آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
سنگال لحظاتی پیش با تک گل سادیو مانه ستاره و گلزن کهنهکارش (78) پیروزی بزرگی مقابل مصر بدست آورد و تبدیل به اولین فینالیست جام ملت های آفریقا 2026 شد. گل مانه روی یک شوت غیرقابل مهار و محکم از پشت محوطه جریمه به ثمر رسید تا این ستاره سابق لیورپول دوباره در رویارویی با محمد صلاح پیروز از زمین بیرون بیاید. آنها قبلتر و در مرحله مقدماتی جام جهانی 2022 مانع از صعود مصر به دور نهایی شده بودند و در همان سال در جام ملت ها هم این حریف را از پیش رو برداشته بودند. به این ترتیب پس از رقابت های فراموش نشدنی سال 2022 این بار هم شیرهای ترانگار از پس حریف خود برآمدند تا رسما تبدیل به گربه سیاه پرافتخارترین تیم قاره در این تورنمنت بشوند.
مصر در حالی قدم به نیمهنهایی گذاشته بود که در یکچهارم نهایی دست به کار بزرگی زد و موفق شد قهرمان دوره گذشته، ساحل عاج، را از پیش رو بردارد. مصر در مقابل ستارههای تهاجمی ساحل عاج با ارائه یک بازی دفاعی پرقدرت و با یک گل و یک پاس گل از صلاح و یک گل از عمر مرموش موفق شد ساحل عاج را شکست بدهد و البته یکی از گلهای ساحل عاج با گل به خودی به ثمر رسید. محمد صلاح در جریان پیروزی مقابل ساحل عاج چهارمین گل خود در این تورنمت را به ثمر رساند و امشب خیلیها منتظر بودند شاهد پنجمین گل او باشند. اما بازی امشب به دلیل ویژهای به شدت مورد توجه بود: تقابل دو دوست قدیمی لیورپولی، محمد صلاح و سادیو مانه. خاطرات درخشان و فراموش نشدنی میان این دو وینگر لیورپول در زمان اوجشان زیر نظر کلوپ باعث شده بود در این بازی همه نگاهها به این دو باشد. اما در شبی که صلاح سایهای از صلاح همیشگی بود سادیو مانه درخشید و با یک شلیک درخشان موفق شد تکگل پیروزیبخش سنگال را به ثمر برساند. باخت امشب برای تیم ملی مصر خیلی سخت بود. آنها آخرین بار در سال 2010 فاتح جام ملتهای آفریقا شدهاند و امیدوار بودند در این دوره بعد از شانزده سال به ناکامیهای خود پایان بدهند. اما این بار هم شانس با صلاح و تیمش یار نبود و طلسم قهرمان نشدن در قاره همچنان ادامه پیدا کرد. تیم ملی مصر حریف ایران در جام جهانی 2026 است. به همین دلیل بود که بازیهای فراعنه در این تورنمنت برای ما اهمیتی ویژه داشت. با اینکه مصر در مرحله گروهی بازیهای پرنوسانی داشت و ما را به این نتیجه رساند که مصر آنقدرها که فکر میکردیم هم پرقدرت نیست، پیروزی 3-2 آنها مقابل ساحل عاج و ارائه یک بازی تهاجمی و روان، دوباره باعث شد به این نتیجه برسیم که مصرِ صلاح قویتر از آن چیزی است که تصور میکردیم. ولی امشب گذشت چند دقیقه از بازی کافی بود تا متوجه بشویم که مصر حرف چندانی برای گفتن ندارد. شاید اگر حتی پیش از شروع مسابقه از مصریها میپرسیدید که حاضرید همین حالا به سراغ ضربات پنالتی برویم، آنها با کمال میل پاسخ مثبت میدادند. وقتی نیم ساعت از شروع مسابقه گذشت مشخص بود که مصر تنها برای گل نخوردن و کشاندن بازی به پنالتی به میدان آمده است.
