آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
اولدترافورد، ورزشگاهی که زمانی قلعه نفوذناپذیر منچستر یونایتد بود، این روزها شاهد نتایجی است که هواداران سرخپوش را بیشتر نگران میکند تا امیدوار. صحنهای که در هفته نوزدهم لیگ برتر انگلستان به وقوع پیوست، نیز از این قاعده مستثنی نبود. ولورهمپتون، تیمی که در نیمه پایینی جدول قرار دارد، به عنوان مهمان به اولدترافورد آمده بود. تیمی که برخلاف جایگاهش، همیشه برای بزرگها دردسرساز است و روحیهای جنگنده دارد. از سوی دیگر، منچستر یونایتد به رهبری آموریم نیاز مبرمی به پیروزی داشت تا به رؤیای رسیدن به جمع چهار تیم اول نزدیکتر شود. شروع بازی با اندکی تاخیر به دلیل مشکلات فنی سیستم صوتی ورزشگاه همراه بود و شاید همین آغاز، نشانهای از بازی آشفته و ناآرامی بود که در پیش بود. یونایتد در دقایق اولیه تلاش کرد تا کنترل بازی را در دست بگیرد، اما بازی فاقد ریتم و خلاقیت لازم بود.
در دقیقه ۲۷، مدافع جوان یونایتد، جاشوآ زیرکزی، که در پست هافبک راست بازی میکرد، با حرکتی به داخل و شوتی از فاصله دور، توپ را از دست خوزه سا خارج کرد و میزبان را پیش انداخت. این گل، میتوانست جرقهای برای آغاز یک نمایش قدرتمند باشد. اما به جای تسلط بیشتر، یونایتد پس از گل به عقب کشیده شد و اجازه داد ولورهمپتون نفس بگیرد و به تدریج به بازی بازگردد. مهمانان با تکیه بر بازی سریع و ضدحمله، خطرناک شدند و در دقیقه ۴۵، درست در وقت تلف شده نیمه اول، کار را یکسان کردند. خط دفاعی آشفته یونایتد در سانتر یک ضربه کرنر، اجازه داد تا لادیسلاو کریجی مدافع میانی ولورهمپتون، به راحتی در محوطه جریمه صاحب توپ شود و با یک ضربه سر، توپ را در گوشه دروازه آندره آونا قرار دهد. نیمه دوم نیز تغییری در روند بازی ایجاد نکرد. یونایتد با وجود مالکیت بیشتر توپ، ایدهای برای شکافتن دفاع منسجم ولورهمپتون نداشت. ولورهمپتون نیز با دفاع جمعی خوب و ضدحملههای حساب شده، خطرناک بود و حتی میتوانست بازی را ببرد. در نهایت، سوت پایان، نتیجه تساوی ۱-۱ را برجا گذاشت. نتیجهای که برای هواداران ولورهمپتون قابل قبول و امیدوارکننده بود، اما برای منچستر یونایتد و آموریم، یک ناکامی دیگر و گامی به عقب در مسیر دشوار بازگشت به اوج به شمار میرود.
تحلیل عملکرد ضعیف منچستر یونایتد؛ فقدان هویت و ایده
بازی منچستر یونایتد بار دیگر فاقد هویت و طرح بازی مشخصی بود. تیم آموریم، اگرچه مالکیت توپ بیشتری داشت (در حدود ۶۰٪)، اما این مالکیت عمدتاً بیهدف و در نواحی غیرخطرناک زمین بود. بازیکنان یونایتد فاقد حرکت بدون توپ و ایجاد فضاهای خلاقانه برای باز کردن دفاع حریف بودند. خط هجومی یونایتد به شدت ایستا و قابل پیشبینی عمل کرد. بازیکنان در نواحی نهایی، منتظر پاسهای بلند یا شانسی بودند تا بتوانند اتفاقی بیافرینند. فقدان یک پلایمیکر (سازنده بازی) واقعی که بتواند بین خطوط ارتباط برقرار کند، به وضوح احساس میشد. خلاقیت تنها در یک حرکت انفرادی زیرکزی برای گل خلاصه شد. در دفاع نیز، یونایتد آسیبپذیر بود. گل تساوی ولورهمپتون، نمونهای از ضعفهای دفاعی این تیم در بازیهای ثابت بود. نظم دفاعی در زمان سانتر از دست رفت و کریجی به راحتی خود را در موقعیت گل قرار داد. این خط دفاعی تحت فشار، اغلب دچار اشتباهات فردی و جمعی میشود.
