آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
ورزشگاه بیسی پلیس در ونکوور، امشب میزبان یکی از نفسگیرترین و دراماتیکترین دیدارهای مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ بود. سوئیس و کلمبیا پس از ۱۲۰ دقیقه نبردی فشرده و تاکتیکی، در نهایت به ضربات پنالتی رسیدند تا سرنوشت صعود به یکچهارم نهایی را رقم بزنند. نیمه اول این مسابقه با نتیجه ۰-۰ به پایان رسید و هر دو تیم با احتیاط کامل به میدان رفته بودند. اما نیمه دوم نیز گشایشی در کار نبود و بازی با همان نتیجه به وقتهای اضافه کشیده شد. در حالی که همه منتظر یک گل طلایی بودند، نه سوئیس و نه کلمبیا نتوانستند در ۳۰ دقیقه وقتهای اضافه، دروازه یکدیگر را باز کنند.
کارتهای زرد گرانیت ژاکا، دنیس زکریا و لوئیس سوارس در نیمه دوم، نشان از خشونت و حساسیت بالای بازی داشت. هر دو تیم با تمام وجود جنگیدند و از هیچ تلاشی برای جلوگیری از گلزنی حریف فروگذار نکردند. در وقتهای اضافه، تعویضهای متعدد هر دو مربی، نشان از تلاش برای تغییر جریان بازی داشت، اما خط دفاعی هر دو تیم، مستحکم و غیرقابلنفوذ بود. در دقیقه ۹۵، داوینسون سانچز کارت زرد گرفت و در دقیقه ۱۰۵، میرو موهیم نیز کارت زرد دیگر مسابقه را دریافت کرد. این کارتها نشان از فشار روانی و فیزیکی بالایی بود که بازیکنان در دقایق پایانی تحمل میکردند.
کلمبیا که در این مسابقه از نبود جان کوردوبا، مهاجم مصدوم خود، رنج میبرد، نتوانست در ۱۲۰ دقیقه دروازه سوئیس را باز کند و در نهایت، امیدش به ضربات پنالتی بسته شد. از سوی دیگر، سوئیس که در این مسابقه نمایشی محتاطانه و دفاعی داشت، با همین رویکرد به ضربات پنالتی رسید. در ضربات پنالتی، سوئیس نمایشی بینقص ارائه داد و با نتیجه ۴-۳ از سد کلمبیا گذشت تا جواز صعود به یکچهارم نهایی را به دست آورد. این پیروزی، سوئیس را در مرحله یکچهارم نهایی به مصاف آرژانتین میفرستد، دیداری که میتواند یکی از جذابترین بازیهای این مرحله باشد. کلمبیا با وجود نمایش خوب و دفاع مستحکم، نتوانست از این مرحله عبور کند و وداعی تلخ با جام جهانی داشت. شاگردان نستور لورنزو، با وجود تمام تلاشهایشان، در ضربات پنالتی ناموفق بودند و در حالی که به یک قدمی یکچهارم نهایی رسیده بودند، حذف شدند. اگر شما هم از علاقهمندان به فوتبال و دنبالکننده جام جهانی هستید، این گزارش را تا انتها دنبال کنید. ما در ادامه به تحلیل کامل این بازی، لحظات حساس ضربات پنالتی، عملکرد ستارهها و چشم انداز دیدار سوئیس و آرژانتین در یکچهارم نهایی پرداختهایم.
تحلیل تاکتیکی بازی؛ چرا ۱۲۰ دقیقه گلی در بر نداشت؟
این مسابقه، یک کلاس درس کامل در «مدیریت فضا و زمان» بود. هر دو تیم با سیستم ۳-۳-۴ به میدان رفتند، اما رویکردشان کاملاً دفاعی و محتاطانه بود. سوئیس با اتکا به تجربه گرانیت ژاکا در خط میانی و مانوئل آکانجی در قلب دفاع، سعی کرد جلوی نفوذ سرعتی کلمبیا را بگیرد. در سوی مقابل، کلمبیا که با غیبت جان کوردوبا (مهاجم کلیدی مصدوم) روبرو بود، نتوانست از ارسالهای بلند و نفوذهای کناری استفاده کند و مجبور شد به حملات محدود و ضربات راهدور اکتفا کند. در مجموع، هر دو تیم به جای ریسک کردن، به «نباختن» فکر میکردند و همین موضوع، باعث شد ۱۲۰ دقیقه فوتبال بسیار خستهکننده و بیگل رقم بخورد. در واقع، بازی به یک نبرد روانی تبدیل شده بود که هر دو مربی، منتظر یک اشتباه از سوی حریف بودند.
