کرسی ریاست یک کمیته پارلمانی، این بار به یکی از گرههای اصلی سیاست اسرائیل پیوند خورده است: سربازی حریدیها. آویگدور لیبرمن در نخستین روز ریاست خود، از قانونی سخن گفت که قرار نیست همه را به یک شکل مشمول خدمت کند.
لیبرمن چه مسئولیتی گرفت؟
به گزارش آسیانیوز ایران، آویگدور لیبرمن (Avigdor Liberman؛ אביגדור ליברמן)، رهبر حزب اسرائیل بیتنو، دوشنبه ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ۲۵ آبان ۱۴۰۵، به ریاست کمیته موقت امور خارجی و دفاع کنست انتخاب شد. واینت از تصویب انتصاب با هشت رأی موافق و بدون مخالف خبر داده و خبرگزاری جیاناس نیز انتصاب را به اعلام پارلمان نسبت داده است.
واژه «موقت» در این خبر اهمیت دارد: انتخاب رئیس کمیته، نه انتخاب نخستوزیر است و نه رأی اعتماد به دولت تازه. این تحول باید جدا از مذاکرات لیکود و یاشار برای تشکیل دولت خوانده شود.
قانون سربازی؛ نخستین پیام رئیس تازه
بر پایه گزارش واینت، لیبرمن گفت طرح سربازی باید بتواند از نظر ارتش، دیوان عالی و رهبری مذهبی حریدیها قابل قبول باشد. او از دوف لاندو، رهبر مذهبی جریان لیتوانیایی حریدی، نام برد و تأکید کرد هدفش قانونی منصفانه است، نه سربازی یکسان برای همگان.
بنیامین نتانیاهو در واکنش گفت در هر دولتی که تشکیل شود، همراه شریکان حریدی خواهد ماند و وضعیت طلاب دینی باید با قانونی مورد توافق آنان تنظیم شود. این مواضع، اعلام توافق بر سر متن قانون نیست؛ تفاوت میان سخن سیاسی، ارائه طرح و تصویب نهایی همچنان باقی است.

چرا این جابهجایی مهم است؟
لیبرمن از چهرههای باسابقه سیاست اسرائیل و وزیر پیشین دفاع و دارایی است. ریاست کمیته، برای او جایگاهی پارلمانی در پیگیری مسائل دفاعی ایجاد میکند؛ بااینحال نباید آن را تصدی دوباره وزارت دفاع دانست.
پیام نخست او نشان میدهد بحث خدمت نظامی و نیازهای ارتش در کنار چانهزنیهای تشکیل دولت ادامه دارد. برای خوانندهای که تحولات اسرائیل را دنبال میکند، معیار بعدی متن مشخص پیشنهادها و تصمیمهای رسمی است، نه صرف وعده سازش. به نظر شما مهمترین پرسش درباره این مرحله چیست؟ دیدگاهتان را بدون نسبتدادن ادعای اثباتنشده به افراد بنویسید.