگیهای حسینزاده همخوانی داشت. اعتماد اسکوچیچ حتی در لحظات سخت هم پایان نمییابد. عدم تعویض حسینزاده در دقیقه ۱۱۸ بازی پرسپولیس و دقایق پایانی همین بازی، نمونه اعلای این اعتماد است. او میداند که حسینزاده حتی در لحظه آخر، میتواند بازی را با یک عمل فردی تغییر دهد. این رابطه مربی-بازیکن، کلید موفقیت هر دو بوده است.
ویژگیهای یک مهاجم کامل؛ ترکیب نادر تواناییها
حسینزاده نمونه امروزی یک مهاجم کامل است. او سرعت انفجاری دارد که مدافعان را به عقب میراند. توانایی دریبل زدن در فضای تنگ و عبور از حریف را داراست. هر دو پا را به خوبی به کار میگیرد و شوتهای قدرتمندی از خارج محوطه دارد. ویژگی برجسته دیگر، غریزه گلزنی و حضور ذهن در محوطه جریمه است. او میداند کجا بایستد و چگونه خود را در موقعیت گل قرار دهد. این موضوع او را از یک وینگر صرف، به یک تهدید تمامعیار و گلزن تبدیل کرده است. علاوه بر این، فشار مداوم به مدافعان حریف و جنگندگی او در بازپسگیری توپ در زمین حریف، برای سبک بازی اسکوچیچ که بر فشار بالا تکیه دارد، حیاتی است. این تکرار تلاش و نگرش دفاعی-تهاجمی، او را به بازیکنی محبوب نزد مربیان و هواداران بدل کرده است.
از قهرمانی با استقلال تا اوج با تراکتور؛ مسیر صعود یک ستاره
حسینزاده پیش از تراکتور، در استقلال نیز درخشید و در فصل قهرمانی این تیم نقش مهمی ایفا کرد. آن تجربه، پختگی و اعتماد به نفس لازم برای ایفای نقش در یک تیم بزرگ را به او داد. ورود به تراکتور، اگرچه ابتدا با ناکامی همراه بود، اما در نهایت به صحنه اصلی نمایش او تبدیل شد. در این باشگاه بود که به عنوان یک ستاره کامل شناخته شد، به تیم ملی دعوت شد و عنوان آقای گلی لیگ برتر را به دست آورد. اکنون با این رکوردشکنی تاریخی و عملکرد درخشان در آسیا، ارزش بازار و اعتبار بینالمللی او به شدت افزایش یافته است. آینده میتواند شاهد حضور او در لیگهای معتبر خارجی باشد. اما تا آن زمان، او نماد امید و موتور محرکه تراکتور برای کسب افتخارات بیشتر است و نامش در تاریخ این باشگاه جاودانه شده است.