آسیانیوز ایران؛ سرویس اجتماعی:
ساعاتی پیش، ریزش کوه در آزادراه تهران-پردیس، یکی از پرترددترین محورهای ارتباطی پایتخت را مسدود کرد. این حادثه در ترانشه تونل شماره یک این آزادراه به سمت تهران رخ داده است. بلافاصله پس از وقوع حادثه، نیروهای امدادی و راهداری در محل حاضر شدند و عملیات آواربرداری را آغاز کردند. مدیرعامل شرکت آزادراه تهران-پردیس با اعلام این خبر، به نگرانیهای عمومی درباره احتمال گیر افتادن خودروها زیر آوار پاسخ داد. وی تأکید کرد که با بررسی فیلم دوربینها، تا ۹۰ درصد خودرویی زیر آوار باقی نمانده است. با این حال، برای اطمینان بیشتر، عملیات خاکبرداری تا نقطه صفر ادامه خواهد داشت. خوشبختانه، تا این لحظه هیچ گزارشی مبنی بر گیر افتادن خودرو یا تلفات جانی در این حادثه مخابره نشده است. با این حال، رانش زمین بخش قابل توجهی از مسیر را مسدود کرده و تردد در این محور را غیرممکن ساخته است. مسئولان از رانندگان خواستهاند تا اطلاع ثانوی از مسیرهای جایگزین استفاده کنند.
عملیات آواربرداری توسط تیمهای تخصصی راهداری و هلالاحمر در حال انجام است. پیشبینی میشود که این عملیات تا حدود یک ساعت دیگر به اتمام برسد. با این حال، بازگشایی کامل مسیر ممکن است نیاز به زمان بیشتری داشته باشد، زیرا تیمهای امدادی باید از ایمنی کامل جاده اطمینان حاصل کنند. مدیرعامل شرکت آزادراه تهران-پردیس در گفتوگو با خبرنگاران، جزئیات بیشتری از این حادثه ارائه داد. وی توضیح داد که ریزش کوه به دلیل بارندگیهای اخیر و سست شدن خاک رخ داده است. این منطقه از آزادراه در سالهای گذشته نیز شاهد چنین حوادثی بوده است. بر اساس گزارشهای اولیه، این حادثه تلفات جانی نداشته است. با این حال، برخی از خودروهایی که در نزدیکی محل حادثه پارک شده بودند، دچار آسیب جزئی شدهاند. مالکان این خودروها برای دریافت خسارت باید به مراجع مربوطه مراجعه کنند. نیروهای پلیس راه نیز در محل حادثه حضور دارند و ترافیک را به سمت مسیرهای جایگزین هدایت میکنند. رانندگانی که قصد تردد در این محور را دارند، توصیه میشود از آزادراههای جایگزین مانند آزادراه تهران-شمال و یا جاده قدیم فیروزکوه استفاده کنند. مسئولان قول دادهاند که پس از اتمام عملیات آواربرداری و اطمینان از ایمنی مسیر، هرچه سریعتر این آزادراه را بازگشایی کنند. با این حال، به رانندگان توصیه میشود پیش از سفر، از آخرین وضعیت جادهها مطلع شوند.
تحلیل علتشناختی؛ چرا ریزش کوه در آزادراه تهران-پردیس رخ داد؟
آزادراه تهران-پردیس در منطقهای کوهستانی و مستعد رانش زمین احداث شده است. بارندگیهای اخیر در تهران و استانهای شمالی، خاک این منطقه را سست کرده و زمینه را برای ریزش کوه فراهم کرده است. به گفته مدیرعامل شرکت آزادراه تهران-پردیس، این حادثه در ترانشه تونل شماره یک رخ داده که به دلیل ماهیت زمینشناسی منطقه، همواره یکی از نقاط حساس این آزادراه بوده است. بر اساس گزارشهای کارشناسی، در سالهای گذشته نیز چندین مورد رانش زمین در این محدوده رخ داده بود، اما شدت این حادثه بیشتر از موارد قبلی است. به نظر میرسد که زهکشی نامناسب آبهای سطحی و عدم تثبیت کافی دیوارههای ترانشه، از عوامل اصلی این حادثه هستند. بارندگیهای سیلآسا به عنوان «قطره آخر» عمل کرده و تعادل را بر هم زده است. سازمان زمینشناسی کشور باید پس از اتمام عملیات آواربرداری، یک بررسی دقیق از وضعیت زمین در این منطقه انجام دهد. اگر ریشه مشکل ساختاری باشد، ممکن است نیاز به تعمیرات اساسی و تقویت دیوارهها باشد که زمانبر خواهد بود.
