آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
یک ماه از آن روزِ پرسر و صدا گذشت؛ روزی که رئالِ مادرید با پرداختِ ۱۲۵ میلیونِ یورو، دیومانده را به گران‌ترینِ خریدِ تاریخِ خود تبدیل کرد. هوادارانِ سفیدپوش، انتظارِ طوفانی را می‌کشیدند که از همان ابتدا، سنت‌هایِ برنابئو را به لرزه درآورد؛ اما ۳۱ روز بعد، تنها ۸۳ دقیقه در کارنامه‌ی این ستاره‌ی ۱۹ ساله ثبت شده است. نه گلی، نه پاسِ گلی و نه حتی یک حضورِ ثابت در ترکیبِ اصلی. اما این ماجرا، نه یک ناکامیِ تمام‌عیار، که قصه‌ی صبریِ استراتژیک است. مورینیو، مردِ کهنه‌کارِ فوتبال، از همان روزِ اول، لحنِ خود را روشن کرد: «آرام باشید، عجله نکنید.» او می‌داند که برچسبِ گران‌قیمت، می‌تواند بر دوشِ جوانیِ ۱۹ ساله، چون کوهی از فشار سنگینی کند. به همین دلیل، او مسیرِ تدریجی را برگزیده است؛ مسیری که آردا گولر را در سمتِ راست به ستاره‌ایِ بی‌بدیل تبدیل کرده و براهیمِ دیاز را به گزینه‌ایِ قابلِ اعتماد برایِ دقایقِ حساس مبدل ساخته است.
چهار هفته از لیگِ اسپانیا گذشت و دیومانده، در هر چهار بازی، از رویِ نیمکتِ ذخیره‌ها نظاره‌گر بود. او به ترتیب، ۲۶ دقیقه برابرِ اسپانیول، ۶ دقیقه در ریاضتگاهِ رئالِ سوسیداد، ۲۵ دقیقه مقابلِ مالاگا و ۲۶ دقیقه در شبِ شکست برابرِ بتیس، به میدان آمد. در مجموع، تنها ۲۳ درصد از دقایقِ ممکن را بازی کرده است؛ آماری که برایِ گران‌ترینِ خریدِ تاریخِ رئال، عجیب و غیرمنتظره به نظر می‌رسد. اما امشب، سه‌شنبه‌ای است که همه چیز می‌تواند تغییر کند. درِ برنابئو، در چارچوبِ هفته‌ی اولِ مرحله‌ی لیگِ قهرمانانِ اروپا، رئالِ مادرید میزبانِ اینترِ میلان است؛ دیداری که به دلیلِ غیبتِ آردا گولر و برناردوِ سیلوا به دلیلِ محرومیت، و همچنین مصدومیتِ ادواردوِ کاماوینگا، والورده را ناگزیر به تغییرِ سیستم کرده است. پستِ راست، خالی مانده و تنها دو گزینه باقی است: براهیمِ دیاز یا... دیومانده.
همه چیز برایِ یک شبِ تاریخی آماده است. در سویِ دیگرِ میدان، کریستیانِ چیوو، شاگردِ سابقِ مورینیو در اینترِ ۲۰۱۰، به عنوانِ سرمربیِ اینتر، پا به برنابئو می‌گذارد. مردی که روزی زیرِ سایه‌ی مورینیو، قهرمانیِ اروپا را در همینِ ورزشگاه تجربه کرد، امشب به عنوانِ رقیب، در برابرِ استادِ خود ایستاده است. او با سه پیروزی و یک شکست در چهار بازیِ ابتداییِ سری‌آ، انگیزه‌ای دوچندان برایِ شوک دادن به میزبان دارد. این شب، می‌تواند نقطه‌ی عطفِ دیومانده باشد؛ شبی که او از سایه‌ی «خام» و «بی‌تجربه» خارج شود و در بزرگ‌ترینِ صحنه‌ی فوتبالِ اروپا، پاسخِ ۱۲۵ میلیونِ یوروییِ خود را بدهد. اما آیا مورینیو جسارتِ این کار را خواهد داشت؟ آیا او به دیومانده اعتماد می‌کند تا در برابرِ سازمانِ تاکتیکیِ چیوو، به میدان برود؟ پاسخِ این سؤال، تا سوتِ آغازین، در هاله‌ای از ابهام باقی خواهد ماند.
