آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
بعضی شبها در جام جهانی، آنقدر عجیب و غریبند که تا سالها در خاطر میمانند. دیشب، شب لیونل مسی بود. هتتریک، رکوردشکنی، و یک نمایش تمامعیار از بهترین بازیکن تاریخ. امشب اما، شب کریستیانو رونالدو بود. شبی که همه منتظر بودند ببینند کاپیتان ۴۰ ساله پرتغال چه پاسخی به شاهکار همنام آرژانتینیاش خواهد داد. اما پاسخ، هیچ بود. پرتغال در اولین بازی خود در جام جهانی ۲۰۲۶، برابر کنگو، در هیوستون متوقف شد. ۱-۱. نتیجهای که شاید پیش از بازی، هیچکس آن را پیشبینی نمیکرد. ساعتها قبل از سوت آغاز، ورزشگاه هیوستون مملو از هواداران پرتغالی بود که با پرچمهای سبز و قرمز، آماده شده بودند تا شاهد یک جشن گل باشند. اما جشن برگزار نشد. رونالدو، در ۴۰ سالگی، ششمین جام جهانی خود را نه با یک نمایش درخشان، که با یک شب خاموش و ناامیدکننده آغاز کرد. او در محوطه جریمه کنگو، گم شده بود. در چند صحنه، چهرهاش نشان از بیحوصلگی و ناامیدی داشت. حتی یک شوت خطرناک هم نتوانست به سمت دروازه حریف بزند.
نکته عجیب، گل اول پرتغال بود. در دقیقه ۳۴، ژائو نوس، جوانترین هافبک میانی تاریخ پرتغال در جام جهانی، با یک ضربه سر دیدنی، دروازه کنگو را باز کرد. او با ۲۱ سال و ۲۶۳ روز، نام خود را در تاریخ ثبت کرد و تبدیل به سومین گلزن جوان تاریخ پرتغال در جام جهانی شد. اما این گل، یک شروع خوب بود که پایان خوشی نداشت. کنگو، تیمی که پس از ۵۲ سال به جام بازگشته بود، نشان داد که فقط برای تماشا نیامده است. آنها با دفاعی منظم و جنگندگی مثالزدنی، پرتغال را به چالش کشیدند. در دقیقه ۵+۴۵، وقتی همه منتظر سوت پایان نیمه اول بودند، یوان ویسا با یک ضربه سر دیدنی، کار را به تساوی کشاند. سکوت سنگین در ورزشگاه هیوستون. کسی باور نمیکرد که کنگو، در آخرین ثانیههای نیمه اول، گل تساوی را به ثمر رسانده باشد. در نیمه دوم، پرتغال برای پیروزی فشار آورد. روبرتو مارتینز، سرمربی پرتغال، تعویضهای تهاجمی انجام داد. رافائل لئو، گونسالو راموس و نلسون سمدو وارد زمین شدند. اما کنگو، این بار نه فقط دفاع، که ضدحملههای خطرناکی نیز طراحی کرد. باکامبو و ویسا بارها دروازه پرتغال را تهدید کردند.
اما بدترین بخش، برای کریستیانو رونالدو بود. او در طول ۹۰ دقیقه، تنها یک موقعیت جدی داشت که مدافعان کنگو آن را مهار کردند. پاسهای برونو فرناندز و برناردو سیلوا، به او نمیرسید. نفوذهای نتو و کانسلو، بینتیجه بود. رونالدو، که در سال ۲۰۱۸ با هتتریک مقابل اسپانیا، یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ جام جهانی را خلق کرده بود، امشب، در برابر دفاع فشرده کنگو، بیاثر و ناامید بود. حالا، سوال بزرگ این است: آیا این اولین و آخرین بازی رونالدو در جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود؟ یا او میتواند در بازیهای بعدی، پاسخ مناسبی به منتقدانش بدهد؟ پرتغال با یک امتیاز، کار دشواری در گروه K خواهد داشت. ازبکستان و کلمبیا، هر دو تیمهای سرسختی هستند. اگر پرتغال بخواهد به مرحله بعد صعود کند، رونالدو باید خیلی زودتر از این، از خواب بیدار شود. اما آیا او هنوز هم میتواند در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان، معجزه کند؟ تنها زمان، پاسخ این سوال را خواهد داد.
