آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
رقابت برای صعود به فینال جام اتحادیه انگلیس، شب امارات را به مکانی برای تنش و انتظار تبدیل کرد. آرسنال که از بازی رفت با برتری ۳-۲ بیرون آمده بود، میزبان چلسی بود تا تکلیف نهایی را مشخص کند. در پایان ۹۰ دقیقه، برد یک صفر آرسنال، کافی بود تا با مجموع 4-2 پیروز شود و جواز حضور در فینال را به دست آورد. برای چلسی اما، این شکست، به معنای پایان راه و حسرت صعود به فینال بود. آرسنال با ترکیبی متعادل و دفاعی محکم وارد میدان شده بود. خط دفاعی با سالیبا و گابریل، همراه با دکلان رایس به عنوان سد میانی، فضا را برای خط حمله چلسی بسیار تنگ کرد. چلسی، با وجود نیاز به گل، نتوانست خلاقیت لازم را در فاز تهاجمی ایجاد کند. آنها اگرچه مالکیت توپ را در اختیار داشتند، اما در نفوذ به عمق دفاع آرسنال ناتوان بودند و شوتهای از راه دور آنها تهدید جدی برای کپا محسوب نمیشد.
تنها صحنه جنجالی بازی در دقیقه ۵۳ رخ داد، زمانی که میکل آرتتا، سرمربی آرسنال، به دلیل اعتراض به داوری کارت زرد دریافت کرد. این نشان از حساسیت بالای مسابقه و فشار موجود بر کناره زمین داشت. چلسی در دقیقه ۶۰ با تعویضهای تهاجمی (ورود کول پالمر و استوائو) تلاش کرد بازی را تغییر دهد، اما سازمان دفاعی آرسنال همچنان پابرجا ماند. آرسنال نیز با ورود کای هاورتز و لئاندرو تروسار به جای گیوکرش و مادوئکه، سعی در حفظ تعادل و خطرناک بودن در ضدحمله داشت. در نهایت، سوت پایان، پایان رویای چلسی برای بازگشت و آغاز جشن هواداران آرسنال برای صعود به فینال را رقم زد. شاگردان آرتتا، با اتکا به دفاع گروهی و نظم تاکتیکی، مأموریت خود را بدون گل خوردن به پایان رساندند.
استراتژی دفاعی آرسنال و موفقیت در خنثیسازی چلسی
میکل آرتتا از همان ابتدا با ترکیبی محافظهکارانه وارد میدان شد. حضور سه مدافع وسط (تیمبر، سالیبا، گابریل) همراه با هینکاپیه به عنوان دفاع چپ، نشان میداد اولویت اول، عدم دریافت گل بوده است. دکلان رایس به عنوان هافبک دفاعی، نقش کلیدی در قطع پاسهای چلسی و پوشش فضای جلوی دفاع داشت. هماهنگی خط دفاعی آرسنال به حدی بود که چلسی تنها یک شوت در چهارچوب به ثمر رساند. آرسنال اجازه داد چلسی مالکیت توپ داشته باشد، اما فضاها را در نیمه خودی به شدت فشرده کرد. این تاکتیک، چلسی را مجبور به استفاده از شوتهای از راه دور و ارسالهای بیاثر به محوطه جریمه کرد.
ضعف تهاجمی چلسی و فقدان خلاقیت
چلسی با وجود بازیکنان خلاقی مانند انزو فرناندز و ژوائو پدرو، نتوانست ترکیب مناسبی برای شکستن دفاع جمعی آرسنال پیدا کند. لیام دلپ به عنوان مهاجم نوک، از خدمات کافی محروم بود و مدافعان آرسنال به راحتی او را منزوی کردند. ورود کول پالمر در دقیقه ۶۰، اگرچه امیدهایی ایجاد کرد، اما نتوانست تغییری اساسی در روند بازی ایجاد کند. خط هافبک چلسی در ایجاد عمق و پاسهای شکافنده ناتوان بود. این بازی، ضعف ساختاری چلسی در برابر تیمهای منظم و دفاعمحور را یک بار دیگر آشکار کرد. آنها فاقد یک راهحل قطعی برای موقعیتهای بنبست هستند.
نقش دکلان رایس و خط دفاع مرکزی آرسنال
دکلان رایس ستاره بیسر و صدای این بازی بود. آمار قطع توپ، تصاحب توپ و پاسهای موفق او نشاندهنده سلطهاش در میانه میدان بود. او حلقه اتصال دفاع به حمله و سد محکمی در برابر حملات چلسی محسوب میشد. زوج سالیبا و گابریل نیز یک بار دیگر ثبات خود را به نمایش گذاشتند. آنها نه تنها در دفاع از دروازه عالی بودند، بلکه در شروع حملات با پاسهای دقیق از خط دفاع، نقش مهمی ایفا کردند. این عملکرد دفاعی، پایه و اساس صعود آرسنال بود و نشان داد که این تیم میتواند در بازیهای حساس، بر پایه نظم دفاعی به نتیجه برسد.
مدیریت بازی و تعویضهای دو سرمربی
میکل آرتتا کارت زرد گرفت، اما این نشان از هیجان و مدیریت احساسات او در کنار زمین داشت. او با تعویضهای حساب شده (هاورتز به جای گیوکرش و تروسار به جای مادوئکه) سعی کرد هم قدرت جسمی تیم را حفظ کند و هم تهدید در ضدحمله را زنده نگه دارد. از سوی چلسی، تعویض زودهنگام هاتو و دلپ نشان از نارضایتی از عملکرد خط حمله داشت. با این حال، تعویضها نتوانست ایده جدیدی به بازی چلسی تزریق کند و آنها همچنان در بازی بدون ایده باقی ماندند. تفاوت در وضوح نقش بازیکنان و برنامه تاکتیکی دو تیم، در نتیجه نهایی به وضوح مشهود بود.
چشمانداز آرسنال در فینال و درسهای چلسی
با این صعود، آرسنال به دومین فینال خود در فصل جاری (پس از فینال جام حذفی) رسید. این موفقیت، اعتبار میکل آرتتا و پروژه او را تقویت میکند و نشان میدهد آرسنال در مسیر بازگشت به اوج گام برمیدارد. برای چلسی، این شکست یک هشدار جدی است. آنها با وجود هزینههای سنگین، هنوز نتوانستهاند به یک هویت بازی جمعی و مؤثر دست یابند. نیاز به یک مهاجم کارآمد و یک سیستم بازی مشخص، بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. آرسنال اکنون باید در فینال منتظر حریف خود باشد. اگر بتواند همین انسجام دفاعی و نظم را حفظ کند، شانس بالایی برای کسب این عنوان خواهد داشت.