آیا مسی می‌تواند برای دومین بار پیاپی قهرمان جام جهانی شود؟

آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشي:

جام جهانی ۲۰۲۶ می‌تواند آخرین رقص لیونل مسی در عرصه ملی باشد. مردی که سه سال پیش در قطر، رویایی‌ترین لحظه عمرش را تجربه کرد و آرژانتین را پس از ۳۶ سال به قهرمانی جهان رساند، اکنون در آستانه چالشی بزرگ‌تر قرار دارد. اما این بار، همه چیز متفاوت است. تصویری که از مسی در اولین بازی فصل جدید لیگ آمریکا دیدیم، فرسنگ‌ها با آن اسطوره بی‌پروای قطر فاصله داشت. اینتر میامی در حالی برابر لس‌آنجلس صف‌آرایی کرد که ستاره‌هایی مثل سون هیونگ مین و هوگو لوریس را در ترکیب حریف می‌دید. نتیجه اما برای هواداران مسی ناامیدکننده بود. شکست سنگین و نمایش ضعیف کاپیتان که حتی یک ضربه در چارچوب نداشت، زنگ خطر را در آرژانتین به صدا درآورد. طبق آمار اوپتا، مسی در طول ۹۰ دقیقه تنها ۴۹ پاس داد که دقت آن ۷۳.۵ درصد بود. از ۴ پاس بلند او نیز تنها ۲ پاس به مقصد رسید. اما آنچه بیش از افت فنی نگران‌کننده بود، خشم کمیاب مسی پس از پایان مسابقه بود. او با عصبانیت به سمت اتاق داوران هجوم برد و لوئیز سوارز به سختی توانست او را آرام کند. این رفتار که حتی خطر محرومیت انضباطی را برای او به همراه داشت، از فشارهای روانی خردکننده‌ای پرده برداشت که اسطوره آرژانتین در این فصل حساس تحمل می‌کند. مسی می‌داند که تمام آرژانتین چشم به او دوخته است.

فرصت پیش‌رو اما استثنایی است. هیچ کاپیتانی در تاریخ فوتبال موفق به کسب دو قهرمانی پیاپی جام جهانی نشده است. مسی می‌تواند با تکرار این افتخار، برگی جدید به میراث افسانه‌ای خود اضافه کند. اما سوال اینجاست: آیا او هنوز توانایی لازم برای این مأموریت دشوار را دارد؟ خودش اکتبر گذشته گفته بود: "دوست دارم آنجا باشم، به شرطی که شرایط بدنی خوبی داشته باشم و بتوانم مهره موثری برای تیمم باشم." نگرانی‌ها فقط به مسی محدود نمی‌شود. نسل طلایی آرژانتین که در قطر معجزه کرد، این روزها روزهای خوبی را سپری نمی‌کند. الکسیس مک‌آلیستر دیگر آن بازیکن فصل پیش لیورپول نیست. لائوتارو مارتینز دوباره با مصدومیت دست و پنجه نرم می‌کند و حدود یک ماه دور از میادین خواهد بود. کریستین رومرو در تاتنهامی که برای فرار از سقوط می‌جنگد، روزهای سختی را می‌گذراند و به دلیل اخراج مقابل منچستریونایتد، هدف خشم هواداران قرار گرفته است. اوضاع در خط حمله هم تعریفی ندارد. خولین آلوارز از نوامبر گذشته در ۱۴ بازی متوالی لالیگا موفق به گلزنی نشده و تنها یک پاس گل داده است. جوانانی مثل الخاندرو گارناچو هنوز به بلوغ مورد انتظار نرسیده‌اند و نیکولاس اوتامندی در ۳۸ سالگی رمق گذشته را ندارد. در میان تمامی این بحران‌ها، رسیدن مسی به بهترین فرم ممکن برای تانگو یک ضرورت حیاتی است. آرژانتین برای فرار از سرنوشت تلخ قهرمانان پیشین مثل فرانسه ۲۰۰۲، ایتالیا ۲۰۱۰، اسپانیا ۲۰۱۴ و آلمان ۲۰۱۸ که در دور گروهی حذف شدند، به معجزه دوباره لئو نیاز دارد. لیونل اسکالونی دسامبر گذشته گفته بود: "خود لئو تصمیم می‌گیرد و ما از هر تصمیمی حمایت می‌کنیم. در ظاهر همه چیز خوب است، اما ۶ ماه زمان زیادی است و هنوز وقت داریم." حالا تنها ۴ ماه تا جام جهانی باقی مانده و زمان به سرعت در حال گذر است.

