آسیانیوز ایران؛ سرویس اقتصادی:
داستان کالابرگ، داستان وعدههایی است که در اوج بحرانها به مردم داده میشود تا شاید التهابات فروکش کند. در دیماه ۱۴۰۴، دولت برای آرام کردن اعتراضات، وعده کالابرگ یک میلیون تومانی به هر نفر را داد. حالا، هفت ماه بعد، این وعده، به یکی از نمونههای تلخ فاصله بین شعار و عمل تبدیل شده است. در آن روزها، یک میلیون تومان میتوانست سبد قابلقبولی از مایحتاج اساسی را برای یک خانواده تأمین کند. اما امروز، با افزایش قیمت دلار از ۱۴۰ هزار تومان به ۲۰۰ هزار تومان و رشد چند برابری قیمت کالاها، این رقم دیگر حتی پاسخگوی خرید یک کیسه برنج هندی و یک بطری روغن برای یک خانواده چهارنفره نیست.
این سوال به حق برای بسیاری از خانوادهها پیش آمده است که چرا با وجود افزایش چشمگیر نرخ ارز و تورم، رقم کالابرگ همچنان ثابت مانده است. آیا این یعنی ارزش واقعی این حمایت، هر روز کمتر و کمتر میشود و فاصله آن با نیازهای واقعی مردم، روز به روز بیشتر میشود؟ اگر کالابرگ به عنوان یک ابزار حمایتی طراحی شده است، پس چرا با شرایط اقتصادی روز هماهنگ نمیشود؟ آیا این به معنای آن است که دولت عملاً از حمایت واقعی از مردم دست کشیده است یا اینکه منابع لازم برای افزایش آن وجود ندارد؟ پاسخ به این سوالات، میتواند بخش زیادی از نارضایتیهای فعلی را توضیح دهد.
نکته تلختر اینکه، در مقابل این وعدههای رنگورفته، هزینههای سنگینی برای جامعه رقم خورده است. از دست دادن جانها، ناامنی و رنجهای اقتصادی، بهایی بود که مردم در آن اعتراضات پرداختند و حالا در برابر آن، سالانه ۱۲ میلیون تومان (به ازای هر نفر) دریافت میکنند. رقمی که شاید در بهترین حالت، هزینه یک ماه اجاره خانه یا یک قبض درمانی ساده را هم پوشش ندهد. این وضعیت، بار دیگر این حقیقت تلخ را یادآوری میکند که سیاستهای حمایتی، اگر با واقعیتهای اقتصادی هماهنگ نشوند و بهروز نشوند، نه تنها به ابزار کاهش فشار تبدیل نمیشوند، بلکه خود به منبع جدیدی از نارضایتی و یأس تبدیل خواهند شد. شاید وقت آن رسیده باشد که دولت به جای وعدههای شعاری، به فکر راهکارهای عملی و پایدار برای افزایش قدرت خرید مردم باشد.
کاهش ارزش واقعی کالابرگ در برابر تورم
با افزایش تورم و رشد نرخ ارز، ارزش واقعی کالابرگ به شدت کاهش یافته است. این موضوع، کارایی این ابزار حمایتی را زیر سوال برده و آن را به یک نماد از ناکارآمدی سیاستهای اقتصادی تبدیل کرده است.
ناهماهنگی سیاستهای حمایتی با واقعیتهای اقتصادی
عدم بهروزرسانی مبلغ کالابرگ با نرخ تورم، نشان از ناهماهنگی سیاستهای حمایتی با واقعیتهای اقتصادی دارد. این امر، میتواند به کاهش اعتماد عمومی به دولت و سیاستهایش منجر شود.
هزینههای اجتماعی و اقتصادی وعدههای ناتمام
این موضوع، بار دیگر نشان میدهد که وعدههای اقتصادی که با پشتوانه مالی و برنامهریزی دقیق همراه نباشند، نه تنها به بهبود وضعیت معیشتی کمک نمیکنند، بلکه میتوانند به منبعی برای نارضایتی و بیاعتمادی عمومی تبدیل شوند.