خبر جنگ گاهی در چند دقیقه بازار نفت را تکان می‌دهد؛ پرسش حساس‌تر این است که آیا همه معامله‌گران، خبر را هم‌زمان می‌شنوند؟ تأیید تازه ادامه یک تحقیق در آمریکا، همین فاصله میان اطلاعات عمومی و اطلاعات احتمالیِ در دسترس عده‌ای محدود را به موضوع روز تبدیل کرده است.
تازه‌ترین خبر: تحقیق هنوز باز است
به گزارش آسیانیوز ایران، رویترز گزارش داده است که دیوید میلر (David Miller)، مدیر اجرای مقررات کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC)، پنجشنبه ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۳۰ مهر ۱۴۰۵، در نشستی در نیویورک ادامه بررسی معاملات مشکوک نفت مرتبط با جنگ ایران را تأیید کرد. به گفته او، بررسی از ابتدا در جریان بوده و پرونده همچنان باز است.
میلر مسئول بخش پیگیری تخلف در این نهاد ناظر بازارهای مشتقه است. او در پنل «نگاهی از CFTC» در رویداد نکست‌پردیکت نیویورک، مقابل پرسش‌های مارشال کوهن (Marshall Cohen)، خبرنگار سی‌ان‌ان، قرار گرفت. گزارش خود برگزارکننده نیز تأیید می‌کند که او از جدی‌بودن تحقیق دفاع کرده است.
اختلاف بر سر گزارش بلومبرگ چه بود؟
بلومبرگ در ۱۳ اکتبر گزارشی درباره درخواست پس‌گرفتن ارجاع مربوط به معاملات مشکوک منتشر کرده بود. میلر، بنا بر گزارش نکست‌پردیکت از نشست، گفت آن روایت حاوی اطلاعات نادرست است، اما مشخص نکرد دقیقاً کدام بخش‌ها را نادرست می‌داند. برگزارکننده همچنین نوشته است او به این پرسش که آیا ارجاع واقعاً پس گرفته شده، پاسخ نداد.
بنابراین دو گزاره را نباید یکی گرفت: تأیید ادامه تحقیق، به‌خودی‌خود همه جزئیات اختلاف درباره روند داخلی آن را روشن نمی‌کند؛ همان‌طور که وجود اختلاف بر سر یک گزارش، اثبات توقف تحقیق نیست. در اطلاعات بررسی‌شده برای این خبر، نتیجه نهایی پرونده یا حکم محکومیت اشخاص اعلام نشده است.
تصویر آرشیوی این گزارش از مؤسسه ملی ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا، نایوش (NIOSH)، پمپ استخراج نفت نزدیک میدلند تگزاس را در نوامبر ۲۰۰۹ نشان می‌دهد؛ این عکس، تصویر محل معاملات یا تأسیسات مرتبط با پرونده نیست.
نامه سناتورها چه چیزی را مستند می‌کند؟
سابقه این پرسش‌ها فقط به نشست دیروز محدود نیست. در نامه رسمی ۲۷ مه ۲۰۲۶، برابر با ۶ خرداد ۱۴۰۵، منتشرشده در وب‌سایت سناتور رافائل وارناک (Raphael Warnock)، گروهی از سناتورها خواستار تحقیق سریع، ارائه توضیح عمومی و گزارش به کنگره درباره معاملات مشکوک نفت شدند.
نامه به معاملات پیش از اعلام تصمیم ۲۳ مارس درباره تعویق حمله به نیروگاه‌ها و زیرساخت انرژی ایران اشاره می‌کند. نکته مهم در خود سند این است که نویسندگان، امکان قانونی‌بودن معامله را منتفی نمی‌دانند؛ نگرانی آنان درباره زمان‌بندی و حجم معاملات، درخواست بررسی است، نه اعلام اثبات جرم. این نامه مربوط به ماه مه است و نباید آن را درخواست تازه امروز معرفی کرد.
چرا این تمایز برای خواننده ایرانی مهم است؟
برای کسی که خبر جنگ را با نگرانی درباره زندگی و معیشت دنبال می‌کند، پرسش درباره دسترسی نابرابر به اطلاعات قابل فهم است. با این حال، هم‌زمانی یک معامله و یک خبر سیاسی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند چه کسی از پیش خبر داشته است. چنین نتیجه‌ای به شواهد روشن درباره هویت معامله‌گر، منشأ اطلاعات و تعهدات محرمانگی نیاز دارد.
این پرونده نیز با بحث عرضه واقعی نفت یکی نیست. در گزارش فرمان نفتی تازه ترامپ و قانون تولید دفاعی، موضوع حمایت از ظرفیت تولید و پالایش مطرح بود؛ اینجا پرسش، سلامت معاملات و دسترسی به اطلاعات است. هیچ‌یک به‌تنهایی پیش‌بینی قطعی قیمت نفت، ارز یا هزینه زندگی در ایران به دست نمی‌دهد.
آنچه باید در ادامه پیگیری شود، نتیجه رسمی تحقیق و پاسخ مستند به پرسش‌های مطرح‌شده است؛ نه تبدیل ظن به اتهام قطعی علیه رئیس‌جمهوری، کارکنان دولت یا معامله‌گران ناشناس. این گزارش توصیه سرمایه‌گذاری نیست. به نظر شما انتشار چه اطلاعاتی می‌تواند اعتماد به سلامت این بازار را بیشتر کند؟