تقابلِ مورینیو و چیوو؛ استاد و شاگردی که استاد شد
کریستیانِ چیوو، درست ۱۷ سال پس از آن شبِ تاریخیِ فینالِ لیگِ قهرمانانِ ۲۰۱۰ در برنابئو، به همینِ ورزشگاه بازگشته است. او که در آن دیدار، مدافعِ میانیِ ثابتِ تیمِ مورینیو بود، این بار در قامتِ سرمربیِ اینتر، در برابرِ استادِ سابقِ خود ایستاده است. تقابلِ این دو، نه فقط یک رویاروییِ تاکتیکی، بلکه یک نبردِ ذهنی و روانی است. مورینیو که همواره به آنالیزِ دقیقِ حریف معروف است، این بار باید با شاگردی روبرو شود که دقیقاً می‌داند استادش چگونه فکر می‌کند. از سویِ دیگر، چیوو که سبکِ مربیگریِ خود را تا حدی از مورینیو الگوبرداری کرده، با یک رویکردِ عمل‌گرایانه و دفاعِ سازمان‌یافته، به دنبالِ غافلگیریِ میزبان است.
نکته‌ی کلیدی در تاکتیکِ مورینیو، استفاده از ضد حملات و سرعتِ بازیکنانِ کناری است. او با حضورِ وینیسیوس در سمتِ چپ و احتمالاً دیومانده در سمتِ راست، به دنبالِ عمق دادن به حملات خود خواهد بود. در سویِ مقابل، چیوو با تکیه بر یک خطِ میانیِ فشرده و مدافعانِ بلندقامت، سعی دارد فضایِ پشتِ دفاعِ رئال را محدود کرده و بازیِ حریف را به دستِ خود بگیرد. شناختِ متقابلِ این دو، می‌تواند یک بازیِ تاکتیکیِ جذاب و کم‌اشتباه را رقم بزند. با این حال، تفاوتِ اصلی در تجربه‌ی مورینیو در بازی‌هایِ بزرگ است. او در ۹ فینالِ اروپاییِ خود، ۷ بار قهرمان شده و این آمار، یک برگِ برنده برایِ او محسوب می‌شود. در مقابل، چیوو تازه‌کار است و این اولینِ فصلِ او در اروپا با اینتر است. این عدمِ تقارنِ تجربه، می‌تواند عاملیِ تعیین‌کننده در لحظاتِ حساسِ بازی باشد.
دیومانده، ستاره‌ای که هنوز طلوع نکرده است
داستانِ این بازی، بیش از هر چیز، به سرنوشتِ دیومانده گره خورده است. ۸۳ دقیقه در ۴ بازی، آماری است که هیچ‌کس برایِ گران‌ترینِ خریدِ تاریخِ رئال پیش‌بینی نمی‌کرد. اما مورینیو با تکرارِ عبارتِ «او خام است» در نشست‌هایِ خبری، سعی دارد انتظارات را پایین بیاورد و به ستاره‌ی جوانش بگوید که «هیچ عجل‌ای نیست». با این حال، آیا یک بازیکنِ ۱۹ ساله با استعدادی که به ندرت دیده می‌شود، می‌تواند در برابرِ سازمانِ دفاعیِ اینترِ چیوو، پاسخِ اعتمادِ مورینیو را بدهد؟
دیومانده در دقایقِ محدودِ خود، نشانه‌هایی از پتانسیلِ بالا را به نمایش گذاشته است. نفوذهایِ سریع، دریبل‌هایِ کوتاه و قدرتِ تمام‌کنندگی، از ویژگی‌هایِ بارزِ اوست. اما این ویژگی‌ها، هنوز به گل یا پاسِ گل تبدیل نشده‌اند. بازیِ برابرِ اینتر، می‌تواند یک فرصتِ طلایی برایِ او باشد تا سکوتِ ۳۱ روزه‌ی خود را بشکند و نامِ خود را در فهرستِ گلزنانِ لیگِ قهرمانانِ اروپا ثبت کند. با این حال، مورینیو که به دلیلِ غیبتِ گولر و سیلوا، ناچار به انتخابِ او یا براهیم است، ممکن است با توجه به تجربه‌ی بیشترِ براهیم، او را به دیومانده ترجیح دهد و این، یک ضربه‌ی روحیِ بزرگ برایِ این ستاره‌ی جوان خواهد بود. مهم‌تر از گلزنی، عملکردِ دیومانده در بازپس‌گیریِ توپ است. مورینیو انتظار دارد که وینگرهایِ او در کارهایِ دفاعی نیز مشارکت کنند. دیومانده که در بوندس‌لیگا، عادت به پرسینگِ بالا داشت، در این زمینه نیز می‌تواند به تیمش کمک کند. اگر او بتواند از عهده‌ی وظایفِ دفاعی برآید و در حمله نیز خطرناک باشد، جایگاهِ خود را در ترکیبِ اصلی تثبیت خواهد کرد و شاید به یک ابرستاره تبدیل شود.