در جبهه مقابل مشخص بود که سنگال هم نیامده که به آب و آتش بزند. ولی هر چه از دقایق بازی گذشت سنگال به قدرت تهاجمی خود افزود و در بخش قابل توجهی از مسابقه آنها کاملا تیم برتر میدان بودند. سنگال در بخش بزرگی از بازی تهاجمی کار میکرد و مصر سعی در دفاع داشت. بازی مصر مقابل حریفی که احساس میکرد قویتر است به سبک و سیاق تیمهای کارلوس کیروش شبیه بود. به نظر میرسد حضور کیروش در مصر تاثیر خود را گذاشته و تیم ملی این کشور هر زمان گمان میکند که با حریفی قویتر مواجه است دفاع سرسختانه را در دستور کار قرار میدهد. به هر حال دفاع مصر موفق بود تا اینکه به دقیقه 78 رسیدیم. ادریسا گِی پشت محوطه توپ را به کامارا رساند که سرضرب اقدام به شوتزنی کرد. شوت او به بدن بازیکن مصر برخورد کرد. توپ در یک قدمی سادیو مانه بود. ستاره سنگال توپ سرگردان را با سینه مهار کرد و همانجا از پشت محوطه جریمه با شوتی دقیق و زمینی دروازه مصر را هدف گرفت. الشناوی مقابل قدرت و غیرمنتظره بودن شوت مانه هیچ کاری از دستش ساخته نبود و دروازهاش باز شد. مصریها روی این گل اعتراض داشتند اما صحنه به ثمر رسیدن گل و شوت مانه هیچ نکتهای نداشت. آن ها معقتد بودند چند حرکت قبلتر حرکت نیکلاس جکسون که تا خط عرضی انتهای زمین پیشروی کرده و پاس به عقب داده بود در موقعیت آفساید بوده است. البته بعد از بررسی با ویایآر این ادعا رد و گل پذیرفته شد. سنگال با این تکگل ارزشمند سادیو مانه با برتری 1-0 مقابل مصر به فینال جام ملتهای آفریقا رسید. آنها حالا منتظر نتیجه دیدار دیگر امشب بین نیجریه و مراکش هستند. تا دیگر فینالیست جام ملتها مشخص شود.
و اما مراکش!
و سرانجام مراکش به فینال رسید. پس از یک بازی دراماتیک که سرنوشتش یه ضربات پنالتی کشیده شد، میزبان با شایستگی راهی فینال شد. مراکش نمایش بهتری داشت و در فینال برابر سنگال قرار خواهد گرفت. در بازی دیشب براهیم نتوانست گلزنی کند و در دقیقه 105 تعویض شد اما قهرمان مراکش کسی نبود جز یاسین بونو. گلر سابق سویا و حال حاضر الهلال، دو پنالتی را مهار کرد. در واقع دیشب هر دو تیم خوب بازی کردند. نیجریه که می دانست حداکثر فشار روی مراکش میزبان است، بازی را روانتر شروع کرد ولی رفته رفته مراکش بر بازی مسلط شد. هر حمله نیجریه التهاب را در ورزشگاه رباط بیشتر می کرد. هواداران جو خاصی ایجاد کرده بودند و فشار بیسابقهای روی مراکش بود و در چنین دیداری که سرنوشتش با جزئیات مشخص می شود، داشتن بازیکنانی چون اشرف، براهیم و بونو یک نعمت است. براهیم نقش اول حملات تیمش بود. بارها توپ خواست، موقعیت خلق کرد و یک شوت او نیز مماس با تیرک به بیرون رفت. روی او سه بار خطا شد و داور را مجاب کرد به بازیکن نیجریه کارت زرد نشان دهد. نیجریه محتاطتر بود و در انتظار فرصت مناسب. آنها روی خط حمله خود با اوسیمن، آکور و لوکمن حساب کرده بودند، یک مثلث مرگبار و در سطح اول جهانی. هر توپی که به آنها می رسید، ترس ورزشگاه را فرا می گرفت ولی نیجریه نیمه اول موقعیت مسلم گلزنی نداشت. نیمه دوم نیز شرایط مشابه بود و دو تیم آرام و کنترل شده بازی می کردند. نیجریه تیمی فیزیکیتر بود و با همین فاکتور تا نیمه نهایی رسیده بود. هیچ اتفاقی رخ نمی داد و تنها یک صحنه داوری داشتیم که برخورد توپ به دست بازیکن نیجریه پنالتی تشخیص داده نشد. در دو وقت اضافه نیز اتفاق خاصی رخ نداد تا ضربات پنالتی تیم فینالیست را مشخص کند. اینجا بود که مراکش برگ برنده را رو کرد. یاسین بونو دو پنالتی گرفت و تیمش را به فینال رساند. او امید مراکشیها در بازی نهایی نیز خواهد بود.