ستایش از روحیه جنگنده ولورهمپتون؛ طرح بازی روشن و اجرای عالی
ولورهمپتون تحت هدایت گری اونیل، با یک طرح بازی روشن و منطقی وارد میدان شده بود: دفاع جمعی فشرده، به دام انداختن حریف در نیمه خودی و استفاده از ضدحملههای سریع با تکیه بر بازیکنان سریع خود. این طرح به خوبی و با انضباط بالا توسط بازیکنان اجرا شد. آن ها پس از دریافت گل، دچار تشنج نشدند و به بازی خود ادامه دادند. صبر و انضباط آنها در دفاع، یونایتد را مستأصل کرد. در حمله نیز با بازیکنانی چون پدرو نتو و هوانگ هی چان، تهدیدات جدی ایجاد کردند. گل آنها حاصل بهرهبرداری از یک موقعیت ثابت و اشتباه دفاعی حریف بود، که نشان از آمادگی ذهنی و تاکتیکی دارد. این تساوی خارج از خانه در اولدترافورد، برای تیمی که در بخش پایینی جدول است، یک امتیاز طلایی و اعتمادبهبخش محسوب میشود. این بازی نشان داد ولورهمپتون دارای روحیهای قوی و توانایی اجرای دستورات مربی در شرایط سخت است.
بررسی بازیکنان کلیدی؛ زیرکزی نقطه روشن، دفاع یونایتد نقطه تاریک
تنها نقطه روشن یونایتد در این بازی، عملکرد جاشوآ زیرکزی بود. گل زیبای او از راه دور، تنها لحظه درخشان یک بازی کسلکننده بود. انرژی و تحرک او در نیمه راست قابل تقدیر بود، اگرچه در بخش دفاعی گاهی دچار اشتباه میشد. او یکی از معدود بازیکنانی است که در این فصل به خوبی تلاش میکند. در مقابل، خط دفاعی یونایتد بار دیگر ضعف خود را نشان داد. بازیهای ثابت، کابوس همیشگی آنهاست. هری مگوایر و همتیمیانش در دفاع وسط، در سازماندهی و مارککردن در موقعیت سانترها ضعف دارند. همچنین، بخش هافبک دفاعی (کاسیمیرو و مایکلون) نتوانستند به عنوان محافظی مؤثر در جلوی دفاع عمل کنند. برای ولورهمپتون، لادیسلاو کریجی هم در دفاع (به غیر از گل خورده) و هم در حمله (با گل تساوی) درخشان بود. عملکرد رهبری او در خط دفاع و حضور مؤثر در موقعیتهای ثابت، کلید موفقیت تیمش بود. دروازهبانی مانند خوزه سا نیز با وجود دریافت گل، در مواقع حساس مداخلات خوبی داشت.
پیامدهای این تساوی برای بقیه فصل هر دو تیم
برای منچستر یونایتد، این نتیجه به معنای از دست دادن فرصت طلایی برای نزدیک شدن به رقبای بالای جدول است. آنها اکنون با فاصله زیادی از چهار تیم اول قرار دارند و رسیدن به لیگ قهرمانی تقریباً غیرممکن به نظر میرسد. هدف واقعبینانهتر ممکن است کسب جواز حضور در لیگ اروپا باشد، اما حتی برای آن نیز نیاز به بهبود فوری و چشمگیر دارند. فشار بر آموریم به اوج خود رسیده است. اگر نتایج فوری بهبود نیابد، ممکن است مدیریت جدید باشگاه (با حضور سر جیم راتکلیف) به فکر تغییر مربی بیفتد. این تیم در آستانه یک بازسازی اساسی دیگر قرار دارد. برای ولورهمپتون، این یک امتیاز باارزش در مسیر ماندن در لیگ برتر است. این نتیجه روحیهبخش و اعتماد به نفسبخش است و نشان میدهد آنها میتوانند در زمین هر تیمی مشکل ایجاد کنند. کلید بقای آنها، تکرار چنین نمایشهای منظم و باانضباطی در بازیهای آینده، به ویژه در خانه است. اگر بتوانند این روحیه را حفظ کنند، نباید نگران سقوط باشند. در کل، این بازی تصویر روشنی از دو تیم در دو مسیر مختلف بود: یکی در تلاش برای یافتن خود، و دیگری که با هویت مشخص و روحیهای قوی برای بقا میجنگد. نتیجه نیز بازتاب همین واقعیت بود.