آسیانیوز ایران؛ سرویس علم و تکنولوژی:
انتخاب نام برای فرزند، همیشه ترکیبی از هیجان، سنت و البته کمی چالش بوده است. نامی که قرار است هویت یک انسان را شکل دهد و میراث خانواده را به دوش بکشد، معمولاً حاصل ساعتها گفتگو و همفکری است. اما ظاهراً در عصر تکنولوژی، حتی این فرآیند احساسی هم به الگوریتمها سپرده میشود. بهتازگی، یک زوج آمریکایی با سپردن وظیفهی نامگذاری فرزند پسرشان به هوش مصنوعی، جنجال بزرگی در شبکههای اجتماعی به راه انداختهاند. اقدامی که بسیاری آن را مرگ خلاقیت انسانی و فرار از مسئولیتهای اولیه والدگری نامیدهاند. سارا و استیون وینکلر اعتراف کردند که برای پیداکردن نامی هماهنگ با نام خانوادگیشان، دستبهدامان چتجیپیتی (ChatGPT) شدهاند.
مادر و پدر از چتبات خواستند نامهای پسرانهای را پیشنهاد دهد که با «وینکلر» همخوانی داشته باشد و حتی برای انتخاب نام میانی هم از همین ابزار کمک گرفتند. نتیجهی تعامل ماشینی، تولد نوزادی با نام «هادسون اوکلی وینکلر» بود؛ ترکیبی که اگرچه خوشآهنگ به نظر میرسد، بلافاصله با برچسبهایی نظیر بیروح، تکراری و نامی مخصوص نسل هزاره، از سوی کاربران اینترنت بمباران شد. بهگزارش بالتیمورسان، انتشار این خبر کافی بود تا موجی از انتقادات تند و تیز روانهی زوج شود. مسئلهی اصلی منتقدان، زشتی یا زیبایی نام نیست؛ بلکه معتقدند انسانها در حال واگذاری عجیبترین و شخصیترین بخشهای زندگی خود به ماشینها هستند.
هوش مصنوعی کاری می کند تا آدم ها با یکدیگر صحبت نکنند!
لورن موریل، نویسنده، به نکتهی ظریفتری اشاره میکند. او معتقد است که بخش مهمی از هوش مصنوعی طوری طراحی شده که ما را از حرف زدن با یکدیگر باز دارد. به عقیدهی او، فرآیند بحثکردن همسران سر اسم بچه، ردکردن پیشنهادهای یکدیگر و تعریفکردن داستانهای پشت هر اسم، بخش شیرین و ضروری از تجربهی پدر و مادر است که در این روش کاملاً حذف میشود. این اتفاق تنها نوک کوه یخ است. آمارهای جدید نشان میدهد که وابستگی ما به ابزارهایی مانند چتجیپیتی در حال عبور از مرزهای حرفهای است. طبق گزارش اوپنایآی (OpenAI) در ماه سپتامبر، استفاده شخصی از این ابزار از زمان عرضه بهشدت افزایش یافته است.
جالب است بدانید حدود ۷۰ درصد از سوالاتی که کاربران از چتجیپیتی پرسیدهاند، هیچ ربطی به کار و شغل نداشته است. مردم حالا برای نوشتن متن ترحیم عزیزانشان، دوستیابی در شبکههای اجتماعی و حتی حلوفصل دعواهای خانوادگی به هوش مصنوعی متوسل میشوند. کارشناسان هشدار میدهند که روند تازه، لغزشگاهی خطرناک است. جیمز ویلسون، متخصص اخلاق فناوری، معتقد است مدلهای زبانی دقیقا برای این ساخته شدهاند که استاد سخنوری باشند. ترکیب این مهارت با تمایل ذاتی ما به انسانانگاری اشیا، باعث میشود خیلی راحت با یک چتبات رابطه عاطفی ناسالم برقرار کنیم. در حالی که مرز بین خلاقیت انسانی و محتوای ماشینی روزبهروز کمرنگتر میشود، داستان خانواده وینکلر زنگ خطری بود برای کسانی که نگران ازدسترفتن تجربههای ناب انسانی هستند. همانطور که یکی از کاربران نوشته است: «سپردن نامگذاری فرزند به یک چتبات، نماد دورانی است که در آن همه چیز، حتی احساسات، به شکلی ماشینی بازتولید میشود.»