آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
متروپولیتانو شب گذشته میزبان یک نبرد تمام عیار بود؛ نبردی که در آن طوفان پیشبینی شده هواشناسی رخ نداد، اما طوفانی دیگر در زمین فوتبال به پا شد و اتلتیکو مادرید و آرسنال را تا مرز فروپاشی پیش برد. در دور رفت نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا، دو تیم در حالی به تساوی یک بر یک رضایت دادند که نتیجه میتوانست هر چیزی غیر از تساوی باشد؛ یک پنالتی جنجالی برای آرسنال، یک پنالتی بحثبرانگیز برای اتلتیکو و یک پنالتی رد شده دیگر برای توپچیها. ویکتور گیوکرش، مهاجم سوئدی آرسنال، که آمار ۲۰ پنالتی موفق از ۲۰ ضربه در بازیهای بزرگ را دارد، در نیمه اول از روی نقطه پنالتی دروازه اوبلاک را گشود؛ ضربهای که مهارنشدنی بود. در نیمه دوم، خولین آلوارز نیز از روی نقطه پنالتی بازی را به تساوی کشاند؛ ضربهای که رایا را کاملاً بیحرکت کرد و شاید او حتی متوجه ورود توپ به دروازه هم نشد.
اما اوج درام در دقیقه ۷۸ رقم خورد؛ جایی که دنی ماکلی، داور هلندی، ابتدا ضربه پنالتی به سود آرسنال اعلام کرد، اما پس از بازبینی صحنه در مانیتور کنار زمین، تصمیم خود را تغییر داد و پنالتی را لغو کرد. رسانههای انگلیسی از این تصمیم به شدت خشمگین هستند و میگویند آرسنال در مادرید «سرش بریده شده»؛ یک پنالتی به اتلتیکو هدیه داده شد و یک پنالتی واضح از آرسنال گرفته شد. آرسنال حالا با برتری نسبی و البته حسی از بیعدالتی راهی لندن میشود؛ جایی که در مرحله گروهی اتلتیکو را چهار بر صفر در هم کوبیده بود و حالا امیدوار است تکرار کند. در این گزارش، جزئیات کامل دوئل پنالتیها، تحلیل صحنههای جنجالی داوری، نمرات فنی ستارهها و پیشبینی بازی برگشت را مرور میکنیم.
روایت کامل یک نیمهنهایی جنجالی؛ از پنالتی اول تا پنالتی لغو شده
شب گذشته در متروپولیتانو، ۴۵ دقیقه اول فوتبال کسلکنندهای را شاهد بودیم. دو تیمی که در فرم ایدهآلی نبودند (اتلتیکو تنها دو برد در ۹ بازی اخیر، آرسنال فقط دو پیروزی در ۷ بازی اخیر)، با احتیاط و ترس از اشتباه، زمین را در اختیار میانه میدان میگشتند. تا دقیقه ۴۲، نه خبری از موقعیت جدی بود و نه خطری دروازهها را تهدید میکرد. اما در دقیقه ۴۲، همه چیز تغییر کرد. اشتباه خولین آلوارز در دفع توپ با ضربه سر، توپ را به زوبیمندی رساند. او در یکدوی تماشایی با اودگارد، گیوکرش را در محوطه جریمه صاحب توپ کرد و داوید هانکو، مدافع اتلتیکو، مهاجم سوئدی را از پشت هل داد. داور بدون تردید نقطه پنالتی را نشان داد. گیوکرش، که هرگز پنالتی را در بازیهای بزرگ از دست نداده، توپ را با قدرت به گوشه دروازه زد و آرسنال را پیش انداخت. نیمه دوم اما داستان دیگری بود. اتلتیکو با انرژی مضاعف به میدان آمد و در دقیقه ۵۴، شلیک والی تماشایی مارکوس یورنته به دست بن وایت برخورد کرد. ویآیآر داور را به مانیتور فراخواند و پنالتی اعلام شد. آلوارز پشت توپ ایستاد و با ضربهای تماشایی، رایا را کاملاً بیحرکت کرد. اما قله جنجال در دقیقه ۷۸ بود؛ برخورد هانکو با ابرچی ازه، داور را مجاب به اعلام پنالتی کرد، اما پس از بازبینی، مشخص شد که ازه پیش از برخورد شروع به سقوط کرده بود و پنالتی لغو شد.
