آسیانیوز ایران؛ سرویس اقتصادی:
سازمان غذا و دارو با اعلام سهمیهبندی جدید توزیع شیرخشک، تکلیف خانوادههای دارای نوزاد و کودک را برای ماههای آینده روشن کرد. بر اساس این بخشنامه که به منظور مدیریت توزیع و جلوگیری از کمبود شیرخشک در بازار تدوین شده، سهمیه هر کودک بر اساس گروه سنی مشخص شده و در هر نوبت مراجعه، حداکثر دو قوطی به متقاضیان تحویل داده میشود. بر اساس اعلام سازمان غذا و دارو، نوزادان صفر تا ۶ ماه ماهیانه ۱۰ قوطی شیرخشک یارانهای و ۴ قوطی غیریارانهای دریافت میکنند که مجموعاً ۱۴ قوطی در ماه میشود. این میزان برای کودکان ۶ ماه تا یک سال، ۸ قوطی یارانهای و ۴ قوطی غیریارانهای (مجموعاً ۱۲ قوطی) و برای کودکان یک تا دو سال، ۴ قوطی یارانهای و ۴ قوطی غیریارانهای (مجموعاً ۸ قوطی) در نظر گرفته شده است.
یکی از نکات مهم این سهمیهبندی، مدیریت توزیع در هر نوبت مراجعه است. بر اساس این دستورالعمل، در هر بار مراجعه به داروخانه، حداکثر ۲ قوطی شیرخشک به متقاضیان تحویل داده میشود تا از احتکار و توزیع نامناسب جلوگیری شود. این سیاست میتواند به توزیع عادلانهتر شیرخشک در سطح کشور کمک کند. سهمیهبندی جدید در حالی اعلام میشود که بازار شیرخشک در ماههای اخیر با نوسانات قیمتی و کمبودهایی در برخی برندها مواجه بوده است. سازمان غذا و دارو با این اقدام، به دنبال مدیریت مصرف و جلوگیری از ایجاد بحران در تأمین شیرخشک مورد نیاز کودکان است.
خانوادههای دارای نوزاد و کودک که از این سهمیهبندی استقبال کردهاند، اما همچنان نگران نحوه توزیع و دسترسی به شیرخشکهای یارانهای هستند. آنها از مسئولان خواستهاند که نظارت بیشتری بر فرآیند توزیع داشته باشند تا سهمیه تعیینشده به طور کامل و بدون مشکل به دست آنها برسد. با این حال، برخی کارشناسان معتقدند که این سهمیهبندی به تنهایی نمیتواند مشکل کمبود شیرخشک را حل کند و نیاز به افزایش تولید داخلی و همچنین تأمین به موقع مواد اولیه برای تولید شیرخشک در کشور وجود دارد. آنها تأکید دارند که باید به فکر راهکارهای بلندمدت برای تأمین پایدار شیرخشک مورد نیاز کودکان بود.
جزئیات سهمیهبندی بر اساس گروههای سنی
سازمان غذا و دارو با بررسی نیازهای تغذیهای کودکان در گروههای سنی مختلف، سهمیهبندی جدید را به گونهای طراحی کرده است که پاسخگوی نیازهای اساسی آنها باشد. برای نوزادان صفر تا ۶ ماه که تنها منبع تغذیه آنها شیرخشک یا شیر مادر است، بیشترین سهمیه یعنی ۱۴ قوطی در ماه (۱۰ قوطی یارانهای و ۴ قوطی غیریارانهای) در نظر گرفته شده است. این میزان با توجه به میانگین مصرف روزانه یک نوزاد که حدود ۶ تا ۸ وعده شیرخشک در روز است، محاسبه شده و میتواند نیاز ماهیانه آن ها را پوشش دهد. برای کودکان ۶ ماه تا یک سال که علاوه بر شیرخشک، از غذاهای کمکی نیز استفاده میکنند، سهمیه ۱۲ قوطی در ماه (۸ قوطی یارانهای و ۴ قوطی غیریارانهای) تعیین شده است. در این سن، کودک به تدریج به سمت مصرف غذاهای جامد حرکت میکند و بنابراین نیاز به شیرخشک کاهش مییابد. سهمیه در نظر گرفته شده نیز متناسب با این کاهش نیاز تعیین شده است.
کودکان یک تا دو سال نیز که بخش عمده تغذیه آنها از غذاهای جامد تأمین میشود، ۸ قوطی در ماه (۴ قوطی یارانهای و ۴ قوطی غیریارانهای) دریافت میکنند. در این سن، شیرخشک به عنوان یک مکمل تغذیهای در کنار غذاهای اصلی مصرف میشود و بنابراین سهمیه کمتری برای آنها در نظر گرفته شده است. این سهمیهبندی نشان از دقت نظر سازمان غذا و دارو در تأمین نیازهای واقعی کودکان در سنین مختلف دارد.