عملکرد خط دفاعی دو تیم؛ ستارههای نیمهپنهان
در این مسابقه، بیش از مهاجمان، مدافعان و دروازهبانها بودند که به عنوان ستارههای واقعی ظاهر شدند. گریگور کوبل، دروازهبان سوئیس، در تمام ۱۲۰ دقیقه یک واکنش فوقالعاده داشت و در ضربات پنالتی نیز با مهار یک پنالتی، نقش تعیینکنندهای در صعود تیمش ایفا کرد. از سوی دیگر، خط دفاعی کلمبیا با رهبری داوینسون سانچز، هرگونه حمله سوئیس را خنثی کرد و در تمام ۱۲۰ دقیقه اجازه نداد سوئیسیها یک شوت در چارچوب داشته باشند. این نشان داد که در بازیهای حذفی، «دفاع خوب» گاهی از «حمله خوب» هم مهمتر است و تیمی که بتواند دروازه خود را بسته نگه دارد، شانس بیشتری برای صعود در ضربات پنالتی دارد.
تحلیل ضربات پنالتی؛ جنگ اعصاب در ونکوور
ضربات پنالتی، یک آزمون روانشناختی سختتر از هر نبرد فنی است. سوئیس در این بخش، با خونسردی کامل ظاهر شد و از پنج پنالتی، چهار پنالتی خود را به گل تبدیل کرد. در سوی مقابل، کلمبیا که در طول بازی برتری نسبی داشت، در ضربات پنالتی تحت تأثیر فشار روانی قرار گرفت و دو پنالتی را از دست داد. این اتفاق، بار دیگر ثابت کرد که ضربات پنالتی، یک «بازی جداگانه» است که در آن، تجربه، اعتمادبهنفس و خونسردی، بیش از تکنیک تعیینکننده است. نستور لورنزو، سرمربی کلمبیا، در انتخاب پنالتیزنها دقت نکرد و بازیکنان جوانش نتوانستند فشار را تحمل کنند، در حالی که مورات یاکین، سرمربی سوئیس، با اعتماد به بازیکنان با تجربهاش، این آزمون را به خوبی پشت سر گذاشت.
تأثیر غیبت جان کوردوبا بر عملکرد هجومی کلمبیا
غیبت جان کوردوبا، مهاجم کلیدی کلمبیا (که به دلیل مصدومیت این بازی را از دست داده بود)، یک ضربه مهلک به قدرت هجومی این تیم وارد کرد. کوردوبا با قد بلند و قدرت بدنی بالا، میتوانست در محوطه جریمه سوئیس فضاسازی کند و از ارسالهای کناری و ضربات ایستگاهی بهره ببرد. بدون او، کلمبیا مجبور شد به لوئیز دیاز (که در جناح چپ بازی میکرد) و خامس رودریگز (که با وجود تجربه، سرعت کافی را نداشت) تکیه کند که هر دو به خوبی توسط دفاع سوئیس مهار شدند. در وقتهای اضافه، ورود خوان کینترو و خامینتون کامپاز هم نتوانست خلأ کوردوبا را پر کند و کلمبیا در نهایت به ضربات پنالتی تن داد. این غیبت، یک درس بزرگ برای تیمهای بزرگ است که برای حضور در مراحل حذفی، به عمق نیمکت قابلاعتماد و جانشینان مطمئنی نیاز دارند.
چشم انداز یکچهارم نهایی؛ سوئیس در برابر آرژانتین، تقابل دو نسل و دو سبک
سوئیس با این صعود دراماتیک، به مرحله یکچهارم نهایی رسیده و حالا باید به مصاف آرژانتین، قهرمان جهان، برود. این بازی، تقابل دو نسل مختلف و دو سبک متضاد خواهد بود. آرژانتین با تکیه بر نبوغ مسی و یک خط حمله فوقهجومی، به دنبال بازی مالکانه و گلزنی است، در حالی که سوئیس با دفاع فشرده و ضدحملات سریع، به دنبال بستن فضاها و استفاده از اشتباهات حریف خواهد بود. کلید موفقیت سوئیس در این بازی، قطع کردن مسیر پاسهای مسی و کنترل حرکات او خواهد بود، کاری که هیچ تیمی در این جام به طور کامل موفق به انجام آن نشده است. همچنین، کوبل (دروازهبان سوئیس) باید در برابر شوتهای خطرناک آرژانتین، واکنشهای نجاتبخش داشته باشد. با این حال، آرژانتین با داشتن بازیکنانی مثل لائوتارو مارتینز و خولیان آلوارز، یک گام جلوتر از سوئیس به نظر میرسد و پیشبینی کارشناسان، پیروزی آرژانتین با اختلاف دو گل یا بیشتر است. اما فوتبال، همیشه جای شگفتی دارد و سوئیس نشان داده که میتواند در بازیهای بزرگ، با روحیه جنگندگی و دفاع مستحکمش، حریفان بزرگ را به زانو درآورد.