عملکرد سریع و مؤثر نیروهای امدادی
نیروهای امدادی هلالاحمر، راهداری و پلیس راه بلافاصله پس از وقوع حادثه در محل حاضر شدند. این سرعت عمل، نشاندهنده آمادگی خوب دستگاههای امدادی برای مقابله با بحران است. عملیات آواربرداری به صورت ۲۴ ساعته و با استفاده از ماشینآلات سنگین در حال انجام است. نکته قابل توجه، استفاده از فناوریهای نوین (مانند دوربینهای مداربسته و پپادها) برای بررسی وضعیت زیر آوار است. مدیرعامل شرکت آزادراه نیز تأکید کرد که با بررسی فیلم دوربینها، تا ۹۰ درصد خودرویی زیر آوار باقی نمانده است. این یعنی عملیات نجات بر اساس دادههای دقیق هدایت میشود. با این حال، چالش اصلی سرعت عمل است. ریزش کوه ممکن است باعث ایجاد گازگرفتگی یا خطر ریزش مجدد شود. تیمهای امدادی باید با سرعت و در عین حال با احتیاط کامل عمل کنند.
ضعف در نگهداری از جادههای کوهستانی
آزادراه تهران-پردیس یکی از گرانقیمتترین پروژههای عمرانی کشور است که برای کاهش ترافیک جاده قدیم احداث شد. با این حال، حوادثی مانند ریزش کوه نشان میدهد که در فاز نگهداری و تعمیرات این مسیر، ضعفهای جدی وجود دارد. سوال این است: چرا قبل از وقوع حادثه، علائم هشداردهنده (مانند ترکخوردگی دیواره یا لغزش) شناسایی نشد؟ مسئولان شرکت آزادراه باید گزارش کاملی از سابقه بازرسیهای فنی ارائه دهند. اگر مشخص شود که این حادثه قابل پیشبینی و پیشگیری بوده، موضوع وارد فاز حقوقی میشود و ممکن است خسارتهای وارده به خودروها و رانندگان باید توسط شرکت جبران شود. در بلندمدت، سازمان برنامه و بودجه باید بودجه کافی برای نگهداری از جادههای کوهستانی اختصاص دهد. صرفاً ساختن راههای جدید کافی نیست؛ حفظ ایمنی راههای موجود نیز اولویت دارد.
تأثیر حادثه بر افکار عمومی
هر حادثهای در محورهای پرتردد تهران، بلافاصله به یک بحران اجتماعی تبدیل میشود. خبر ریزش کوه، باعث ترس و نگرانی کسانی شد که عزیزانشان در مسیر این آزادراه بودند. شبکههای اجتماعی پر شد از افرادی که در جستجوی خانواده بودند. حتی پس از اعلام «عدم وجود خودرو زیر آوار»، بسیاری هنوز نگران هستند. این حادثه، بار دیگر بحث «ایمنی جادههای ایران» را داغ کرد. کاربران مجازی خواستار ارزیابی مجدد تمام نقاط حادثهخیز جادههای کشور شدند. اگرچه این حادثه تلفات جانی نداشت، اما میتواند به عنوان یک «هشدار جدی» تلقی شود. مدیریت بحران در این مرحله، نیازمند شفافیت کامل است. پنهانکاری یا کماهمیت جلوه دادن حادثه، باعث بیاعتمادی مردم میشود. انتشار بهموقع تصاویر و اطلاعیههای دقیق، بهترین راه برای کنترل افکار عمومی است.
پیشگیری از حوادث مشابه در جادههای کشور
ایران کشوری کوهستانی است و بسیاری از جادههای ارتباطی از مناطق صعبالعبور میگذرند. تغییرات اقلیمی و افزایش بارندگیهای سیلآسا، باعث میشود که ریزش کوه در آینده محتملتر شود. بنابراین، باید راهکارهایی برای کاهش این خطر ارائه داد.
- راهکار اول، نصب سیستمهای هشداردهنده زودهنگام (مانند سنسورهای حرکتی و پایش تصویری) در تمام نقاط حادثهخیز جادههای کشور است.
- راهکار دوم، اجرای پروژههای پایدارسازی شیبها (مثل کاشت گیاهان مقاوم و نصب تورهای محافظ) پیش از وقوع بحران است.
- راهکار سوم، آموزش رانندگان برای واکنش درست در هنگام ریزش احتمالی است. دولت باید یک «برنامه ملی ایمنی جادهها» تصویب کند و بودجه آن را در اولویت قرار دهد. هزینه پیشگیری، همیشه کمتر از هزینه درمان و جبران خسارت است.