غیبت‌ها و نبردِ میانه‌ی میدان؛ جایی که بازی برنده دارد
غیبتِ آردا گولر، برناردوِ سیلوا و ادواردوِ کاماوینگا، ضربه‌ی سنگینی به برنامه‌هایِ مورینیو وارد کرده است. در غیابِ گولر و سیلوا، پستِ راستِ رئال در اختیارِ براهیمِ دیاز یا دیومانده قرار می‌گیرد که هر دو، از تجربه‌ی کمتری نسبت به بازیکنانِ محروم برخوردارند. اما مهم‌تر از آن، نبردِ میانه‌ی میدان است. رئال با حضورِ شوامنی و والورده، یک زوجِ جنگنده و دونده در اختیار دارد که می‌توانند بارِ اصلیِ مهارِ هافبک‌هایِ اینتر را بر عهده بگیرند. اما آیا این دو، در برابرِ زوجِ چالهاناوغلو و بارلا، که سازمانِ تاکتیکیِ بالایی دارند، دوام می‌آورند؟
چیوو با تکیه بر یک میانه‌ی میدانِ فشرده و بازیکنانی که در بازپس‌گیریِ توپ و شروعِ حملات مهارت دارند، به دنبالِ پرسینگِ رئال در زمینِ خودی و خلقِ موقعیت از جناحین است. او می‌داند که با غیبتِ گولر و سیلوا، رئال در سمتِ راست، ضعیف‌تر از همیشه است و می‌تواند از این نقطه، به حریف نفوذ کند. از سویِ دیگر، رئال با تکیه بر سرعتِ وینیسیوس در سمتِ چپ، می‌تواند از فضاهایِ پشتِ مدافعانِ اینتر استفاده کند. این نبردِ تاکتیکی، تا حدی زیادی، در میانه‌ی میدان رقم خواهد خورد و تیمی که بتواند گردشِ توپ را بهتر مدیریت کند و در کارهایِ انتقال، سریع‌تر عمل کند، شانسِ بیشتری برایِ پیروزی خواهد داشت. علاوه بر این، بازگشتِ شوامنی و تیاگو، هرچند در مراحلِ پایانیِ ریکاوری، یک خبرِ خوش برایِ هوادارانِ رئال است. با این حال، بعید است که این دو بازیکن، از ابتدا به میدان بروند. بنابراین، مورینیو با همان ترکیبِ موجود، باید راهکاری برایِ کنترلِ میانه‌ی میدانِ اینتر پیدا کند. این، بزرگ‌ترینِ چالشِ تاکتیکیِ او در این دیدار خواهد بود.
نبردِ برنابئو در برابرِ چیوو؛ بازگشتِ کابوسِ ۲۰۱۰؟
برنابئو، محلِ وقوعِ درام‌هایِ بزرگِ فوتبالِ اروپا بوده است. اما خاطره‌ی تلخِ فینالِ ۲۰۱۰، همچنان در ذهنِ بسیاری از هوادارانِ رئال باقی مانده است. در آن شب، اینترِ مورینیو با یک نمایشِ دفاعیِ بی‌نقص، رئال را با یک گلِ دیه‌گو میلیتو شکست داد و قهرمانیِ اروپا را به دست آورد. حالا، پس از ۱۷ سال، کریستیانِ چیوو، یکی از عناصرِ کلیدیِ آن تیم، به عنوانِ سرمربیِ رقیب، به همینِ ورزشگاه بازگشته است تا شاید دوباره طعمِ پیروزی را بچشد.
اینترِ چیوو، با سه پیروزی و یک شکست در سری‌آ، نشان داده است که یک تیمِ منسجم و خطرناک است. آنها با تکیه بر قدرتِ بدنی و سازمانِ دفاعیِ بالا، می‌توانند هر حریفی را در لیگِ قهرمانان به چالش بکشند. چیوو که از مورینیو آموخته است که در بازی‌هایِ بزرگ، نباید احساساتی عمل کرد، با یک رویکردِ کاملاً حساب‌شده و برنامه‌ریزیِ دقیق، پا به برنابئو می‌گذارد. او می‌داند که برایِ بردنِ رئال، باید در کارهایِ دفاعیِ خطا ندهد و از تنها فرصت‌هایِ خود به بهترین نحو استفاده کند. در مقابل، رئال با وجودِ غیبتِ چند بازیکنِ کلیدی، از حمایتِ ۸۰ هزار هوادارِ خود در برنابئو بهره می‌برد. حضورِ این جمعیت، می‌تواند یک برگِ برنده برایِ مورینیو باشد و او را در لحظاتِ حساس، یاری کند. با این حال، رئال در سه بازیِ اخیرِ خود در لیگِ قهرمانان، در برنابئو به پیروزی نرسیده و این یک آمارِ نگران‌کننده است. آیا مورینیو می‌تواند این روندِ منفی را در برابرِ شاگردِ سابقِ خود بشکند؟ پاسخِ این سؤال، در امشبِ برنابئو مشخص خواهد شد.