آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
کمتر کسی باور میکرد که سنسیرو، این قلعه تاریخی فوتبال ایتالیا، چنین روزی را تجربه کند. جایی که بزرگان اروپا اغلب تسلیم میشوند، شب تسلیم در برابر قدرت بیامان لندنیها شد. آرسنال با نیتی فراتر از یک برد ساده به میلان آمد؛ آنها برای اعلام حضور به عنوان ابرقدرتی جدید در اروپا آمده بودند. از اولین سوت، نیت آنها آشکار بود: نه دفاع، بلکه حمله و تسخیر. اینتر، با آن تاریخچه پرافتخار و دفاع منسجم، در برابر طوفان سرخ و سفید لندن به کلی محو شد. هر حمله آرسنال، مانند چکشی بر پیکره دفاعی اینتر فرود میآمد. قلب این نمایش درخشان، گابریل ژسوس بود؛ مهاجمی که گویی برای چنین شبهای بزرگی ساخته شده است. هر حرکت او درس آنتنیابی و گلزنی بود. تساوی موقتی اینتر با آن شوت رویایی، تنها یک وقفه کوتاه در سلطنت آرسنال ایجاد کرد. توپچیها به جای سردرگمی، بلافاصله پاسخ دادند و کنترل را پس گرفتند.
نیمه دوم، نمایشی از بلوغ و مدیریت بازی بود. آرسنال تحت فشار میزبان، خونسردی خود را حفظ کرد و مانند شکارچی صبوری منتظر فرصت نهایی ماند. و آن فرصت با حضور ویکتور گیوکرش، ستاره نوظهور، به ثمر نشست. گل سوم، میخ تابوت اینتر را محکم کوبید و سنسیرو را در سکوت مطلق فرو برد. این تنها یک برد نبود؛ یک بیانیه بود. بیانیهای که میگوید آرسنال اینبار نه برای شرکت، بلکه برای فتح قله اروپا آمده است.
نقشه تاکتیکی آرتتا: حمله بیامان به جای دفاع محافظهکارانه
آرتتا با شجاعت کامل، در سنسیرو که معمولاً میزبانان را به دفاع تشویق میکند، به میدان حمله رفت. طرح اولیه او فشار بالا و مالکیت سریع توپ در زمین حریف بود. این فشار از همان دقایق اول، خط دفاع اینتر را دچار سردرگمی کرد و فضاهای خطرناکی ایجاد نمود. عملکرد فوقالعاده هافبکهای آرسنال در قطع توپ و شروع سریع حملات، اجازه نفس کشیدن به بازیکنان خلاق اینتر را نداد و بازی در میانه میدان زمین حریف جریان یافت.
تحلیل عملکرد گابریل ژسوس: کلاس درس گلزنی در شب بزرگ
دو گل ژسوس، دو نمونه کامل از هنر جاگیری و غریزه گلزنی بودند. برای گل اول، حرکت زمانبندی شده به پشت مدافع و دریافت پاس، نشان از درک فضایی بالای او داشت. گل دوم، حاصل هوشیاری محض و آماده بودن همیشگی در محوطه جریمه بود. ژسوس در این بازی نه تنها یک گلزن، که اولین خط دفاعی آرسنال با پرسهای موثرش بود. او با عملکردش ثابت کرد که در صورت سلامتی، یکی از مرگبارترین مهاجمان اروپاست.
مدیریت روانی و واکنش به تساوی: نقطه عطف بلوغ تیمی
گل تساوی تماشایی اینتر در دقیقه ۱۸، میتوانست برای هر تیمی شوک آور و بازی را به کام میزبان تغییر دهد. اما واکنش آرسنال تحسینبرانگیز بود. آنها به جای عقبنشینی و از دست دادن انسجام، بلافاصله کنترل بازی را پس گرفتند و با افزایش دقت در پاسها، دوباره فشار آوردند. این نشاندهنده بلوغ روانی فوقالعادهای است که آرتتا در این تیم ایجاد کرده؛ تیمی که در شرایط سخت، آرامش و باور خود را از دست نمیدهد.
عملکرد خط میانی و دفاع: ستونهای پنهان پیروزی
در پس درخشش مهاجمان، عملکرد بینقص خط میانی و دفاع آرسنال قرار داشت. آنها در نیمه دوم، زیر فشار اینتر برای یافتن گل تساوی، دیوارهای غیرقابل نفوذ تشکیل دادند. قطع توپهای کلیدی، اختلال در ریتم بازی اینتر و پخش کردن سریع توپ برای ضدحملات، از نقاط قوت آنها بود. مدیریت فضا و بسته نگه داشتن خطوط، اجازه نداد بازیکنانی مانند سوتچیچ تأثیر بیشتری بگذارند. این نظم سازمانی، بستر لازم برای حملههای کشنده را فراهم کرد.
تأثیر جانشینان و عمق کیفیت: سلاح مخفی آرتتا
گل سوم توسط ویکتور گیوکرش، بازیکنی که از نیمکت به میدان آمد، به ثمر رسید. این موضوع عمق باورنکردنی ذخایر آرسنال را نشان میدهد. در حالی که اینتر با تعویضهایش تلاش میکرد بازی را نجات دهد، آرسنال با آوردن بازیکنان تازهنفس و باکیفیت، ضربه نهایی را وارد کرد. این توانایی در حفظ شدت بازی تا دقیقه ۹۰، به لطف بنچ قوی، یکی از عوامل اصلی برتری آرسنال در طول فصل و در رقابتهای چندوجهی خواهد بود.