به گزارش آسیانیوز ایران، مرکز ملی توفند آمریکا (NHC) در آخرین اطلاعیه عمومی خود درباره ژوزفین (Josephine)، این سامانه را یک کم‌فشار قدرتمند برون‌حاره‌ای توصیف کرد. اطلاعیه ساعت ۲۱ به وقت جهانی در پنجشنبه ۲۲ اکتبر منتشر شد؛ یعنی ساعت ۰۰:۳۰ بامداد جمعه ۱ آبان ۱۴۰۵ به وقت تهران. نکته مهم برای دنبال‌کنندگان خبرهای هواشناسی این است: پایان این مجموعه اطلاعیه‌ها، اعلام پایان همه خطرهای جوی و دریایی نیست.
آخرین وضعیت ژوزفین؛ بادهای ۱۰۰ کیلومتری بر فراز اقیانوس
بر اساس همین اطلاعیه، بیشینه سرعت باد پایدار ژوزفین در زمان گزارش حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت بود. مرکز سامانه حدود ۵۴۰ کیلومتر جنوب‌جنوب‌غرب هالیفکس در کانادا قرار داشت و با سرعت حدود ۲۸ کیلومتر بر ساعت به سوی شمال‌شرق حرکت می‌کرد. این ارقام، وضعیت ثبت‌شده در زمان صدور اطلاعیه‌اند، نه اندازه‌گیری لحظه‌ای هنگام خواندن این خبر.
مرکز ملی توفند پیش‌بینی کرد سامانه از ساحل شرقی آمریکا دور شود و در روزهای بعد از جنوب نوا اسکوشیا و نیوفاندلند عبور کند. همچنین احتمال تقویت بادهای آن تا حد نیروی توفند در ادامه شب پنجشنبه و اوایل جمعه مطرح شد. این بخش، پیش‌بینی بود؛ نباید آن را به عنوان وقوع قطعی بادهای شدیدتر یا تبدیل دوباره سامانه به یک توفند حاره‌ای نقل کرد.
پساحاره‌ای شدن یعنی چه؟
واژه «پساحاره‌ای» درباره تغییر ساختار سامانه است، نه ناپدید شدن آن. ناسا در توضیح علمی منتشرشده همراه تصاویر ژوزفین، تفاوت منابع انرژی این سامانه‌ها را شرح داده است: توفند حاره‌ای از گرمای آب اقیانوس تغذیه می‌کند، در حالی که سامانه برون‌حاره‌ای بیشتر به اختلاف دمای توده‌های هوا وابسته است. یک سامانه می‌تواند ویژگی‌های حاره‌ای خود را از دست بدهد و همچنان بادهای نیرومند و دریایی خطرناک ایجاد کند.
تصویر ماهواره نوآ ۲۰ (NOAA-20)، ثبت‌شده در ساعت ۱۷:۳۰ جهانی روز ۲۲ اکتبر، گردش گسترده ابرها را بر فراز اقیانوس اطلس نشان می‌دهد. این تصویر واقعی متعلق به مجموعه عمومی نوآ است؛ زمان ثبت آن چند ساعت پیش از آخرین اطلاعیه قرار دارد و نباید آن را تصویر زنده دانست.
کدام خطرهای ساحلی هنوز مطرح‌اند؟
در اطلاعیه پایانی، درباره امواج بلند و جریان‌های شکافنده خطرناک در سواحل شرقی آمریکا و بخش اقیانوس اطلس کانادا هشدار داده شده است. این جریان‌ها می‌توانند شناگر را از ساحل دور کنند؛ آرام به نظر رسیدن بخشی از سطح آب، نشانه امن بودن دریا نیست. احتمال آب‌گرفتگی ساحلی، به‌ویژه هنگام مد، نیز در بخش‌هایی از ساحل میانی اقیانوس اطلس مطرح بود.
پوشش هواشناسی منطقه‌ای شبکه کی‌اس‌ال (KSL) نیز پیش‌تر بر مسیر عمدتاً دریایی سامانه و احتمال آب‌گرفتگی ساحلی هنگام مد تأکید کرده بود. بنابراین، دور ماندن مرکز طوفان از خشکی با بی‌خطر بودن ساحل یکسان نیست. برای تصمیم درباره سفر یا فعالیت دریایی، اطلاعیه محلی همان منطقه اهمیت بیشتری از یک تیتر کلی درباره «پایان طوفان» دارد.
در آخرین بولتن ژوزفین، هشدار یا آماده‌باش ساحلیِ حاره‌ای درج نشده بود؛ اما این موضوع را نباید به لغو همه هشدارهای محلی تعبیر کرد. پس از پایان اطلاعیه‌های ویژه مرکز ملی توفند، اطلاعات مرتبط با دریای آزاد از مسیر پیش‌بینی‌های دریایی سازمان هواشناسی آمریکا دنبال می‌شود.
چرا تاریخ خبر طوفان اهمیت دارد؟
خبرها و تصاویر طوفان‌ها به‌سرعت بازنشر می‌شوند و گاهی نام‌ها، سال‌ها و مرحله فعالیت سامانه با هم اشتباه گرفته می‌شوند. برای نمونه، پوشش آرشیوی طوفان میلتون در سال ۱۴۰۳ درباره رویدادی دیگر است و اطلاعات آن را نمی‌توان به ژوزفین تعمیم داد.
این گزارش درباره شمال‌غرب اقیانوس اطلس است و هشدار هواشناسی برای ایران محسوب نمی‌شود. در پیگیری خبر ژوزفین، سه چیز را کنار هم ببینید: ساعت صدور اطلاعیه، محل مورد اشاره و این‌که جمله درباره وضع ثبت‌شده است یا پیش‌بینی آینده. همین تفکیک ساده مانع می‌شود تغییر نام علمی سامانه را با پایان خطر اشتباه بگیریم.