تحلیل فنی صحنههای جنجالی داوری؛ حق با کیست؟
سه صحنه جنجالی داوری، سه تصمیم متفاوت
- صحنه اول: پنالتی به سود آرسنال در دقیقه ۴۲. آلفونسو پرز بورول، کارشناس داوری رادیو مارکا، معتقد است اگرچه هل دادن گیوکرش توسط هانکو مشهود بود، اما مهاجم سوئدی در نحوه زمین خوردن خود «بزرگنمایی» کرده است. با این حال، بیاحتیاطی مدافع اتلتیکو آنقدر واضح بود که داور حق داشت پنالتی اعلام کند. این تصمیم چندان جنجالی نبود.
- صحنه دوم: پنالتی به سود اتلتیکو در دقیقه ۵۴. برخورد توپ با دست بن وایت. بورول آن را «هند واضح» توصیف کرد. اگرچه وایت در حال تلاش برای دفع توپ بود، اما دست او از بدن فاصله داشت و حجم توپ را افزایش داده بود. بر اساس قوانین جدید، این نوع هند در محوطه جریمه پنالتی است. این تصمیم نیز قابل دفاع بود.
- اما صحنه سوم: پنالتی لغو شده آرسنال در دقیقه ۷۸. آنچه تصاویر نشان میداد، تماس سبکی بین هانکو و ازه بود، اما نکته کلیدی اینجاست که ازه قبل از هر تماسی، شروع به سقوط کرده بود. الکس چمبرلین، کارشناس بیبیسی معتقد است: «دنی ماکلی تصمیم درستی گرفت. ازه به دنبال تماس بود، نه اینکه تماسی واقعی او را سرنگون کرده باشد.» رسانههای انگلیسی اما خشمگین هستند و میگویند در دقیقه ۸۸ نیز یک خطای هند مشکوک دیگر در محوطه جریمه اتلتیکو رخ داد که داور نادیده گرفت.
ستارههای بی ستاره؛ نبرد دروازهبانها و پنالتیزنان
در شبی که مهاجمان هر دو تیم نتوانستند از جریان بازی گل بزنند، ستارهها از روی نقطه پنالتی درخشیدند. ویکتور گیوکرش، مهاجم سوئدی آرسنال، با آن ضربه مهارنشدنی نشان داد چرا به او لقب «آقای پنالتی» دادهاند. آمار ۲۰ پنالتی موفق از ۲۰ ضربه در بازیهای بزرگ، چیزی نیست که بتوان نادیده گرفت. او در گرفتن پنالتی نیز هوشمندانه عمل کرد؛ بدن خود را بین توپ و هانکو قرار داد و منتظر تماس ماند. در سوی دیگر، خولین آلوارز نیز پنالتیاش را فوقالعاده زد. ضربه او آنقدر تمیز و دقیق بود که رایا حتی تکان نخورد. این دو مهاجم، اگرچه از جریان بازی گل نزدند، اما در لحظات حساس پنالتی، بیرحمانه بودند. دروازهبانها اما شب خوبی نداشتند؛ اوبلاک جهت ضربه را درست حدس زد اما به شدت توپ نرسید و رایا نیز کاملاً غافلگیر شد. بازیکنان میانی هر دو تیم خسته و بینشاط بودند. اودگارد و زوبیمندی در آرسنال، و گریزمان و یورنته در اتلتیکو، هرگز به سطح همیشگی خود نرسیدند. شاید سنگینی بازی نیمهنهایی روی دوش این ستارهها بود. تنها ستاره بیحاشیه این دیدار، ویآیآر بود؛ ستارهای که دو پنالتی داد و یک پنالتی گرفت و در تمام صحنهها تعیینکننده بود.
