یادداشت بازسازی آرشیو: این گزارش در اول آبان۱۴۰۵ بهوسیله تحریریه، بر پایه منابع منتشرشده تا تاریخ درجشده بازسازی شده است. تاریخ ۱۲آبان۱۳۹۹ برای حفظ ترتیب آرشیو باقی مانده و به معنای انتشار این متن در آن روز نیست.
به گزارش آسیانیوز ایران، دوم نوامبر۲۰۲۰ برابر با ۱۲آبان۱۳۹۹، ایستگاه فضایی بینالمللی (International Space Station؛ ISS) به نقطه عطف بیست سال حضور پیوسته انسان رسید. اهمیت این سالگرد، نه یک سفر طولانیِ یک نفر، بلکه ادامه سکونت و کار گروههای متوالی در یک آزمایشگاه مداری بود.
آغاز اقامت با سه فضانورد
نخستین گروه اقامت بلندمدت، روز دوم نوامبر۲۰۰۰ وارد ایستگاه شد: ویلیام شپرد (William Shepherd) از ناسا، یوری گیدزنکو (Yuri Gidzenko) و سرگئی کریکالف (Sergei Krikalev) از روسیه. آنان با سایوز تیام۳۱ سفر کرده بودند؛ پرتاب از بایکونور در ۳۱اکتبر انجام شده بود.
آژانس فضایی اروپا در گزارش ۲۷اکتبر۲۰۲۰ یادآور شد که ایستگاه هنگام ورود این گروه فقط سه بخش اصلی داشت: زاریا، زوزدا و یونیتی. این آغاز کوچک را نباید با مجموعه بزرگتر سال۲۰۲۰ یکی گرفت؛ آزمایشگاه مداری بهتدریج توسعه یافت.
آزمایشگاهی که در مدار ساخته شد
طبق توضیح آژانس فضایی اروپا، انتقال اجزای بزرگ و دیگر قطعات ایستگاه به ۴۲پرواز مونتاژ نیاز داشت؛ ۳۷پرواز شاتلهای ناسا و پنج پرواز موشکهای روسی. آزمایشگاه اروپایی کلمبوس در۲۰۰۸ اضافه شد و پنجرههای کوپولا، با چشمانداز زمین، در۲۰۱۰ به مجموعه پیوستند.
ناسا در اطلاعیه ۲۶اکتبر۲۰۲۰ از حضور ۲۴۱نفر از ۱۹کشور در ایستگاه تا آن مقطع خبر داده بود. این آمار مربوط به همان سال است، نه شمار کنونی مسافران. پژوهش، آزمودن فناوری و آموختن مهارتهای لازم برای سفرهای دورتر، از هدفهای این حضور پیوسته عنوان شده بود.
بیست سال پیوستگی چه معنایی داشت؟
ساکنان عوض میشدند، اما زندگی و کار در ایستگاه ادامه داشت. به همین دلیل، «بیست سال حضور پیوسته» را نباید با مدت مأموریت شخصی یک فضانورد اشتباه گرفت. همکاری عملی در ساخت، رساندن خدمه و نگهداری این مجموعه، بخش مهمی از داستان آن بود.
در همان پاییز، بحث همکاریهای فضایی آینده نیز مطرح بود؛ گزارش توافقهای آرتمیس در سال۲۰۲۰ زمینه متفاوتی از این گفتوگوها را نشان میدهد. ایستگاه و برنامههای اکتشاف ماه یکی نیستند، اما تجربه زندگی مشترک در مدار، معنای ملموسی به بحث همکاری فضایی میدهد.
تصویر شاخص ناسا، خدمه مأموریت۶۴ را هنگام آموزش در شهر ستارهای روسیه نشان میدهد: از چپ کیت روبینز (Kate Rubins)، سرگئی ریژیکوف (Sergey Ryzhikov) و سرگئی کود-سورچکوف (Sergey Kud-Sverchkov). این تصویر گروه نخست سال۲۰۰۰ نیست.