جمعه / ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۱۷:۵۹
کد خبر: 38098
گزارشگر: 548
۱۲۱
۰
۰
۱
بازیگر نقش «نسیمه» در دنیای شیرین دریا، همسر محمد جعفری(کارگردان) کم‌کاری را به باندبازی نسبت نمی‌دهد!

عطیه غبیشاوی کیست؟! + ویدیوی داستان جالب ازدواج اتفاقی اش

عطیه غبیشاوی کیست؟! + ویدیوی داستان جالب ازدواج اتفاقی اش
عطیه غبیشاوی، بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون که با نقش «نسیمه» در سریال «دنیای شیرین دریا» در خاطره‌ها ماندگار شده است، متولد سال ۱۳۴۰ در آبادان؛ او مدرک کارشناسی بازیگری خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت کرده و همسر محمد جعفری، کارگردان شناخته شده، می‌باشد. غبیشاوی در زمان جنگ مدتی در شمال کشور زندگی کرد و از سال ۱۳۶۴ ساکن تهران شده است. با این حال، لهجه جنوبی او در برخی آثار، این تصور را ایجاد کرده که همچنان در آبادان زندگی می‌کند! او درباره کم‌کاری خود در سال‌های اخیر گفته است: «برای بازی در نقش‌های خوب هزینه زیادی دادم، اما هیچ‌وقت کارگردانان را مقصر نمی‌دانم و به باندبازی اعتقادی ندارم.»

آسیانیوز ایران؛ سرویس فرهنگی هنری:
عطیه غبیشاوی، بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون ایران، یکی از چهره‌های شناخته‌شده برای مخاطبان دهه هفتاد است. او که متولد سال ۱۳۴۰ در شهر آبادان است، با بازی در نقش «نسیمه» در سریال خاطره‌انگیز «دنیای شیرین دریا» به شهرت رسید. غبیشاوی تحصیلات خود را در رشته بازیگری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان رسانده و مدرک کارشناسی خود را از این دانشگاه اخذ کرده است. او از جمله بازیگرانی است که در هر سه عرصه سینما، تلویزیون و تئاتر فعالیت داشته است.

در زمان جنگ ایران و عراق، عطیه غبیشاوی مدتی در شمال کشور زندگی کرد و سپس از سال ۱۳۶۴ به تهران نقل مکان کرد. با این حال، به دلیل اینکه در برخی کارها با لهجه جنوبی صحبت می‌کند، برخی مخاطبان تصور می‌کنند که او همچنان در آبادان زندگی می‌کند. او درباره حضورش در آبادان و جنگ گفته است: «مدتی در آبادان بودم، اما بعد به اجبار برادرم به ماهشهر رفتیم. آن زمان جوان بودم و غیرت این را داشتم که از شهرم دفاع کنم. وقتی حصر آبادن شکسته شد، دوباره به آبادان برگشتم، اما شرایط خیلی سخت بود و ما به وسیله طرحی که شهید رجایی برای جنگ‌زده‌ها راه‌اندازی کرده بودند به شمال کشور رفتیم.»
غبیشاوی همسر «محمد جعفری»، کارگردان سینما و تلویزیون است. او نخستین بار در سال ۱۳۷۱ و در سن ۳۱ سالگی با فیلم «اتل متل توتوله» به کارگردانی محمد جعفری پا به عرصه سینما گذاشت. از آن زمان تاکنون، در مجموع ۱۲ اثر هنری در کارنامه دارد که ۷ اثر آن سینمایی و مابقی تلویزیونی بوده است. شهرت اصلی غبیشاوی اما به سال ۱۳۷۷ و سریال «دنیای شیرین دریا» بازمی‌گردد. این سریال به کارگردانی بهروز بقایی، به دلیل حال و هوای شاد، جذابیت‌های فضای شمال ایران و بازیگران محبوبش، به سرعت به یکی از پرطرفدارترین سریال‌های دهه هفتاد تبدیل شد. غبیشاوی در این سریال نقش «نسیمه» را ایفا می‌کرد. در این گزارش، ضمن مرور کامل زندگینامه عطیه غبیشاوی، به بررسی کارنامه هنری او، حضور در سریال‌های شاخص تلویزیونی (از جمله «سرزمین مادری»، «زیباشهر» و «روزهای بیقراری»)، سوابق سینمایی، علت کم‌کاری و همچنین صفحه اینستاگرام وی می‌پردازیم.

