آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
ورزشگاه آلیانتس آرنا شب گذشته (چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵) میزبان یکی از حساسترین بازیهای فصل بود؛ پاریسنژرمن در بازی برگشت نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا، موفق شد با نتیجه ۱-۰ بایرن مونیخ را شکست دهد و با حساب ۶-5 در مجموع دو بازی رفت و برگشت، راهی فینال این رقابتها شود. برخلاف بازی رفت که یکی از تماشاییترین بازیهای تاریخ لیگ قهرمانان (پایان 5-4) بود، بازی برگشت یک نبرد تاکتیکی و پرجنجال بود. تک گل این مسابقه در دقیقه ۳ به ثمر رسید؛ کوایچا کواراتسخلیا از جناح چپ فرار کرد و با ارسال زمینی دقیق، عثمان دمبله را صاحب توپ کرد. ستاره فرانسوی با یک شلیک بینقص، دروازه مانوئل نویر را باز کرد.این گل زودهنگام، معادلات را به کلی بر هم زد. بایرن که برای جبران نتیجه ۵-۴ بازی رفت به سه گل نیاز داشت، حالا باید چهار گل میزد. فشار بر بازیکنان بایرن دو چندان شد و آنها نتوانستند در نیمه اول موقعیت جدی خلق کنند. در نیمه دوم، بایرن مالکیت و فشار را در اختیار گرفت، اما دقت لازم را در زدن ضربات آخر نداشت.
اما حاشیه اصلی این مسابقه، دو صحنه جنجالی بود که در نیمه اول روی داد. نخست، صحنهای که نونو مندس (مدافع چپ پاریس) که یک کارت زرد داشت، با دست مسیر نفوذ کونراد لایمر را سد کرد. بازیکنان بایرن به سمت داور هجوم بردند و فریاد زدند که «این کارت زرد دوم و اخراج است!» اما داور دست به جیب نشد. دومین و حساسترین صحنه، در دقیقه ۳۱ روی داد. ویتینیا قصد داشت توپ را از محوطه جریمه دور کند اما توپ در شلوغی به دست ژوآئو نوس برخورد کرد. بایرنیها معتقد بودند که نوس هند کرده و داور باید نقطه پنالتی را نشان دهد. اتاق ویآیآر صحنه را بررسی کرد و اعلام کرد که برخورد توپ به دست نوس «پنالتی نیست». بر اساس قوانین برد بینالمللی فوتبال (IFAB)، اگر توپ پس از برخورد به بدن یا ضربه همتیمی به دست بازیکن بخورد، هند محسوب نمیشود؛ مگر اینکه آن توپ مستقیم وارد دروازه حریف شود یا منجر به گلزنی فوری گردد. در صحنه مورد نظر، توپ توسط ویتینیا (همتیمی نوس) شلیک شده بود و از فاصله نزدیک به دست نوس خورد. بنابراین، تصمیم داور و ویآیآر «درست» بود. بایرن مونیخ در نیمه دوم حملات زیادی ترتیب داد، اما سد دفاعی پاریس (به رهبری مارکینیوش و ویلیان پاچو) و درخشش ماتوی سافونوف، مانع از گلزنی آن ها شد. بهترین فرصت بایرن در دقیقه ۷۵ رقم خورد؛ شلیک دزیره دوئه با فاصلهای ناچیز از کنار تیر دروازه به بیرون رفت. اگر این توپ فقط چند سانتیمتر آن طرفتر بود، شاید بازی به وقت اضافه میکشید. حتی گل دقیقه 94 هری کین هم نتوانست بایرن مونیخ را نجات دهد. در نهایت، پاریسنژرمن با حفظ برتری ۱-۰ به کار خود پایان داد و پس از ۵ سال (آخرین بار ۲۰۲۱ در مقابل بایرن مونیخ) به فینال لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد. حریف پاریس در فینال، آرسنال خواهد بود که روز گذشته اتلتیکو مادرید را حذف کرده بود.