شب خاموش رونالدو؛ اسطورهای که در کمین ناامیدی بود
کریستیانو رونالدو، در ۴۰ سالگی و در ششمین جام جهانی خود، شاید بدترین نمایش دوران حرفهایاش را در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان به نمایش گذاشت. او در طول ۹۰ دقیقه، هیچ ضربه ای به سمت دروازه نداشت، پاسهایش در محوطه جریمه به بازیکنان کنگو میرسید، و در چند صحنه، چهرهای ناامید و بیحوصله از خود نشان داد. انگار که فشار روانی پاسخ به هتتریک مسی، روی دوش سنگین او سنگینی میکرد. این نمایش ضعیف، سوالات زیادی را مطرح میکند. آیا رونالدو هنوز توانایی بازی در این سطح را دارد؟ یا اینکه سن و سال و فشارهای روانی، او را از آن رونالدوی سابق دور کرده است؟ در سال ۲۰۱۸، او با هتتریک مقابل اسپانیا، یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ جام جهانی را خلق کرد. اما در سال ۲۰۲۶، او حتی نتوانست یک شوت خطرناک به سمت دروازه کنگو بزند. با این حال، نباید فراموش کرد که رونالدو در طول تاریخ، بارها نشان داده که در بدترین شرایط، میتواند بهترین عملکرد را داشته باشد. شاید این یک شروع ضعیف باشد، اما او میتواند در بازیهای بعدی، به فرم ایدهآل خود بازگردد. اما برای این کار، نیاز به حمایت همتیمیهایش و همچنین کاهش فشار روانی دارد.
کنگو، شگفتیساز شب هیوستون؛ بازگشت پس از ۵۲ سال
جمهوری دموکراتیک کنگو، تیمی که آخرین بار در سال ۱۹۷۴ (با نام زئیر) در جام جهانی حاضر بود، پس از ۵۲ سال به بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان بازگشته است. آنها در این بازی، با دفاعی منظم، جنگندگی مثالزدنی و استفاده هوشمندانه از ضدحملات، نشان دادند که شایستگی حضور در این تورنمنت را دارند. گل تساوی یوان ویسا در آخرین ثانیههای نیمه اول، یک ضربه فنی و دقیق بود که نشان از کیفیت بالای این تیم دارد. ستارههای کنگو، مانند سدریک باکامبو و یوان ویسا، که در مرحله مقدماتی جام جهانی، هر کدام ۶ مشارکت در گل داشتند (۴ گل و ۲ پاس گل برای باکامبو و ۳ گل و ۳ پاس گل برای ویسا)، نشان دادند که میتوانند در بزرگترین صحنه نیز بدرخشند. همچنین، شانسل امبمبا، مدافع باتجربه کنگو، با مهار رونالدو و دیگر مهاجمان پرتغال، یکی از بهترین بازیکنان زمین بود. این تساوی ارزشمند، نهتنها امید کنگو برای صعود از گروه را زنده نگه داشت، بلکه نشان داد که فوتبال آفریقا در حال پیشرفت است و دیگر تیمهای آفریقایی، فقط برای پر کردن جدول به جام نمیآیند. کنگو ثابت کرد که با روحیه جنگندگی و تاکتیک هوشمندانه، میتواند برابر هر تیمی بایستد.