سیاست توزیع و جلوگیری از احتکار
یکی از ابتکارات مهم در سهمیهبندی جدید، محدود کردن تعداد قوطیهای تحویلی در هر نوبت مراجعه به حداکثر ۲ قوطی است. این سیاست با هدف جلوگیری از احتکار شیرخشک و اطمینان از توزیع عادلانه آن در سطح کشور طراحی شده است. در ماههای اخیر، گزارشهایی مبنی بر احتکار شیرخشک توسط برخی افراد و فروش آن در بازار آزاد با قیمتهای گزاف منتشر شده بود که این سیاست جدید میتواند تا حد زیادی این مشکل را حل کند.
با محدود کردن تعداد قوطیهای تحویلی در هر نوبت، خانوادهها مجبور میشوند که به طور منظم به داروخانهها مراجعه کنند و این موضوع به کاهش تجمع شیرخشک در برخی نقاط و توزیع بهتر آن در کل کشور کمک میکند. همچنین این سیاست به داروخانهها اجازه میدهد که موجودی خود را بهتر مدیریت کنند و با کمبودهای مقطعی مقابله نمایند. با این حال، برخی از خانوادهها به ویژه آنهایی که در مناطق دورافتاده زندگی میکنند، ممکن است با مشکل دسترسی به داروخانهها برای مراجعات مکرر مواجه شوند. بنابراین، سازمان غذا و دارو باید برای این گروهها نیز راهکارهای جایگزین مانند توزیع از طریق مراکز بهداشتی یا ارسال مستقیم شیرخشک به منازل آنها را در نظر بگیرد تا هیچ کودکی به دلیل محدودیت در دسترسی به داروخانه، از دریافت سهمیه خود محروم نشود.
تأثیر سهمیهبندی بر بازار شیرخشک و قیمتها
سهمیهبندی جدید میتواند تأثیر مثبتی بر بازار شیرخشک و قیمتها داشته باشد. با مدیریت توزیع و جلوگیری از احتکار، انتظار میرود که قیمت شیرخشک در بازار آزاد نیز کاهش یابد و دسترسی به این کالای اساسی برای همه خانوادهها فراهم شود. همچنین با شفافسازی سهمیه هر گروه سنی، خانوادهها میتوانند برنامهریزی بهتری برای تأمین شیرخشک مورد نیاز کودک خود داشته باشند.
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند که این سهمیهبندی به تنهایی نمیتواند مشکل کمبود شیرخشک را حل کند و نیاز به افزایش تولید داخلی و همچنین تأمین به موقع مواد اولیه برای تولید شیرخشک در کشور وجود دارد. آنها تأکید دارند که باید به فکر راهکارهای بلندمدت برای تأمین پایدار شیرخشک مورد نیاز کودکان بود و نباید تنها به مدیریت توزیع اکتفا کرد. علاوه بر این، قیمت شیرخشکهای یارانهای و غیریارانهای نیز از جمله دغدغههای اصلی خانوادههاست. با توجه به افزایش هزینههای تولید و نوسانات نرخ ارز، قیمت شیرخشک نیز افزایش یافته است و برخی خانوادهها در تأمین هزینههای آن با مشکل مواجه هستند. بنابراین، دولت باید با حمایت از تولیدکنندگان داخلی و اختصاص یارانههای بیشتر، قیمت شیرخشک را برای خانوادهها قابل تحملتر کند.
چالشهای پیش رو و راهکارهای بهبود
با وجود سهمیهبندی جدید، همچنان چالشهایی در زمینه تأمین شیرخشک در کشور وجود دارد. یکی از مهمترین این چالشها، تأمین مواد اولیه مورد نیاز برای تولید شیرخشک در داخل کشور است. بسیاری از مواد اولیه تولید شیرخشک از خارج از کشور وارد میشود و نوسانات نرخ ارز میتواند بر قیمت تمامشده این محصول تأثیر بگذارد. بنابراین، دولت باید با حمایت از تولیدکنندگان داخلی و تأمین ارز مورد نیاز آنها، به پایداری تولید شیرخشک کمک کند.
چالش دیگر، توزیع عادلانه شیرخشک در سراسر کشور است. در برخی مناطق، شیرخشک به اندازه کافی در دسترس نیست و خانوادهها برای تهیه آن با مشکل مواجه میشوند. سازمان غذا و دارو باید با هماهنگی با دانشگاههای علوم پزشکی استانها، از توزیع مناسب شیرخشک در تمام نقاط کشور اطمینان حاصل کند و در صورت نیاز، اقدامات لازم را برای بهبود توزیع انجام دهد. در نهایت، آموزش خانوادهها درباره نحوه استفاده صحیح از شیرخشک و همچنین تغذیه تکمیلی کودکان، از دیگر اقداماتی است که باید در کنار سهمیهبندی انجام شود. بسیاری از خانوادهها به دلیل عدم آگاهی کافی، از شیرخشک به درستی استفاده نمیکنند یا آن را بیش از حد نیاز مصرف میکنند. ارائه آموزشهای لازم به خانوادهها میتواند به مدیریت بهتر مصرف شیرخشک و کاهش هدررفت این کالای ارزشمند کمک کند.