تحلیل عملکرد مسی؛ آیا پایان نزدیک است؟

لیونل مسی در اولین بازی فصل جدید MLS نمایشی ارائه داد که دور از شأن یک اسطوره بود. آمار او در این مسابقه زنگ خطر را به صدا درآورده است: صفر شوت در چارچوب، دقت پاس ۷۳.۵ درصد و تنها ۲ پاس بلند سالم از ۴ تلاش. این اعداد برای بازیکنی که عادت به ثبت آمار خیره‌کننده دارد، بسیار ضعیف است. اما آیا می‌توان بر اساس یک بازی درباره پایان یک عصر قضاوت کرد؟ نکته مهم‌تر، خشم مسی بود. واکنش او پس از بازی نشان داد که فشار روانی روی او به شدت افزایش یافته است. مسی به خوبی می‌داند که تمام آرژانتین چشم به او دوخته و هر حرکتش زیر ذره‌بین است. این فشار می‌تواند هم محرک باشد و هم مانع. رفتار او با داور که می‌توانست منجر به محرومیت شود، نشان داد که تعادل روانی او در این مقطع حساس به شدت شکننده است. با این حال، مسی پیش از این ثابت کرده که در لحظات حساس می‌تواند فراتر از انتظار ظاهر شود. او در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز با وجود سن بالا و انتقادات، بهترین نمایش خود را ارائه داد. شاید این افت موقتی، بخشی از برنامه آماده‌سازی او برای جام جهانی باشد. ماه‌های آینده در لیگ آمریکا برای ارزیابی نهایی وضعیت او تعیین‌کننده خواهد بود.

تحلیل نسل آرژانتین؛ ستارگان خاموش

نسل آرژانتین که در قطر قهرمان جهان شد، این روزها روزهای خوبی را سپری نمی‌کند. الکسیس مک‌آلیستر که در لیورپول می‌درخشید، اکنون با افت فاحشی روبرو شده است. لائوتارو مارتینز دوباره مصدوم شده و حدود یک ماه دور از میادین خواهد بود. کریستین رومرو در تاتنهامی که در بحران دست و پا می‌زند، روزهای سختی را می‌گذراند. خط حمله آرژانتین نیز وضعیت مناسبی ندارد. خولین آلوارز از نوامبر گذشته در ۱۴ بازی متوالی لالیگا موفق به گلزنی نشده و این برای مهاجمی که قرار است جانشین مسی شود، آمار نگران‌کننده‌ای است. الخاندرو گارناچو با وجود استعداد بالا، هنوز به بلوغ لازم نرسیده و نمی‌توان روی او در یک تورنمنت بزرگ حساب کرد. نیکولاس اوتامندی در ۳۸ سالگی و آنخل دی‌ماریا که بازنشسته شده، دو ستون اصلی آن تیم قهرمان را تشکیل می‌دادند. حالا جانشینی برای آن‌ها پیدا نشده است. این افول هم‌زمان ستارگان کلیدی، بزرگترین چالش اسکالونی در آستانه جام جهانی است.

