آسیانیوز ایران؛ سرویس فرهنگی هنری:
جامعه ادبی ایران در سوگ یکی از شاعران برجسته و پیشروی خود نشست. علی باباچاهی، شاعر، منتقد ادبی و روزنامهنگار معاصر، امروز دوشنبه چهارم اسفندماه ۱۴۰۴ در سن ۸۳ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. او که متولد ۱۳۲۱ در بندر کنگان بوشهر بود، یکی از چهرههای تثبیتشده و مطرح شعر مدرن ایران به شمار میرفت. محسن میرکلایی، مستندساز که فیلم «باور کنید این هم یک شوخی بود» را درباره زندگی باباچاهی ساخته است، با اعلام این خبر به ایسنا گفت که این شاعر بعدازظهر امروز پس از دورهای بیماری در بیمارستانی در کرج از دنیا رفته است. غزل باباچاهی، فرزند این شاعر، نیز این خبر را تأیید کرد.
علی باباچاهی فعالیت شعری خود را از سالهای پیش از انقلاب آغاز کرد و پس از آن، به یکی از تأثیرگذارترین شاعران مدرن ایران تبدیل شد. او در کنار سرودن شعر، در عرصههای نقد ادبی، روزنامهنگاری و برگزاری کارگاههای شعر نیز فعالیت داشت و نقش مهمی در معرفی و ترویج جریانهای نوین شعری ایفا کرد. از جمله آثار ماندگار او میتوان به دفترهای شعر «پیکاسو در آبهای خلیج فارس»، «فقط از پریان دریایی زخم زبان نمیخورَد» و «قیافهام که خیلی مشکوک است» اشاره کرد. این مجموعهها نشاندهنده نگاه خاص و سبک منحصربهفرد او در شعر فارسی هستند. باباچاهی در طول حیات پربار خود، دهها مجموعه شعر منتشر کرد که هر یک دریچهای تازه به دنیای شعر و ادبیات گشودند. «در بیتکیهگاهی»، «جهان و روشناییهای غمناک»، «صدای شن»، «آدمها در غروب اسم ندارند» و «آئورا و دیگران من» تنها بخشی از کارنامه درخشان او هستند. جزئیات مراسم تشییع پیکر و خاکسپاری این شاعر پیشرو متعاقبا از سوی خانواده او اعلام خواهد شد. جامعه ادبی ایران و دوستداران شعر او در سوگ از دست دادن این چهره ماندگار، پیامهای تسلیت خود را منتشر کردهاند.
جایگاه باباچاهی در شعر معاصر ایران
علی باباچاهی یکی از شاعران برجسته و تأثیرگذار نسل خود بود. او از دهه چهل فعالیت شعری خود را آغاز کرد و در طول بیش از پنج دهه، با خلق آثاری نوآورانه، به یکی از ارکان اصلی شعر مدرن ایران تبدیل شد. سبک باباچاهی آمیزهای از تصاویر بدیع، زبانآوری و نگاه فلسفی به هستی بود. او با استفاده از نمادها و استعارههای تازه، توانست افقهای جدیدی را در شعر فارسی بگشاید. تأثیر او بر نسلهای بعدی شاعران غیرقابل انکار است. بسیاری از شاعران جوان امروز، خود را وامدار نگاه و سبک او میدانند.
مضامین و درونمایه آثار باباچاهی
آثار باباچاهی سرشار از مضامین عمیق انسانی، اجتماعی و فلسفی است. او به مسائل انسان معاصر، تنهایی، عشق، مرگ و هویت میپرداخت و آنها را با زبانی شاعرانه و تصاویری بدیع درمیآمیخت. عنوانهای عجیب و غریب مجموعه شعرهای او، مانند «پیکاسو در آبهای خلیج فارس» یا «فقط از پریان دریایی زخم زبان نمیخورَد»، نشاندهنده ذهن خلاق و نگاه خاص او به جهان است. او همچنین به فرهنگ و جغرافیای جنوب ایران (خلیج فارس و بوشهر) تعلق خاطر داشت و این تعلق در بسیاری از اشعار او نمود یافته است.
نقش باباچاهی در نقد ادبی و روزنامهنگاری
باباچاهی تنها به سرودن شعر اکتفا نکرد. او در عرصه نقد ادبی نیز قلم میزد و با نوشتن مقالات و نقدهای تیزبینانه، به تحلیل جریانهای شعری معاصر میپرداخت. او همچنین در برگزاری کارگاههای شعر نقش فعالی داشت و به تربیت شاعران جوان کمک میکرد. این وجه از فعالیت او، تأثیرش را بر شعر معاصر ایران دوچندان کرد. روزنامهنگاری نیز بخشی از فعالیتهای فرهنگی او بود. او در روزنامهها و مجلات مختلف، به انتشار اشعار و مقالات خود میپرداخت.
زبان و سبک شعری باباچاهی
زبان شعری باباچاهی زبانی ساده، روان و در عین حال سرشار از تصاویر شاعرانه است. او با استفاده از کلمات روزمره و ترکیبهای تازه، توانست زبانی منحصربهفرد برای خود خلق کند. تسلط او بر موسیقی کلام و استفاده از وزنهای مدرن، از دیگر ویژگیهای سبک اوست. او در قالبهای مختلف شعری طبعآزمایی کرد و در همه آنها موفق بود. شعر باباچاهی، شعر تأویل و تفسیر است. خواننده باید با آن درگیر شود و لایههای پنهان آن را کشف کند.
تأثیر مرگ او بر جامعه ادبی ایران
درگذشت علی باباچاهی، ضایعهای بزرگ برای جامعه ادبی ایران است. او یکی از آخرین بازماندگان نسل طلایی شاعران معاصر بود و فقدان او، خلأیی عمیق در ادبیات ایران ایجاد میکند. دوستان، شاگردان و دوستداران او در فضای مجازی و حقیقی، پیامهای تسلیت خود را منتشر کرده و یاد او را گرامی داشتهاند. آثار او همچنان باقی خواهد ماند و نسلهای آینده نیز از خواندن اشعارش لذت خواهند برد. او با خلق آثاری ماندگار، نام خود را در تاریخ ادبیات ایران جاودانه کرد.
آسیانیوز ایران(روزنامه آسیا سابق)، درگذشت این عزیز گرانسنگ را
به خانواده محترم ایشان، و تمامی هنردوستان ایران زمین، تسلیت گفته
و آرزوی صبر برای بازماندگان محترم ایشان دارد.
یادش گرامی؛