آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
شب رفسنجان، شب سرخپوشان بود. در ورزشگاه شهدای مس، جایی که پرسپولیس برای حفظ امیدهای قهرمانی نیمفصل به هیچ چیز کمتر از برد فکر نمیکرد، شاگردان اوسمار با نمایشی فنی و کنترل شده، مأموریت خود را به سرانجام رساندند. پس از حذف دردناک از جام حذفی در تبریز، سرخپوشان نیازمند یک واکنش فوری و قدرتمند بودند. آنان این واکنش را در زمین تیمی نشان دادند که در انتهای جدول دست و پا میزند، اما همین تیم تنها چند هفته قبل در تهران آنان را به تساوی کشانده بود. نتیجه، برد ارزشمند ۱-۰ بود. نتیجهای که اگرچه با اختلاف کم به دست آمد، اما به دلیل تساوی سایر مدعیان، برای چند ساعت لااقل، پرسپولیس را بر اریکه صدر لیگ برتر خلیج فارس نشاند. این صدرنشینی موقت، اما روحیهبخش و حیاتی بود. سروش رفیعی، هافبک خلاق تیم، در دقیقه ۲۴ با شوتی دقیق از فاصله نزدیک، تکگل پیروزیبخش را به ثمر رساند. پاس نرم علی علیپور از سمت چپ و فرار به موقع رفیعی به میان دو مدافع، صحنه این گل زیبا را ساخت.
در سوی دیگر، مس رفسنجان که برای بقا میجنگید، اگرچه در دقایقی از بازی خطرآفرین بود، اما نتوانست دروازه منظم و بیایراد پرسپولیس را بگشاید. ضدحمله خطرناک آنان در دقیقه ۱۴ و شوت آرمان رمضانی در دقیقه ۲۶، نزدیکترین فرصتهای مس برای تساوی بودند. دروازهبانی پیام نیازمند و دفاع سازمانیافته به رهبری کنعانیزادگان و ابرقویی، پشت درهای بسته را برای میزبان حفظ کرد. پرسپولیس کنترل بازی را در اختیار داشت و فرصتهای بیشتری نیز ساخت که عمری و اورونوف نتوانستند از آنها بهره ببرند. این برد، علاوه بر سه امتیاز و صدرنشینی، اعتماد به نفس از دست رفته پس از شکست تبریز را به تیم بازگرداند. اوسمار که زیر فشار انتقادات بود، نشان داد میتواند تیم را برای یک بازی حساس و سرنوشتساز آماده کند. حالا پرسپولیس با روحیهای بالا و به عنوان تیم اول جدول، به استقبال تعطیلات نیمفصل میرود. این جایگاه اگرچه ممکن است موقتی باشد، اما پیامی روشن به تمام رقبا است: سرخپوشان همچنان یکی از اصلیترین مدعیان قهرمانی هستند و قصد کنار نکشیدن دارند.
تاکتیک موفق اوسمار؛ کنترل بازی بدون طمأنینه بیش از حد
اوسمار در این بازی ترکیبی متعادل از تجربه و جوانی را به میدان فرستاد. حضور کنعانیزادگان و ابرقویی در دفاع مرکزی، ثبات لازم را ایجاد کرد. در میانه، سهنفره رفیعی، عمری و اورونوف، مسئولیت بازیسازی و ارتباط خطوط را به خوبی انجام دادند. نکته کلیدی، حفظ مالکیت توپ و فشار در نیمه زمین حریف در نیمه اول بود. پرسپولیس به جای شتابزدگی، با صبر به بازیسازی پرداخت و گل زیبای رفیعی حاصل همین صبر و پاسکاری دقیق بود. کنترل بازی پس از گل نیز نشان از بلوغ تاکتیکی تیم داشت؛ آنان بیجهت خود را در معرض ضدحمله قرار ندادند. با این حال، در نیمه دوم کمی از شدت فشار کاسته شد و فضاهایی به مس داده شد. این شاید عمدی و برای حفظ انرژی بازیکنان بوده، اما نشان میدهد هنوز جای پیشرفت برای کنترل کامل یک بازی ۹۰ دقیقهای وجود دارد.
عملکرد بازیکنان کلیدی؛ از رفیعی گلزن تا نیازمند محکم!