تحلیل فنی بازی (تاکتیک، مالکیت، موقعیتها)
بایرن مونیخ مالکیت توپ را در اختیار داشت (۵۸ درصد در مقابل ۴۲ درصد پاریس)، اما در خلق موقعیتهای جدی ناتوان بود. دلیل اصلی، سیستم دفاعی فشرده پاریس (Low Block) و ضدحملات سریع بود. لوئیس انریکه به خوبی میدانست که بایرن مجبور به حمله است، بنابراین به تیمش دستور داد که پس از گل زودهنگام، عمق دفاعی را افزایش دهند و فضاها را بر روی بازیکنان کلیدی بایرن (اولیسه، دیاز، کین) ببندند. بایرن در این بازی ۱۴ شوت به سمت دروازه پاریس زد، اما تنها ۳ شوت داخل چارچوب داشت. در مقابل، پاریس با ۹ شوت (۴ داخل چارچوب) کارآمدتر ظاهر شد. شاخص «امید گل» (xG) برای بایرن تنها ۰.۹ بود، در حالی که این رقم برای پاریس ۱.۴ ثبت شد. یعنی موقعیتهای پاریس بسیار با کیفیتتر از بایرن بود. ونسان کمپانی (سرمربی بایرن) در نیمه دوم دو تغییر هجومی انجام داد (کیم مین جائه و آلفونسو دیویس به جای استانیشیچ و تاه)، اما این تغییرات ریتم دفاعی تیم را بر هم زد و ضدفحلات پاریس را خطرناکتر کرد. به طور خلاصه، کمپانی در نبرد تاکتیکی با انریکه بازنده بود.
تحلیل جنجال داوری (کارت قرمز و پنالتی)
بایرن مونیخ بعد از بازی، شدیداً به تیم داوری معترض بود. دو صحنه بحثبرانگیز:
-
صحنه اول (کارت قرمز نشدن نونو مندس)
مندس در دقیقه ۹ کارت زرد اول را گرفت. در دقیقه ۳۰، او با دست مسیر نفوذ لایمر را سد کرد. طبق قانون، اگر بازیکن عمداً با دست مانع از نفوذ حریف شود، کارت زرد دوم (و اخراج) میگیرد. اما سوال: آیا دست مندس در حالت طبیعی بود یا عمداً حرکت کرده بود؟ داور تشخیص داد که «عمدی نبوده» و به نفع پاریس سوت زد. این تصمیم «شخصی» داور بود و قابل اعتراض نیست. اما قابل قبول است که برخی کارشناسان آن را پنالتی بدانند.
-
صحنه دوم (پنالتی سوخته)
برخورد توپ به دست ژوآئو نوس. طبق قوانین IFAB (ماده ۱۲): «اگر توپ پس از برخورد به بدن یا ضربه همتیمی به دست بازیکن بخورد، هند محسوب نمیشود؛ مگر اینکه آن توپ مستقیم وارد دروازه حریف شود یا منجر به گلزنی فوری گردد.» در این صحنه، توپ توسط ویتینیا (همتیمی نوس) شلیک شد و از فاصله نزدیک به دست نوس خورد. بنابراین، «نوس هند نکرده» و تصمیم داور و ویآیآر «کاملاً درست» بود.
نتیجه: بایرن حق داشت درباره کارت قرمز مندس اعتراض کند (چون قابل بحث بود)،
اما درباره پنالتی نه. داور در مجموع عملکرد قابل قبولی داشت.
مقایسه ستارهها (کواراتسخلیا و دمبله در اوج)
کویچا کواراتسخلیا و عثمان دمبله ستارههای بیمناقشه زمین بودند. کواراتسخلیا یکی از درخشانترین نمایشهای خود در فصل جاری را ارائه داد. او با نفوذهای پیاپی از جناح چپ، استانیشیچ را به زانو درآورد و پاس گل فوقالعادهای به دمبله داد. در دقیقه ۸۱ نیز صحنهای تماشایی خلق کرد: ابتدا مدافع مقابلش را محو کرد، سپس در برابر فشار کیم مین جائه مقاومت کرد، اما در نهایت در تک به تک با نویر نتوانست گل بزند. دمبله که در بازی رفت دو گل زده بود، در این بازی نیز بسیار خطرناک ظاهر شد. او علاوه بر گل، در کارهای دفاعی نیز مشارکت فعالی داشت (۲ تکل موفق و ۳ قطع توپ). آمار گلزنی دمبله در لیگ قهرمانان امسال به عدد ۱۰ رسید (رتبه دوم پس از هری کین با ۱۳ گل). فرم فوقالعاده این دو بازیکن، دلیل اصلی صعود پاریس است. در سمت مقابل، هری کین و مایکل اولیسه ناامیدکننده ظاهر شدند. کین (که زننده ۱۳ گل در لیگ قهرمانان بود) در این بازی حتی یک شوت داخل چارچوب نداشت. اولیسه هم اگرچه چند موقعیت خوب ایجاد کرد، اما در کارهای پایانی بیدقت بود. این روز نبودن ستارههای کلیدی، بایرن را از فینال دور کرد.
نقش سافونوف و نویر (دروازهبانها و تفاوتها)
ماتوی سافونوف، دروازهبان روس پاریس، در این بازی یک کلین شیت (دروازه بسته) ارزشمند ثبت کرد. او ۳ سیو مهم داشت، از جمله دفع شوت اولیسه در دقیقه ۲۸ و سیو مقابل دیاز در دقیقه ۷۰. شاخص «گلهای جلوگیری شده» (Goals Prevented) برای سافونوف ۰.۸۵ بود. یعنی او تقریباً یک گل را از بایرن گرفته است. در سوی مقابل، مانوئل نویر (۴۰ ساله) نیز واکنشهای خوبی داشت، اما نتوانست تیمش را در بازی نگه دارد. او شوت سرزنی ژوآئو نوس را در دقیقه ۳۴ به زیبایی مهار کرد و ضربه دوئه را در دقیقه ۷۲ دفع کرد. اما آمار نشان میدهد که نویر ۰.۳ «گل جلوگیری شده» داشته است (کمتر از سافونوف). تفاوت اصلی در «بازیسازی از خط دروازه» بود. سافونوف با پاسهای کوتاه و بلند دقیق خود (۸۲ درصد پاس صحیح)، حملات پاریس را سازماندهی کرد. در مقابل، نویر (۷۰ درصد پاس صحیح) چندین بار توپهای بلند را به حریف داد. این تفاوت کوچک، در یک بازی بزرگ تعیین کننده بود.
فینال پیش رو (پاریس در مقابل آرسنال)
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۶ در تاریخ ۲۹ می (۸ خرداد) در ورزشگاه آلیانتس آرنا مونیخ (ورزشگاه بایرن) برگزار خواهد شد. این یک کنایه جالب است: بایرن میزبان فینال است اما خودش در نیمهنهایی حذف شد! آرسنال (با هدایت میکل آرتتا) یک تیم جوان، پرسرعت و باانضباط تاکتیکی است. ستارگان آنها: بوکایو ساکا، مارتین اودگارد، ویکتور گیوکرش و داوید رایا. آنها در بازی برگشت نیمهنهایی اتلتیکو را با نتیجه ۱-۰ شکست دادند و با حساب ۲-۱ به فینال صعود کردند.
پاریس در فینال دو مزیت دارد: بازیکنان باتجربهتر (دمبله، مارکینیوش، کواراتسخلیا، حکیمی) و سیستم هجومی منعطف (توانایی زدن گل از هر نقطه زمین). اما آرسنال دفاعی مستحکم دارد (تنها ۲ گل خورده در ۱۲ بازی حذفی) و ضدحملاتش بسیار سریع است. پیشبینی کارشناسان: شانس پاریس ۵۵ درصد، شانس آرسنال ۴۵ درصد. هر چه باشد، یک فینال تماشایی در انتظار ماست.