به گزارش آسیانیوز ایران، نیکول پاشینیان (Նիկոլ Փաշինյան، Nikol Pashinyan)، نخستوزیر ارمنستان، پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ (۱۹ نوامبر ۲۰۲۶) در نشست دولت گفت قانون اساسی پیشنهادی نباید به اعلامیه استقلال ۲۳ اوت ۱۹۹۰ ارجاع دهد. به گزارش خبرگزاری آنادولو، او استدلال کرد که کاربرد تعبیر تاریخی «ارمنستان غربی» برای بخشهایی از شرق ترکیه امروزی، دفاع ایروان از تمامیت ارضی خودش را در برابر ادبیات مشابه دشوارتر میکند.
چرا تعبیر «ارمنستان غربی» مطرح شد؟
پاشینیان از تعبیر «آذربایجان غربی» درباره ارمنستان بهعنوان نمونهای از همین منطق یاد کرد. به گفته او، اگر ایروان برای مناطق داخل مرزهای کنونی ترکیه از یک نام تاریخی استفاده کند، مقابله با کاربرد تعبیر مشابه درباره خاک امروز ارمنستان دشوار میشود. این استدلال سیاسی نخستوزیر درباره روابط با همسایگان است، نه توصیف یک تغییر حقوقی که انجام شده باشد.
ساختمان مجلس ملی ارمنستان در ایروان، ۱۴ مه ۲۰۰۸؛ نه محل نشست اخیر دولت. عکس: Serouj، ویکیانبار، واگذارشده به حوزه عمومی؛ برش و افزودن نشان رسانه.
اعلامیه ۱۹۹۰ و قانون اساسی فعلی چه میگویند؟
مقدمه قانون اساسی فعلی به اصول و اهداف مندرج در اعلامیه استقلال ارجاع میدهد، اما خود مقدمه تعبیر «ارمنستان غربی» را ندارد. این تعبیر در بند ۱۱ اعلامیه و در چارچوب حمایت از بهرسمیتشناختن بینالمللی نسلکشی ۱۹۱۵ آمده است؛ این بند بهخودیخود دستور الحاق سرزمین نیست. اشاره به تصمیم سال ۱۹۸۹ درباره اتحاد ارمنستان شوروی و قرهباغ کوهستانی نیز در مقدمه همان اعلامیه است و موضوعی جدا از بند ۱۱ به شمار میرود.
آیا این پیشنهاد تصویب شده است؟
خیر. به گزارش آرمنپرس، پاشینیان گفته بود انتظار دارد نسخه اولیه هفته بعد منتشر شود و متن همچنان به بازنگری نیاز دارد. او برگزاری همهپرسی را بهعنوان پیشنهاد مطرح کرد؛ در این نشست قانون اساسی جدید به تصویب نرسید و امضای پیمان صلح تازهای هم اعلام نشد.
منابع
گزارش ۱۹ نوامبر آنادولو و آرمنپرس، گزارش نشست دولت ارمنستان و متنهای رسمی اعلامیه استقلال و قانون اساسی.
تصویر شاخص: نیکول پاشینیان در آستانه، ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵؛ عکس آرشیوی دفتر نخستوزیری قزاقستان، مجوز Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)؛ برش و افزودن نشان رسانه.