تاریخچه قهرمانان پیشین؛ طلسم جام بعدی

تاریخ جام جهانی نشان می‌دهد که قهرمانان دوره قبل معمولاً در تورنمنت بعدی عملکرد ضعیفی دارند. فرانسه ۲۰۰۲ که به عنوان مدافع قهرمانی به جام جهانی رفت، در دور گروهی حذف شد. ایتالیا ۲۰۱۰ نیز همین سرنوشت را تکرار کرد. اسپانیا ۲۰۱۴ و آلمان ۲۰۱۸ نیز هرگز نتوانستند از گروه خود صعود کنند. آرژانتین برای فرار از این طلسم، به معجزه نیاز دارد. اما شرایط این تیم با قهرمانان پیشین متفاوت است. آرژانتین بر خلاف آن تیم‌ها، همچنان ستاره‌ای به نام مسی دارد که می‌تواند در لحظات حساس تعیین‌کننده باشد. اما سوال اینجاست: آیا مسی ۳۹ ساله می‌تواند تک‌رویی کند و تیمش را از این بحران نجات دهد؟ طلسم جام بعدی فقط یک اتفاق آماری نیست. ریشه‌های عمیقی دارد. تیم‌های قهرمان معمولاً پس از یک تورنمنت بزرگ دچار افت روحی و بدنی می‌شوند. انگیزه برای تکرار موفقیت کاهش می‌یابد و تیم‌های رقیب با آنالیز دقیق، نقاط ضعف را پیدا می‌کنند. آرژانتین برای عبور از این موانع، به یک برنامه‌ریزی دقیق و روحیه‌ای استثنایی نیاز دارد.

تحلیل فنی لیگ آمریکا و تأثیر آن بر آمادگی مسی

لیگ آمریکا (MLS) از نظر سطح فنی با لیگ‌های اروپایی فاصله زیادی دارد. بسیاری از منتقدان معتقدند بازی در این لیگ نمی‌تواند مسی را برای یک تورنمنت بزرگ مثل جام جهانی آماده کند. سرعت پایین بازی، شدت کم مسابقات و سطح فنی متوسط حریفان، ممکن است به افت تدریجی آمادگی مسی منجر شود. با این حال، استراحت بیشتر و کاهش فشار مسابقات می‌تواند به حفظ آمادگی بدنی مسی در سن ۳۹ سالگی کمک کند. او در لیگ آمریکا فرصت دارد تا به جای بازی‌های فشرده اروپایی، با برنامه‌ریزی مناسب خود را برای جام جهانی آماده کند. این می‌تواند هم مزیت باشد و هم عیب. نکته مهم‌تر، هم‌بازی شدن مسی با ستارگان سابق بارسلونا مثل جوردی آلبا، سرجیو بوسکتس و لوئیز سوارز است. این بازیکنان که نقش مهمی در موفقیت‌های مسی داشتند، می‌توانند به حفظ هماهنگی و روحیه او کمک کنند. اما بازنشستگی آلبا و بوسکتس و افت شدید سوارز، این مزیت را نیز کمرنگ کرده است.

سناریوهای پیش روی مسی و آرژانتین

با توجه به شرایط فعلی، چند سناریو برای مسی و آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۶ قابل تصور است:

1. سناریوی اول، خداحافظی مسی از تیم ملی است. او پیش از این اعلام کرده بود که اگر احساس کند در سطح مطلوب نیست، کنار خواهد کشید. عملکرد ضعیف در اولین بازی MLS می‌تواند اولین قدم در این مسیر باشد.
2. سناریوی دوم، حضور مسی در جام جهانی اما با آمادگی متوسط است. در این سناریو، مسی ستاره بی‌چون و چرای تیمش نخواهد بود، اما می‌تواند با تجربه و نفوذ خود به تیم کمک کند. آرژانتین در کوپا آمریکای آخر نیز با وجود مسی نه‌چندان آماده، به قهرمانی رسید. شاید این سناریو دوباره تکرار شود.
3. سناریوی سوم، بازگشت مسی به اوج است. او پیش از این ثابت کرده که در لحظات حساس می‌تواند فراتر از انتظار ظاهر شود. شاید این افت موقتی، بخشی از برنامه بلندمدت او برای رسیدن به اوج در جام جهانی باشد. ماه‌های آینده نشان خواهد داد که کدام سناریو محقق می‌شود.