استراتژیهای تاکتیکی؛ سیمئونه عقبنشینی کرد، آرتتا فداکاری را انتخاب کرد
نیمه اول کاملاً تحت تأثیر فلسفه کلاسیک دیهگو سیمئونه بود؛ دفاع فشرده، ضدحملات سریع و درگیریهای فیزیکی زیاد. اتلتیکو عملاً به آرسنال اجازه نداد به محوطه جریمه نزدیک شود. اما پس از گل آرسنال، سیمئونه مجبور شد رویکرد تدافعی خود را کنار بگذارد. تعویض جولیانو سیمئونه در پایان نیمه اول توسط پدرش، نشان از عصبانیت شدید او از عملکرد تیم داشت. در نیمه دوم، اتلتیکو تبدیل به تیمی تهاجمی و هجومی شد. میکل آرتتا اما برعکس عمل کرد. تیم او در نیمه اول مالکیت توپ را در اختیار داشت (با بیش از ۵۸ درصد). اما پس از گل، به تدریج عقبنشینی کرد و در نیمه دوم به یک تیم کاملاً دفاعی تبدیل شد. آرسنال ۴۵ دقیقه دوم را با جان و دل دفاع کرد و فشار طوفانی اتلتیکو را تحمل نمود. از نظر بدنی، این نمایش فداکارانه ممکن است پیش از دیدار شنبه مقابل فولام، از توان تیم آرتتا بکاهد. نکته مهم، مدیریت بازی توسط آرسنال بود. آنها مانند یک تیم باتجربه اروپایی عمل کردند؛ در خانه حریف، با وجود فشار شدید، خونسردی خود را حفظ کردند و به هدف اصلی (بهتر از مساوی) هم رسیدند. نتیجه یک بر یک در خانه اتلتیکو، برای آرسنال یک نتیجه طلایی محسوب میشود. اما اتلتیکو ثابت کرده که در بازیهای برگشت کشنده است.
پیشبینی بازی برگشت؛ امارات میزبان یک فینال زودهنگام
بازی برگشت هفته آینده در ورزشگاه امارات برگزار میشود؛ جایی که در مرحله گروهی، آرسنال با نتیجه تحقیرآمیز چهار بر صفر اتلتیکو را در هم کوبیده بود. این بازی، هم یک فرصت و هم یک تله برای آرسنال است. فرصت از آن جهت که برتری روحی آشکاری دارند؛ تله از آن جهت که ممکن است اعتمادبهنفس بیش از حد، آنها را غافلگیر کند. اتلتیکو مادرید در بازیهای حذفی اروپایی، به ویژه وقتی عقب است، خطرناکترین تیم قاره است. سیمئونه ثابت کرده که تیمش در بازیهای برگشت، جان تازهای میگیرد. با این حال، آرسنال میداند که یک تساوی بدون گل یا حتی یک تساوی یک بر دیگر، آنها را به فینال میرساند. آرتتا احتمالاً با همان روحیه محافظهکارانه وارد زمین خواهد شد و سعی میکند از اشتباهات مادرید استفاده کند. تحلیلگران معتقدند شانس آرسنال برای صعود بیشتر از اتلتیکو است. آنها در خانه بازی میکنند، برتری نتیجه را دارند، و مهمتر از همه، تیمی باتجربهتر از دو سال قبل شدهاند. با این حال، فوتبال غیرقابل پیشبینی است و اتلتیکو ثابت کرده که در بدترین شرایط، بهترین نتایج را میگیرد. یک چیز قطعی است: بازی برگشت در امارات، یک فینال زودهنگام خواهد بود و هر تیمی که از این نبرد بیرون بیاید، شانس اصلی قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا خواهد بود.