آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
گاهی یک بازی فوتبال، فراتر از نود دقیقه رقابت روی چمن است. گاهی زمین بازی به صحنهای برای نمایش خاطرات تلخ، رابطههای شکسته و انتقامهای شخصی تبدیل میشود. دیدار استقلال و سپاهان در نقش جهان، دقیقاً چنین صحنهای بود. پیروزی دو بر یک استقلال در زمین حریف، اگرچه از نظر ورزشی اتفاقی بزرگ و ارزشمند بود، اما پس از سوت پایانی، ناگهان به حاشیه رفت. حواشی این بازی آنقدر پررنگ و جذاب بودند که گویی درام انسانی پشت پرده، از خود مسابقه هیجانانگیزتر است.
قلب این درام، سیدحسین حسینی بود؛ دروازهبانی که بیش از یک دهه نماد وفاداری به استقلال به نظر میرسید، اما این فصل با لباس سپاهان در برابر تیم سابقش ایستاد. اما ماجرا به همین جا ختم نشد. رفتار سرد او پیش از بازی با همتیمیهای سابق — به ویژه روزبه چشمی — و نرفتن به سمت نیمکت استقلال، اولین جرقههای این آتش زیر خاکستر بود. این برخورد سرد، تنها به زمین محدود نماند. در فضای مجازی، صفحات هواداری حسینی با انتشار عکسی از در آغوش کشیدن جلالالدین ماشاریپوف — تنها بازیکن استقلال که با او گرم گرفت — و درج متنی کنایهآمیز با عنوان «وفادار در شهر خیانتکارها...»، بحث را داغتر کردند. این استوری حتی توسط خود ماشاریپوف — شاید بدون درک کامل کنایه — بازنشر شد.
سپس نوبت به ریکاردو ساپینتو، سرمربی استقلال رسید. او که از رفتار حسینی عمیقاً ناراحت به نظر میرسید، در مصاحبه پس از بازی گفت: «برایم مثل پسرم بود... امروز اصلا نیامد به ما سلام کند. واقعا از این قضیه ناراحتم.» این جملات، آتش خشم حسینی را شعلهورتر کرد. دروازهبان سپاهان در پاسخ، استوری تندی منتشر کرد و ساپینتو را جزو کسانی خواند که «باعث جدایی او از استقلال شدند». او حتی به پیام ساپینتو در پارسال اشاره کرد که از او خواسته بود تا با فدراسیون برای بخشش محرومیتش صحبت کند، و ادعا کرد که به دلیل خیانت نکردن به امیرحسین نکونام (سرمربی وقت)، امسال اینگونه تنبیه شده است. این گفتوگوی عمومی و تلخ، پرده از شکاف عمیقی برداشت که شاید مدتها در پشت صحنه استقلال وجود داشته است. شایعاتی درباره «باندبازی» در استقلال که پیشتر توسط سیاوش یزدانی مطرح شده بود، حالا با این واکنشها رنگ واقعیت بیشتری گرفته است. در نهایت، استقلال با سه امتیاز باارزش از اصفهان خارج شد، اما سایه این حواشی تلخ بر این پیروزی سنگینی میکند. این ماجرا نشان داد که فوتبال ایران گاهی از درامهای شخصی و گروهی انباشته شده است که میتواند حتی بر نتیجه زمین نیز تأثیر بگذارد.
تحلیل روانشناختی حسینی و ریشههای دلخوری
سیدحسین حسینی پس از بیش از یک دهه حضور متمادی در استقلال، این تیم را به عنوان بخشی از هویت خود میدید. جدایی — به ویژه اگر به صورتی تلخ و همراه با احساس خیانت صورت گرفته باشد — میتواند ضربهای عاطفی شدید باشد. رفتار سرد او با چشمی و دیگران، نه یک واکنش لحظهای، که احتمالاً برآمده از رنجش انباشتهشده ماههای گذشته است. نکته جالب، انتخاب او برای در آغوش کشیدن جلالالدین ماشاریپوف، بازیکن خارجی تیم است. این کار میتواند نمادین باشد: او با کسی گرم میگیرد که در «داستان داخلی» استقلال و احتمالات باندبازی، غریبه و بیطرف است. این انتخاب، خود تأییدی غیرمستقیم بر وجود اختلافات درونی استقلال است. انتشار استوری با متن کنایهآمیز توسط صفحات هواداری و سپس پاسخ تند به ساپینتو، نشان میدهد که حسینی نه تنها منفعل نیست، بلکه میخواهد روایت خود را از ماجرا به طور عمومی بیان کند. او نمیخواهد قربانی تصویر شود، بلکه میخواهد خود را وفاداری نشان دهد که قربانی خیانت شده است.
