آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
در حالی که سعید مظفریزاده به دلیل مشغله شخصی از مدیرعاملی باشگاه تراکتور استعفا کرد، حالا گفته شده مدیرعامل سابق پرسپولیس یعنی رضا درویش جانشین او خواهد شد. اشگاه تراکتور تبریز در حالی وارد یکی از مقاطع حساس مدیریتی خود شده که همزمانی موفقیتهای ورزشی با تغییرات در رأس مدیریت، دوباره نگاهها را به نقش مالک باشگاه و انتخابهای او معطوف کرده است؛ تغییراتی که این بار ممکن است نامی آشنا برای فوتبال ایران را به تبریز بیاورد. سعید مظفریزاده، مدیرعامل باشگاه تراکتور، با انتشار نامهای احساسی و خطاب به هواداران آذربایجانی، از سمت خود استعفا داد. نامهای که بیش از آنکه رنگ خداحافظی حرفهای داشته باشد، روایت دلبستگی و فشار همزمان بود. مظفریزاده در این نامه از «نزدیک به دو سال پرافتخار» سخن گفت؛ دورهای که با قهرمانی لیگ برتر، فتح سوپرجام، شروع مقتدرانه در جام حذفی و عملکرد قابلتوجه آسیایی همراه شد. او البته صریحاً دلیل کنارهگیریاش را «مشکلات شخصی و درگیریهای خانوادگی» عنوان کرد و تأکید داشت که مدیریت تراکتور کاری تماموقت و با تمام وجود است؛ مسئولیتی که در شرایط فعلی امکان ادامه آن را ندارد. نکته مهم اینجاست که مظفریزاده از ابتدای فصل هم بارها خواستار کنار رفتن از این مسئولیت شده بود و حالا این استعفا، دستکم در ظاهر، تصمیمی از پیش اندیشیده به نظر میرسد.
پذیرش استعفای مظفریزاده
همزمان با پذیرش استعفای مظفریزاده، نام رضا درویش، مدیرعامل سابق پرسپولیس، بهعنوان جدیترین گزینه جانشینی مطرح شده است. گزینهای که برخلاف بسیاری از گمانهزنیهای فوتبالی، پشتوانهای کاملاً علنی دارد؛ حمایت و علاقه مستقیم محمدرضا زنوزی. مالک باشگاه تراکتور در اظهارات اخیرش، درویش را «بهترین مدیرعامل فوتبال ایران» نامیده و پیشتر هم در زمان مدیرعاملی درویش در پرسپولیس بارها از او بهعنوان مدیری یاد کرده بود که از نظر هزینهکرد، نسبت به باشگاههایی مثل استقلال و سپاهان عملکرد بهتری داشته است. این تعریفها اتفاقی نیست و حالا با خالی شدن صندلی مدیریت در تراکتور، بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا میکند. تعریفهایی که بیحاشیه هم نیست.
چالش های رضا درویش
اما نام رضا درویش، فقط با تعریف و تمجید همراه نیست. او در پرسپولیس با چالشهایی جدی روبهرو بود؛ چالشهایی که هنوز هم از حافظه هواداران این باشگاه پاک نشده است. بخش قابلتوجهی از هواداران پرسپولیس، درویش را مقصر اصلی جدایی چهرههایی، چون علیرضا بیرانوند، دانیال اسماعیلیفر و مهدی ترابی میدانند؛ بازیکنانی که با تمدید نشدن قراردادشان، راهی تراکتور شدند. همین نقطه، محل اتصال روایتهاست. بسیاری از پرسپولیسیها معتقدند تعریفهای مکرر زنوزی از درویش، بیارتباط با انتقال همین بازیکنان به تراکتور نیست؛ انتقالهایی که هم از نظر فنی به سود تیم تبریزی تمام شد و هم زخم عمیقی روی رابطه مدیرعامل وقت پرسپولیس و بدنه هواداری گذاشت. پرونده علیرضا بیرانوند هم نمادی از همین شکاف است. هواداران پرسپولیس از درویش خواستند از این بازیکن شکایت کند و این شکایت هم در نهایت انجام شد؛ هرچند هنوز به سرانجام نرسیده است. اقدامی که به دلخوری عمیق میان بیرانوند و هواداران پرسپولیس دامن زد و هنوز هم تبعاتش ادامه دارد. حالا همان مدیر، ممکن است روی صندلی مدیریتی بنشیند که بیرانوند یکی از مهمترین مهرههایش است؛ تناقضی که نمیشود به سادگی از کنار آن عبور کرد.
تمایل زنوزی به مدیریت اقتصادی و کنترلشده
اگر رضا درویش مدیرعامل تراکتور شود، آیا این انتخاب میتواند نشانه تمایل زنوزی به مدیریت اقتصادی و کنترلشده باشد؟ در حالی که منتقدان درویش چندان هم به مدیریت کم هزینه او باور ندارند و معتقدند در پرسپولیس بریز و بپاش زیادی صورت گرفته است. اما در نهایت این الگوییست که زنوزی بارها از آن دفاع کرده است. از زاویهای دیگر، این تصمیم میتواند چالشهای جدیدی برای باشگاه ایجاد کند؛ از واکنش هواداران پرسپولیس گرفته تا انتظارات سنگین هواداران تراکتور که حالا به موفقیت عادت کردهاند. تراکتور امروز در مسیر قهرمانی لیگ برتر، مدعی در آسیا و صاحب تیمی پرستاره است. اما آیا تغییر در رأس مدیریت، ادامه این مسیر را تضمین میکند یا ریسک تازهای به پروژهای نسبتاً باثبات اضافه خواهد کرد؟ پاسخ این سؤال، خیلی زود و شاید با معرفی رسمی مدیرعامل جدید، روشنتر از همیشه خواهد شد.