زندگی شخصی و تحصیلات عطیه غبیشاوی

عطیه غبیشاوی سال ۱۳۴۰ در شهر آبادان دیده به جهان گشود. او از کودکی به هنر و بازیگری علاقه داشت و پس از اتمام تحصیلات متوسطه، راهی تهران شد تا در رشته بازیگری تحصیل کند. او مدرک کارشناسی خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت کرد، یکی از معتبرترین مراکز آموزشی هنر در ایران. غبیشاوی در دانشکده هنرهای زیبا زیر نظر اساتید برجسته‌ای آموزش دید و پایه‌های حرفه‌ای خود را محکم کرد. او هم‌دوره بازیگران شاخصی بوده که بعدها هرکدام به نحوی در سینما و تلویزیون درخشیدند. این تحصیلات آکادمیک، او را از بسیاری از بازیگرانی که صرفاً تجربی وارد این عرصه شده‌اند متمایز می‌کند. همسر غبیشاوی، محمد جعفری، کارگردان سینما و تلویزیون است. جعفری کارگردانی فیلم‌هایی مانند «اتل متل توتوله» (نخستین فیلم غبیشاوی) و «کودک و سرباز» را در کارنامه دارد. همکاری هنری این زوج در چندین پروژه، آنها را به یکی از زوج‌های هنری موفق سینمای ایران تبدیل کرده است

آثار سینمایی (از اتل متل توتوله تا حالا چه شود!)

عطیه غبیشاوی نخستین تجربه سینمایی خود را در سال ۱۳۷۱ و در فیلم «اتل متل توتوله» به کارگردانی همسرش محمد جعفری تجربه کرد. او در این فیلم که فضایی کودکانه و فانتزی داشت، نقش مکمل را ایفا کرد. این فیلم اگرچه از نظر تجاری چندان موفق نبود، اما درِ ورود غبیشاوی به دنیای حرفه‌ای بازیگری را گشود. پس از آن، غبیشاوی در فیلم‌هایی مانند «گزارش مریم» (۱۳۷۳)، «مهره» (۱۳۷۵) و «صبح روز هفتم» (۱۳۸۱) به ایفای نقش پرداخت. او در این آثار معمولاً در نقش‌های مکمل و مادرانه ظاهر شد و توانست با بازی روان خود، نظر منتقدان را جلب کند. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به «حالا چه شود!»، «کوچه و موزه» و «مهمان» اشاره کرد. در مجموع، کارنامه سینمایی غبیشاوی شامل ۷ فیلم است. او خود درباره کم‌کاری در سینما گفته است: «بازیگری حرفه من است و از همین راه امرار معاش می‌کنم. واقعیت این است برای بازی در نقش‌های خوب هزینه زیادی دادم و گاهی چرخ زندگی به سختی چرخید. اما هیچ‌وقت تهیه‌کننده یا کارگردانان را مقصر نمی‌دانم و به باندبازی اعتقادی ندارم.»

شهرت در تلویزیون (دنیای شیرین دریا و سرزمین مادری)

اگرچه غبیشاوی کار خود را از سینما آغاز کرد، اما شهرت واقعی خود را مدیون تلویزیون است. نقطه عطف کارنامه هنری او، سریال «دنیای شیرین دریا» (۱۳۷۷) به کارگردانی بهروز بقایی بود. این سریال که در بندر انزلی و فضایی شاد و تابستانی روایت می‌شد، به سرعت به یکی از پرمخاطب‌ترین سریال‌های دهه هفتاد تبدیل شد. غبیشاوی در این سریال نقش «نسیمه» را ایفا می‌کرد؛ زنی میانسال و خونگرم که بخشی از ماجراهای عاشقانه و خانوادگی سریال به او گره خورده بود. بازی گرم و صمیمی او در کنار بازیگران نوجوان و بزرگسال دیگر، باعث شد تا «دنیای شیرین دریا» در حافظه جمعی مخاطبان تلویزیون ماندگار شود. سال ۱۳۹۲، غبیشاوی با سریال «سرزمین مادری» به کارگردانی کمال تبریزی، بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفت. او در این سریال تاریخی-اجتماعی، نقش مهمی را ایفا کرد و توانست با بازی خود، نظر منتقدان را جلب کند. از دیگر سریال‌های او می‌توان به «زیباشهر»، «روزهای بیقراری»، «مدینه»، «گل‌های آفتابگردان»، «دوران سرکشی» و «پرانتز باز» اشاره کرد.

