استقلال قربانی بلندپروازی مدیرش می شود؟!

آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:

استقلال، باشگاهی که همیشه زیر ذره‌بین افکار عمومی بوده، این روزها نه با بحران فنی، بلکه با خلأ مدیریتی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ خلأیی که بیش از هر چیز، بوی بی‌اولویتی می‌دهد. در شرایطی که آبی‌ها یکی از پرهزینه‌ترین فصل‌های تاریخ خود را پشت سر می‌گذارند، انتظار می‌رفت مدیران باشگاه با تمرکز کامل، سکان هدایت مجموعه را در دست بگیرند؛ انتظاری که فعلاً برآورده نشده است. علی تاجرنیا، سرپرست و رئیس هیئت‌مدیره باشگاه استقلال، حالا بیش از آنکه با تصمیمات فوتبالی‌اش شناخته شود، با فعالیت‌های انتخاباتی‌اش در کانون توجه قرار گرفته است. ثبت‌نام در انتخابات شورای شهر، حق قانونی هر شهروندی است؛ اما زمانی که این حق، همزمان با مدیریت یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های کشور اعمال می‌شود، پای مسئولیت و پاسخگویی به میان می‌آید.

استقلال در سال ۱۴۰۴ با انبوهی از تعهدات مالی، پرونده‌های حقوقی، تیم‌های مختلف ورزشی و حاشیه‌های تمام‌نشدنی مواجه است؛ شرایطی که مدیریت تمام‌وقت می‌طلبد، نه حضور مقطعی. نشانه‌های این کم‌توجهی، کم نیست؛ از بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات گرفته تا ناهماهنگی با کادرفنی و بلاتکلیفی برخی بازیکنان خارجی. وقتی سرمربی تیم از بی‌خبری ۱۲روزه مدیران باشگاه گلایه می‌کند، دیگر نمی‌توان همه‌چیز را به شرایط خاص یا مشکلات ارتباطی نسبت داد. استقلال امروز شاید هنوز وارد بحران نشده باشد، اما با این شیوه مدیریت، فاصله‌اش با بحران به اندازه یک تصمیم اشتباه یا یک غفلت دیگر است.

تعارض منافع آشکار

همزمانی مدیریت باشگاه استقلال با فعالیت‌های انتخاباتی، نمونه‌ای روشن از تعارض منافع است؛ جایی که منافع شخصی، جای منافع جمعی را می‌گیرد.

مدیریت نمایشی به‌جای مدیریت عملی

تمرکز بر حضور کنار ستاره‌ها، عکس‌های رسانه‌ای و دیده‌شدن، جای تصمیم‌سازی، برنامه‌ریزی و حل بحران را گرفته است.

بی‌توجهی به مدیریت بحران

پرونده‌های حقوقی، پنجره بسته نقل‌وانتقالات و ناهماهنگی با کادرفنی، همگی نیازمند واکنش سریع و مدیریت فعال بوده‌اند؛ چیزی که دیده نمی‌شود.

تکرار یک الگوی شکست‌خورده

حضور همزمان در رقابت‌های انتخاباتی پیشین و افت مدیریتی استقلال، حالا دوباره در حال تکرار است؛ الگویی که پیش‌تر هم نتیجه مثبتی نداشته است.

هزینه‌ای که استقلال می‌پردازد

در نهایت، این باشگاه و هوادارانش هستند که هزینه جاه‌طلبی‌های سیاسی یک مدیر را می‌پردازند؛ هزینه‌ای که ممکن است در جدول، نقل‌وانتقالات و حتی آرامش تیم نمایان شود.