بررسی استراتژی ارتباطی ساپینتو و اشتباه محاسباتی او
ساپینتو با بیان جمله «برایم مثل پسرم بود» و ابراز ناامیدی، سعی داشت تا حسینی را در موضع احساسی قرار دهد و خود را پدری دلسوز نشان دهد. این تاکتیک در فضای عمومی ممکن است برای جلب همدلی مخاطب مؤثر باشد، اما در مورد حسینی — که احساس میکند قربانی شده — نتیجه معکوس داد. اشتباه ساپینتو، جریحه دار کردن عمق خشم حسینی و آمادگی او برای پاسخ عمومی بود. سرمربی استقلال احتمالاً انتظار داشت حسینی سکوت کند یا پاسخ ملایمی دهد، اما پاسخ تند و متقابل او، ساپینتو را در موضع دفاعی قرار داد. علاوه بر این، اشاره ساپینتو به «پیغامهای یک ماه و نیم گذشته» حسینی، ممکن است تلاش او برای نشان دادن این باشد که حسینی خود مایل به بازگشت بوده است. اما این اشاره، بهانهای به حسینی داد تا موضوع محرومیت پارسال و درخواست ساپینتو برای میانجیگری را مطرح کند و روایت خود را تقویت کند.
واکاوی شایعات «باندبازی» و تأثیر آن بر روحیه تیم
اتهامات سیاوش یزدانی پس از بازی با گلگهر، درباره وجود «باند» در استقلال، اگرچه عمومی بود، اما در فضای ابهام، نامهایی مانند حسینی و چشمی را در مرکز گمانهزنیها قرار داد. حالا رفتار سرد حسینی با چشمی، به طور غیرمستقیم آن شایعات را تأیید میکند. وجود چنین اختلافات و گروهبندیهایی در یک تیم، میتواند به شدت بر عملکرد جمعی تأثیر بگذارد. وفاداریها ممکن است از تیم به سمت افراد یا گروههای خاص معطوف شود و انسجام لازم برای پیروزیهای بزرگ از بین برود. برای استقلال که در حال رقابت برای قهرمانی است، این آشفتگی روانی بزرگترین تهدید محسوب میشود. ساپینتو نه تنها باید برنده بازیها باشد، بلکه باید بتواند این شکافها را ترمیم کند یا حداقل مدیریت نماید تا به عملکرد بازیکنان لطمه نزند.
تحلیل نقش فضای مجازی و جنگ روایتها
این ماجرا نمونه کلاسیکی از تبدیل یک اختلاف شخصی به یک «جنگ روایت» در فضای عمومی است. هر طرف سعی دارد با استفاده از پلتفرمهای مختلف (مصاحبه، استوری، صفحات هواداری) روایت خود را غالب کند. صفحات هواداری حسینی با انتشار عکس و متن کنایهآمیز، به طور غیرمستقیم از او حمایت کردند. بازنشر این استوری توسط ماشاریپوف — حتی اگر از روی سادهلوحی باشد — به ناخواسته به این روایت دامن زد. در چنین فضایی، حقیقت اغلب قربانی میشود. هواداران بر اساس تعصبات خود، یکی از روایتها را میپذیرند و طرف مقابل را محکوم میکنند. این شکاف حتی در میان هواداران استقلال نیز میتواند ایجاد شود: عدهای از حسینی به خاطر سالها خدمت دفاع میکنند و عدهای دیگر او را خائن میدانند.
تأثیر بلندمدت بر استقلال، حسینی و فرهنگ باشگاهی
برای استقلال، این ماجرا یک زنگ خطر است. باشگاههای بزرگ بر اساس احترام متقابل و حفظ حرمت پیشکسوتان و بازیکنان سابق خود ساخته میشوند. وقتی یک بازیکن نمادین مانند حسینی با این دلخوری از باشگاه جدا میشود، میتواند بر جذب بازیکنان آینده نیز تأثیر منفی بگذارد. برای حسینی، این درگیری میتواند به تصویر عمومی او به عنوان یک «وفادار رنجدیده» شکل دهد. این تصویر ممکن است در کوتاهمدت حمایت هواداران خاصی را جلب کند، اما در بلندمدت میتواند او را به چهرهای جنجالی و منزوی تبدیل کند که عبور از استقلال را نتوانسته مدیریت کند. در نهایت، این ماجرا نشان میدهد که فوتبال ایران به شدت نیازمند توسعه «فرهنگ باشگاهی» و «مدیریت خروج» است. باشگاهها باید پروتکلهای مشخصی برای خداحافظی محترمانه با بازیکنان نمادین داشته باشند تا از تبدیل جداییها به جنگهای عمومی جلوگیری شود. استقلال و حسینی، هر دو در این ماجرا بازنده روابط عمومی بودهاند. پیروز واقعی شاید تنها سپاهان باشد که از این آشفتگی سود برده است.