علت کم‌کاری و نگاه غبیشاوی به حرفه بازیگری

عطیه غبیشاوی در سال‌های اخیر کمتر در آثار جدید دیده شده است. او درباره این موضوع در مصاحبه‌ای گفته است: «بازیگری حرفه من است و از همین راه امرار معاش می‌کنم، واقعیت این است برای بازی در نقش‌های خوب هزینه زیادی دادم و گاهی چرخ زندگی به سختی چرخید. اما هیچ‌وقت تهیه‌کننده یا کارگردانان را مقصر نمی‌دانم و به باندبازی اعتقادی ندارم.» این نگاه، نشان از منش حرفه‌ای و اخلاق‌مداری او دارد. بسیاری از بازیگران هم‌نسل غبیشاوی، غیبت خود را به گردن باندبازی و نبود فرصت‌های برابر می‌اندازند، اما او از این رویه فاصله گرفته و معتقد است که «هر نقشی» را نمی‌پذیرد و برای نقش‌های خوب هزینه می‌دهد. غبیشاوی همچنین تأکید کرده است که انتخاب نقش برای او بسیار مهم است و اصراری بر بازی در هر نقشی ندارد. همین نگاه گزیده‌کار، باعث شده تا در طول سه دهه فعالیت هنری، کارنامه‌ای کیفی (هرچند کمی) از خود به جای بگذارد. او همچنان امیدوار است که در آینده نقش‌های خوبی به او پیشنهاد شود.

صفحه اینستاگرام و ارتباط با مخاطبان

عطیه غبیشاوی در سال‌های اخیر، مانند بسیاری از هنرمندان، حضور خود را در فضای مجازی (به ویژه اینستاگرام) پررنگ کرده است. صفحه رسمی او در اینستاگرام، محلی برای به اشتراک گذاشتن عکس‌های پشت صحنه، خاطرات بازیگری و گاهی نظرات شخصی درباره مسائل اجتماعی است. او در این صفحه، با مخاطبان خود ارتباط گرمی برقرار می‌کند و به سوالات آنها پاسخ می‌دهد. همچنین گاه و بیگاه، تصاویری از دوران جوانی و پشت صحنه سریال «دنیای شیرین دریا» را منتشر می‌کند که با استقبال گسترده مخاطبان قدیمی تلویزیون روبرو می‌شود. برخی از کاربران از او درباره علت کم‌کاری می‌پرسند و غبیشاوی با صبر و حوصله پاسخ می‌دهد. این تعامل مستقیم با مخاطب، باعث شده تا او حتی پس از سال‌ها، همچنان محبوبیت خود را حفظ کند. همچنین اخبار مربوط به پروژه‌های جدیدش (در صورت وجود) از طریق همین صفحه به اطلاع عموم می‌رسد. آدرس پیج رسمی او در اینستاگرام در متن خبر درج شده است.
https://www.asianewsiran.com/u/iLW
اخبار مرتبط
زهرا سزاوار، بازیگر ۳۱ ساله‌ای که این روزها با ایفای نقش در سریال رمضانی «ساهره» به کارگردانی حمیدرضا لوافی، درخشش چشمگیری داشته است، مسیر حرفه‌ای جالبی را پشت سر گذاشته است. متولد ۹ فروردین ۱۳۷۳، او که از ابتدا با دنیای هنر غریبه نبوده و از ۱۶ سالگی نقاشی را به سبک رئال و هایپررئال دنبال می‌کرده، در دانشگاه رشته معماری خوانده و پس از فارغ‌التحصیلی، به علاقه دیرینه خود یعنی بازیگری روی آورده است. سزاوار بازیگری را به صورت آکادمیک در دانشگاه دنبال نکرده، بلکه در کلاس‌های آزاد و کارگاه‌های تخصصی، زیر نظر استادانی مانند ابراهیم ابراهیمیان (موسسه بازیگری ابراهیمیان) و کارگاه بازیگری سینمای آوا، این هنر را فرا گرفته است.
شهاب حسینی، بازیگر نام‌آشنای سینما، تلویزیون و تئاتر ایران، با انتشار پستی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام، از دنیای بازیگری خداحافظی کرد. این بازیگر برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن، با متنی عارفانه و عمیق، بازنشستگی خود را اعلام کرد. او در این متن نوشته است: "حال دیگر قلبم نه از تمجیدها می‌شکفند و نه از تحقیرها می‌شکنند." حسینی در این متن طولانی که با لحنی شاعرانه و با الهام از عرفان اسلامی نوشته شده، از "بی‌نیازی از ساختن کاخ آرزوها بر ویرانه‌های دیگران"، "آزاداندیشی" و "دل نبستن به غیر خدا" سخن گفته است. او تأکید کرده که "مهم نیست دیگران مرا چقدر می‌شناسند. مهم اینست که من خود، خویشتن را چقدر می‌شناسم." این متن نشان‌دهنده تغییر نگاه این هنرمند به زندگی و حرفه‌اش است.
آسیانیوز ایران هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید