نتیجه بازی عربستان اروگوئه: جام جهانی 2026

آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:

سومین جام جهانی سالم الدوسری، شاید آخرینش هم باشد. کاپیتان ۳۴ ساله عربستان، آن مردی که روزی گل پیروزی بخش مقابل آرژانتین را زد، باز هم در میامی داشت تاریخ می‌نوشت. نه با گل، بلکه با رهبری. با فریادهایی که از زمین به بیرون می‌رسید. با نگاه‌هایی که به هم‌تیمی‌های جوانش می‌گفت: می‌شود. می‌شود این غول را زمین زد. عربستان تا آستانه یک شگفتی دیگر پیش رفت. اروگوئه، تیم بیلسا، تیم والورده و نونیز و آرائوخو، تا دقیقه ۸۰ درمانده بود. ورزشگاه هارد راک میامی شب گذشته میزبان یک نبرد تمام‌عیار بود. عربستان که با هدایت جورجیوس دونیس، مربی یونانی خود، پا به میدان گذاشته بود، هیچ ترسی از نام‌های بزرگ اروگوئه نداشت. نه از فدریکو والورده، ستاره رئال مادرید، نه از داروین نونیز، مهاجم لیورپول، و نه از مارسلوی بیلسا، آن مربی افسانه‌ای که همیشه تیم‌هایش می‌دانند چه می‌خواهند. عربستان اما بازی خودش را کرد. محتاط، منظم، و با ضدحملاتی که تار و پود دفاع اروگوئه را پاره می‌کرد.

نیمه اول از آن سبزپوشان بود. اروگوئه حملاتی زد، شوت‌هایی از راه دور، کرنرهایی که چیزی عایدشان نشد. دروازه‌بان عربستان، محمد العویس، که برای هواداران فوتبال ایران هم نامی آشناست، یکی‌دو بار دروازه را نجات داد. اما در دقیقه ۴۱، نوبت عربستان بود. ارسال کرنر زیبای مصعب الجویر به تیر دوم، ضربه محکم محمد کنو، مهار ناقص موسلرا، و بعد عبدالإله العمری که سریعتر از هر مدافع اروگوئه‌ای به توپ برگشتی رسید و آن را به تور چسباند. انفجار. نیمه دوم اما جنگ دیگری بود. بیلسا طوفان به پا کرد. والورده، اوگارته، بنتانکور، همه را جلو کشید. عربستان عقب نشست، دفاع کرد، و هر بار که می‌توانست، ضدحمله می‌زد. در دقیقه ۵۵، کانوبیو با ضربه سر نزدیک بود گل بزند. دقیقه ۶۰، شوت اوگارته به تیر دروازه خورد. دقیقه ۶۷، والورده از روی ضربه ایستگاهی دروازه را تهدید کرد. دقیقه ۷۳، فراس البریکان نزدیک بود به اشتباه دروازه خودی را باز کند. العویس اما ایستاده بود. تا دقیقه ۸۰. تا همان لحظه‌ای که همه چیز تغییر کرد. ضربه سر وینیاس مهار شد، توپ برگشتی افتاد جلوی مکسی آرائوخو، وینگر اروگوئه، و او از فاصله نزدیک نتوانست اشتباه کند. ۱-۱. فریاد بیلسا، سکوت هواداران عربستان، و خشم سالم الدوسری که می‌دانست دو امتیاز طلایی از دست رفته است. بازی ۱-۱ تمام شد. عربستان به استقبال اسپانیا می‌رود، اروگوئه به مصاف کیپ ورد. اما آنچه در میامی گذشت، یک پیام بود. پیام به همه مدعیان: عربستان دیگر تیم ۸-۰ نیست. عربستان تیمی است که آرژانتین را برده، که الان اروگوئه را تا آستانه شکست برده، و که فردا... چه کسی می‌داند؟ شاید همین جا، در آمریکا، تکرار خاطرات ۱۹۹۴؟ شاید صعود از گروه، شاید حتی فراتر.

ترکیب اروگوئه

فرناندو موسلرا، سباستین کاسرس، گیلرمو وارلا، ماتیاس اولیورا، ماتیاس وینیا، مانوئل اوگارته، رودریگو بنتانکور، فدریکو والورده، مکسی آرائوخو، داروین نونیز و فدریکو وینیاس

• سرمربی: مارسلو بیلسا

ترکیب عربستان

محمد العویس، عبدالإله العمری، حسان تمبکتی، سعود عبدالحمید، متعب الحربی، محمد ابوالشامات، مصعب الجویر، عبدالله الخیبری، محمد کنو، سالم الدوسری و فراس البریکان

• سرمربی: جورجیوس دونیس

ورزشگاه: هارد راک، میامی

1. داور: ماوریتسیو ماریانی از ایتالیا
2. کمک‌ها: دانیله بیندونی و آلبرتو تگونی از ایتالیا
3. داور چهارم: درو فیشر از کانادا
4. کمک‌داور ذخیره: مایکل باروگن از کانادا
5. داور VAR: مارکو دی‌بلو از ایتالیا
6. کمک VAR: ایوان ببک از کرواسی
7. SVAR: ژروم بریسار از فرانسه

بیلسا، آن مربی وسواسی که نقشه‌اش در نیمه اول گم شد

مارسلو بیلسا، مربی آرژانتینی-اسپانیایی اروگوئه، یکی از وسواسی‌ترین مربیان تاریخ فوتبال است. او شب قبل از بازی، سه ساعت فیلم عربستان را آنالیز کرده بود. می‌دانست که دونیس (سرمربی عربستان) تیمش را با سیستم ۱-۳-۲-۴ می‌چیند. می‌دانست نقطه قوت عربستان ضدحملات از جناحین است. اما در عمل، تیمش در نیمه اول هیچ خلاقیتی از خود نشان نداد. هافبک‌های اروگوئه (اوگارته، بنتانکور، والورده) توپ را در اختیار داشتند، اما پاس‌هایشان افقی و بی‌خطر بود. هیچ نفوذی از عمق، هیچ حرکتی برای شکستن خط دفاعی ۵ نفره عربستان. بیلسا در نیمه دوم تغییر کرد. کانوبیو را به جای یکی از هافبک‌ها آورد، وینیاس را از سمت راست به مرکز برد، و به والورده گفت آزادانه در عرض حرکت کند. نتیجه: فشار بی‌امان، موقعیت‌های متعدد، و در نهایت گل. اما سوال اینجاست: چرا بیلسا از اول با این ترکیب بازی نکرد؟ شاید محافظه‌کاری، شاید ترس از ضدحملات عربستان. اما هر چه بود، دو امتیاز از دست رفته، در جام جهانی می‌تواند مرگبار باشد. اروگوئه حالا باید در دو بازی بعدی حداقل ۴ امتیاز بگیرد تا شانس صعود داشته باشد. بیلسا تیمش را خیلی دیر به طوفان کشاند؛ اما نباید از تلاش بازیکنان عربستان در نیمه اول کم گفت. آنها دقیقاً همان کاری را کردند که دونیس از آنها خواسته بود: دفاع فشرده، پوشش فضاها، و انتقال سریع به سالم الدوسری و البریکان. اگر کمی دقت در ضدحملات بیشتر بود، شاید عربستان حتی گل دوم را هم می‌زد. اما نبود. و نبودن آن دقت، حالا عربستان را در گروهی نفسگیر با یک امتیاز از بازی اول(تساوی مقابل اروگوئه) و امید به برد مقابل کیپ ورد در هفته دوم دارد. اما هنوز راه زیادی باقی است.

العویس، دیواری که ۸۰ دقیقه طوفان را تحمل کرد

نام محمد العویس برای ایرانی‌ها آشناست. همان دروازه‌بانی که در جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل آرژانتین خیره کننده بود. امشب، در میامی، دوباره درخشان ظاهر شد. او در دقیقه ۵، شوت محکم آرائوخو را مهار کرد. در دقیقه ۳۰، ضربه سر شیرجه‌ای وینیاس را با واکنشی سریع دفع کرد. در دقیقه ۶۷، ضربه ایستگاهی والورده را با مشت دور کرد. هر بار که اروگوئه نزدیک می‌شد، العویس بود که نمی‌گذاشت. نکته جالب، خونسردی العویس در مهار توپ‌های برگشتی بود. او برخلاف بسیاری از دروازه‌بان‌ها که توپ را به کرنر می‌فرستند، سعی می‌کرد توپ را در اختیار بگیرد و بازی را آرام کند. این کار فشار روانی را از روی تیم برمی‌داشت و به عربستان فرصت می‌داد نفس تازه کند. اگر دروازه‌بان دیگری جای العویس بود، شاید اروگوئه در نیمه دوم سه یا چهار گل زده بود. گل آرائوخو در دقیقه ۸۰ اما مقصر العویس نبود. ضربه سر وینیاس مهار شد، توپ برگشتی در فاصله یک متری دروازه افتاد، و هیچ دروازه‌بانی در جهان نمی‌توانست آن را مهار کند. این گل حاصل فشار مداوم اروگوئه بود، نه اشتباه خاص العویس. او امشب یکی از بهترین بازیکنان زمین بود و اگر عربستان به مرحله بعد برود، نام او یکی از اصلی‌ترین دلایلش خواهد بود.

سالم الدوسری، آخرین سوار کاروان شگفتی‌سازان

سالم الدوسری ۳۴ ساله است. این سومین جام جهانی اوست. در روسیه ۲۰۱۸، عربستان ۵ گل از روسیه خورد و ۲ گل از اروگوئه (و صفر از عربستان). در قطر ۲۰۲۲، اما او بود که گل پیروزی بخش مقابل آرژانتین را زد. آن لحظه، شاید بزرگترین لحظه تاریخ فوتبال عربستان. امشب، او نتوانست گل بزند، اما رهبری کرد. بازوبند کاپیتانی را محکم بسته بود، هر وقت تیم تحت فشار بود، توپ را می‌گرفت و بازی را آرام می‌کرد. هر وقت فرصت ضدحمله بود، با سرعتش مدافعان اروگوئه را به عقب می‌راند. الدوسری در دقیقه ۱۸ یک شوت خطرناک زد که کنار رفت. در ادامه، چند پاس کلیدی داد که می‌توانست به گل دوم تبدیل شود. اما در مجموع، نمایش او امشب بیش از آنکه فنی باشد، روحی بود. تیمش به او نگاه می‌کرد. و او نشان داد که هنوز هم می‌تواند در بالاترین سطح بازی کند. شاید این آخرین جام جهانی او باشد. شاید نه. اما چیزی که مسلم است، سالم الدوسری یک اسطوره زنده فوتبال عربستان است. اسطوره‌ای که دوست دارد خاطراتش را در آمریکا تکرار کند، درست مثل سال ۱۹۹۴ که عربستان به مرحله حذفی رسید. شاید اینبار هم برسد.

ضربات ایستگاهی؛ سلاح پنهان عربستان مقابل غول‌ها

گل عربستان روی یک کرنر به ثمر رسید. ارسال زیبای مصعب الجویر به تیر دوم، ضربه محکم محمد کنو، و برگشت به العمری. این سومین باری است که عربستان در جام‌های جهانی از روی ضربات ایستگاهی به تیم‌های بزرگ گل می‌زند. قبلاً در سال ۱۹۹۴، مقابل بلژیک (گل از روی کرنر)، و در ۲۰۲۲ مقابل آرژانتین (گل از روی کرنر). عربستان روی آنالیز دقیق ضربات ایستگاهی کار کرده و این یکی از نقاط قوت آنهاست.

در این بازی، عربستان چند کرنر دیگر هم گرفت، اما نتوانست از آنها استفاده کند. دونیس بعد از بازی گفت: «ما روی ضربات ایستگاهی خیلی کار کردیم. می‌دانستیم اروگوئه در دفاع روی کرنرها آسیب‌پذیر است و به آن ضربه زدیم.» اروگوئه در نیمه دوم این ضعف را پوشاند و اجازه نداد عربستان از این راه دوباره به گل برسد. اما همین یک گل، برای ۸۰ دقیقه آنها را در موقعیت برد نگه داشت. اگر عربستان می‌خواهد به مرحله حذفی برسد، باید روی ضربات ایستگاهی بیشتر کار کند. در بازی‌های حساس، وقتی بازی بسته می‌شود و تیم حریف اجازه بازیسازی نمی‌دهد، این ضربات ایستگاهی هستند که می‌توانند برگ برنده باشند. العمری امشب ثابت کرد که در این مهارت تبحر دارد. باید دید در بازی‌های آینده، آیا عربستان می‌تواند دوباره از این سلاح استفاده کند یا نه.