ژائو نوس، ستاره جوانی که در شب رونالدو درخشید
در شب خاموش رونالدو، ژائو نوس، هافبک ۲۱ ساله پرتغال، درخشید. او با یک ضربه سر دیدنی در دقیقه ۳۴، گل اول پرتغال را به ثمر رساند و به سومین گلزن جوان تاریخ پرتغال در جام جهانی تبدیل شد. نوس که در منچستریونایتد بازی میکند، یکی از بهترین بازیکنان زمین بود و با انرژی و دوندگی بالا، نشان داد که آینده فوتبال پرتغال در دستان او و امثال اوست. نوس در این بازی، علاوه بر گل، چندین پاس کلیدی نیز داد و در کارهای دفاعی نیز فعال بود. او با حضور در کنار ویتینیا و برونو فرناندز، یکی از بهترین خطوط میانی جام را تشکیل داد. اما متأسفانه برای پرتغال، این خط میانی نتوانست به اندازه کافی به رونالدو و دیگر مهاجمان پاس بدهد و کنگو با دفاع منظم خود، فضا را بر روی آنها بست. این گلزنی، میتواند یک نقطه عطف برای نوس باشد. او با این گل، اعتماد به نفس بالایی کسب خواهد کرد و در بازیهای بعدی، میتواند به یکی از مهرههای کلیدی پرتغال تبدیل شود. اما آیا پرتغال میتواند با تکیه بر جوانان، به قهرمانی برسد؟ یا اینکه رونالدو، کماکان به عنوان یک نماد، برای این تیم حیاتی است؟
تقابل تاکتیکی مارتینز و دزابر؛ کدام مربی برنده بود؟
روبرتو مارتینز، سرمربی پرتغال، و سباستین دزابر، سرمربی کنگو، در این بازی با سیستمهای متفاوتی وارد میدان شدند. مارتینز با سیستم ۴-۳-۳ و با تکیه بر مالکیت توپ و فشار هجومی، به دنبال یک پیروزی قاطع بود. اما دزابر با سیستم ۴-۴-۲ و با دفاع فشرده و ضدحملات سریع، به دنبال غافلگیری پرتغال بود. در نیمه اول، پرتغال مالکیت توپ را در اختیار داشت، اما نتوانست موقعیتهای زیادی خلق کند. کنگو با دفاع منظم، فضای نفوذ را بر روی رونالدو و دیگر مهاجمان بست. در نیمه دوم، مارتینز با تعویضهای تهاجمی (ورود رافائل لئو و گونسالو راموس)، سعی کرد فشار را افزایش دهد، اما دزابر با تغییر سیستم به ۵-۴-۱ و اضافه کردن یک مدافع، توانست دفاع خود را حفظ کند. در نهایت، دزابر در این دوئل تاکتیکی، موفقتر عمل کرد. او با استفاده از نقاط ضعف پرتغال (به ویژه در خط حمله) و با جنگندگی بازیکنانش، یک تساوی ارزشمند را به دست آورد. مارتینز اما، باید در بازیهای بعدی، راهکارهای جدیدی برای شکستن دفاعهای فشرده پیدا کند.
آینده پرتغال در گروه K؛ آیا آنها میتوانند صعود کنند؟
پرتغال با یک امتیاز، کار دشواری در گروه K خواهد داشت. آنها باید در بازیهای بعدی، مقابل ازبکستان و کلمبیا قرار بگیرند. ازبکستان، که برای اولین بار در جام حضور دارد، یک تیم جنگنده و منظم است. کلمبیا نیز با ستارگانی مثل لوئیس دیاز و خامس رودریگز، یکی از مدعیان صعود از گروه است. اگر پرتغال بخواهد به مرحله بعد صعود کند، باید در بازیهای بعدی، عملکرد بهتری از خود نشان دهد. نکته مثبت برای پرتغال، حضور بازیکنان جوان و باکیفیتی مثل ژائو نوس، ویتینیا و رافائل لئو است. اما نکته منفی، نمایش ضعیف رونالدو و همچنین خط دفاعی نامنظم است. کنگو در چند صحنه، به راحتی از خط دفاعی پرتغال عبور کرد و موقعیتهای خوبی خلق کرد. مارتینز باید این نقاط ضعف را در روزهای آینده برطرف کند. با این حال، پرتغال هنوز یکی از مدعیان اصلی قهرمانی است. اگر رونالدو بتواند به فرم ایدهآل خود بازگردد و همتیمیهایش نیز در اوج باشند، پرتغال میتواند به دورهای بالاتر صعود کند. اما اگر این روند ادامه پیدا کند، ممکن است پرتغال در مرحله گروهی حذف شود. این یک هشدار جدی برای روبرتو مارتینز و شاگردانش است