-
سروش رفیعی
نه تنها به عنوان گلزن، که به عنوان قلب تپنده بازیسازی پرسپولیس درخشید. هوش موقعیتیابی او برای دریافت پاس علیپور و دقت شوت، کلید پیروزی بود.
-
علی علیپور
اگرچه خود گل نزد، اما در ساخت گل نقش اساسی داشت. حرکات بدون توپ و پاسهای او خطری دائمی برای دفاع مس ایجاد میکرد.
-
محمد عمری
حضور او در ترکیب اصلی، پویایی زیادی به خط هجوم داد. شوت خطرناک او در دقیقه ۱۰ میتوانست بازی را زودتر به کام پرسپولیس کند.
-
پیام نیازمند
دروازهبانی مطمئن و بدون حاشیه. سیو او در دقیقه ۱۴ در مقابل کریمزاده بسیار حیاتی بود و آرامش خوبی به خط دفاع منتقل کرد.
-
محمدحسین کنعانیزادگان
رهبری دفاع را بر عهده داشت و در قطع ضدحملههای مس نقش تعیینکنندهای ایفا کرد.
بررسی فرصتهای سوخته و عملکرد دفاع پرسپولیس
پرسپولیس میتوانست زودتر و با اختلاف بیشتری پیش بیفتد. شوت عمری در دقیقه ۱۰، ضربه اورونوف در دقیقه ۱۶ و فرار علیپور در دقیقه ۲۲ از فرصتهای واضحی بودند که به گل نرسیدند. این ناکارآمدی در مرحله آخر میتواند در بازیهای حساس آینده گران تمام شود. دفاع پرسپولیس اما، نقطه قوت بازی بود. آنان در مقابل ضدحملههای سریع مس (به ویژه در نیمه اول) هوشیار بودند و فضاهای خطرناک را به خوبی پوشش دادند. هماهنگی بین مدافعان و هافبکهای دفاعی قابل تحسین بود. تنها یک یا دو اشتباه پاسدهی در نیمه دوم وجود داشت که خطرآفرین شد، اما به طور کلی خط دفاع عملکردی در سطح A داشت.
وضعیت مس رفسنجان و دلایل شکست
مس با انگیزه بالا و برای فرار از منطقه سقوط وارد بازی شد و در دقایقی مشخصاً دقایق ۱۰ تا ۲۰ نیمه اول و ابتدای نیمه دوم، فشار خوبی وارد کرد. ضدحمله آنان در دقیقه ۱۴ بهترین فرصت مس برای گلزنی بود. با این حال، ضعف در بازیسازی و نبود خلاقیت در نیمه میانی، بزرگترین مشکل مس بود. آنان نمیتوانستند برای مدتی طولانی توپ را حفظ کنند و فشار مستمر ایجاد نمایند. مدافعان این تیم نیز در گل خورده، دچار اشتباه موقعیتیابی شدند و فضا را برای شوت رفیعی باز گذاشتند. این شکست، مس را در شرایط دشوارتری قرار داد. روحیه تیم پس از چندین بازی بدون برد، احتمالاً بیشتر تضعیف شده و مجتبی جباری باید برای نیمفصل دوم معجزه کند تا این تیم را از سقوط نجات دهد.
پیامدهای برد برای پرسپولیس و چشمانداز نیمفصل دوم
این برد از چند نظر حیاتی بود:
- اول، ترمیم روحیه پس از شکست تبریز.
- دوم، حفظ شانس قهرمانی در نیمفصل.
- سوم، صدرنشینی موقت که از نظر روانی تأثیر بسیار مثبتی دارد.
- چهارم، اعتبار بخشیدن به کار اوسمار در دورانی حساس. پرسپولیس اکنون با اعتماد به نفس بالا و به عنوان تیم اول (لااقل برای چند ساعت) به تعطیلات میرود.
این فرصت طلایی برای رفع نقاط ضعف (مانند خط حمله کمبازده و نیمکت کمعمق) و تقویت تیم برای نیمفصل دوم است. چشمانداز پرسپولیس برای قهرمانی نهایی اکنون روشنتر است. آنان نشان دادند که میتوانند در زمین حریفان ضعیف، سه امتیاز را بدون هیاهو و با اقتدار به دست آورند. این ویژگی برای یک تیم قهرمان ضروری است. اگر بتوانند همین ثبات را در بازیهای سختتر نیز حفظ کنند، بدون شک تا پایان فصل یکی از اصلیترین مدعیان خواهند بود.