فاصله میان یک کارنامه فردی درخشان و جام تیمی همیشه با شمارش طلاها روشن نمی‌شود. کشتی آزاد امید ایران در پایان رقابت‌های لاس‌وگاس نمونه مناسبی برای دیدن این تفاوت است: هم باید مسیر تک‌کشتی‌گیران را خواند و هم اثر نتیجه هر وزن بر جدول کشورها را.
به گزارش آسیانیوز ایران، گزارش نهایی اتحادیه جهانی کشتی که دوشنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۵، برابر با ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، مبنای این بررسی است. دیدارهای پایانی در ۱۸ اکتبر به وقت لاس‌وگاس و بامداد دوشنبه به وقت ایران برگزار شدند؛ این نوشته تحلیل کارنامه پایان مسابقات است.
جدول نهایی چه تصویری نشان می‌دهد؟
ایران با ۱۸۰ امتیاز قهرمان کشتی آزاد زیر ۲۳ سال جهان شد؛ روسیه ۱۷۱ امتیاز گرفت و آمریکا با ۱۰۴ امتیاز سوم شد. ترکیه و ژاپن نیز به‌ترتیب با ۹۹ و ۷۴ امتیاز در رده‌های چهارم و پنجم قرار گرفتند. بنابراین فاصله ایران و نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده‌اش فقط ۹ امتیاز بود.
گزارش ایسنا از پایان رقابت‌ها، ترکیب مدال‌های ایران را چهار طلا، یک نقره و چهار برنز اعلام می‌کند. مجموع این نشان‌ها به معنای مدال در ۹ وزن از ۱۰ وزن است؛ گستردگی‌ای که برای ارزیابی یک تیم، در کنار تعداد قهرمانان آن اهمیت دارد.
چرا برنزها در حساب جام تیمی مهم‌اند؟
بر اساس مقررات اتحادیه جهانی کشتی، در رده‌بندی تیمی مسابقات انفرادی، مقام نخست هر وزن ۲۵ امتیاز، مقام دوم ۲۰ امتیاز و هر مقام سوم ۱۵ امتیاز دارد. این امتیازها را نباید با امتیاز فنی روی تابلوی یک مبارزه یا نتیجه یک مسابقه تیم‌به‌تیم اشتباه گرفت.
محاسبه همین گزارش نشان می‌دهد چهار طلای ایران ۱۰۰ امتیاز، نقره ۲۰ امتیاز و چهار برنز در مجموع ۶۰ امتیاز ساخته‌اند؛ حاصل، همان ۱۸۰ امتیاز جدول رسمی است. به بیان دیگر، یک‌سوم امتیاز تیم از مدال‌های برنز آمده است. این نسبت، سهم نفراتی را روشن می‌کند که به فینال نرسیدند اما با ادامه مسیر، در نتیجه جمعی نقش داشتند.
فینال یوسفی چگونه اهمیت جدول را نشان داد؟
اتحادیه جهانی کشتی پیروزی مهدی یوسفی در فینال ۷۹ کیلوگرم مقابل سعید سعیدولوف روس را لحظه قطعی‌شدن قهرمانی تیمی ایران توصیف کرده است. او این دیدار را ۳ بر ۱ برد. نکته تحلیلی فقط طلای یک کشتی‌گیر نیست: دو طرف این فینال، نمایندگان دو تیم اول جدول بودند.
با ثابت نگه‌داشتن همه نتایج دیگر، اگر جای طلا و نقره همین وزن عوض می‌شد، ایران پنج امتیاز کمتر و روسیه پنج امتیاز بیشتر می‌گرفت. این محاسبه فرضی، فاصله دو تیم را ده امتیاز جابه‌جا می‌کرد. پس اختلاف ۹امتیازی جدول نهایی، به معنی بی‌اهمیت‌بودن آخرین فینال نبود؛ درست برعکس، ارزش همان رویارویی مستقیم را نشان می‌دهد.
مدال‌آوران ایران در کدام وزن‌ها بودند؟
در فهرست منتشرشده به نقل از ایسنا، اهورا خاطری در ۶۵ کیلوگرم، مهدی یوسفی در ۷۹، ابوالفضل رحمانی در ۹۲ و ابوالفضل محمدنژاد در ۱۲۵ کیلوگرم طلایی شدند. ابراهیم الهی در ۷۰ کیلوگرم نقره گرفت. برنزها به ابراهیم خواری در ۶۱، علی کرمپور در ۷۴، رضا افشار در ۸۶ و محمدمبین عظیمی در ۹۷ کیلوگرم رسید.
نکته این فهرست، توزیع مدال از وزن‌های سبک تا سنگین است. بااین‌حال، از یک دوره مسابقه نمی‌توان درباره موفقیت قطعی همین نفرات در بزرگسالان حکم داد؛ تغییر رده سنی، رقابت انتخابی و استمرار آمادگی، آزمون‌های جداگانه‌اند.
این جدول را با کشتی فرنگی جمع نکنیم
عدد ۱۸۰ و ۹ مدال این گزارش فقط به کشتی آزاد مربوط است. کارنامه جداگانه کشتی فرنگی امید ایران در لاس‌وگاس جدول و مدال‌آوران خودش را دارد. قهرمانی در دو سبک، به معنی وجود یک جدول مشترک برای جمع‌کردن این امتیازها نیست.
تصویر آغاز گزارش، عکس عمومی سالن تمرین کشتی اثر سرگئی مایبورودا از مجموعه Poly Haven در سال ۲۰۲۳ است؛ این عکس، محل مسابقات لاس‌وگاس یا تمرین تیم ایران را نشان نمی‌دهد. نمودار میان متن نیز بر اساس ارقام گزارش نهایی اتحادیه جهانی و فهرست مدال‌های ایسنا تهیه شده است.
به نظر شما در ارزیابی یک تیم کشتی، شمار طلاها مهم‌تر است یا توان مدال‌آوری در بیشتر وزن‌ها؟