داریوش عیاری، فیلمبردار باسابقه سینمای ایران، جمعه ۱۷ مهر ۱۴۰۵، برابر با ۹ اکتبر ۲۰۲۶ درگذشت. هنرآنلاین خبر درگذشت او را با استناد به تأیید خانه سینما منتشر کرده و علت مرگ را سکته اعلام کرده است. ایرانوایر نیز پیام تسلیت روابط عمومی خانه سینما را گزارش کرده است.
به گزارش آسیانیوز ایران، عیاری از آن سینماگرانی بود که نامش با چند نسل از فیلمهای ایرانی پیوند داشت؛ از «تنوره دیو» و «خواهران غریب» تا «دختری با کفشهای کتانی»، «زندان زنان» و «خانه پدری». مرور همین نامها نشان میدهد چرا کارنامه او را نمیتوان فقط به نسبت خانوادگیاش با یک کارگردان شناختهشده خلاصه کرد.
داریوش عیاری که بود؟
داریوش عیاری (Dariush Ayari)، متولد سال ۱۳۲۵ در اهواز، برادر بزرگتر کیانوش عیاری بود. او در رشته روزنامهنگاری تحصیل کرد و به روایت هنرآنلاین و پایگاه فیلمدیتا، فعالیت حرفهایاش در سینما را با مدیریت فیلمبرداری «تنوره دیو» در سال ۱۳۶۴ آغاز کرد؛ فیلمی به نویسندگی و کارگردانی کیانوش عیاری. فیلمدیتا سن او هنگام درگذشت را ۸۰ سال اعلام کرده است.
همکاری این دو برادر در فیلمهایی چون «شبح کژدم»، «روز باشکوه»، «دو نیمه سیب» و «خانه پدری» ادامه یافت. با این حال، داریوش عیاری تنها فیلمبردار آثار برادرش نبود؛ در کارنامه او همکاری با رسول صدرعاملی، کیومرث پوراحمد، منیژه حکمت و دیگر فیلمسازان نیز دیده میشود.

نام او در کدام فیلمها مانده است؟
برای شناخت دامنه کار عیاری، میتوان چند همکاری متفاوت را کنار هم گذاشت:
- «تنوره دیو» و «خانه پدری»: دو مقطع از همکاری طولانی او با کیانوش عیاری.
- «خواهران غریب»: ساخته کیومرث پوراحمد که نام عیاری در میان عوامل آن بهعنوان مدیر فیلمبرداری ثبت شده است.
- «دختری با کفشهای کتانی»: همکاری او با رسول صدرعاملی در یکی از فیلمهای شناختهشده این کارگردان.
- «زندان زنان»، «سه زن» و «جاده قدیم»: سه عنوان از همکاریهای او با منیژه حکمت.
«ویلای ساحلی»، «کاناپه»، «راز مینا» و «این سیب هم برای تو» نیز از دیگر فیلمهای کارنامه او هستند. این تنوع، جایگاه عیاری را بهعنوان یک فیلمبردار حرفهای روشنتر میکند: سینماگری که در کنار کارگردانان مختلف، در شکلگرفتن تصویر فیلمهایشان سهم داشت.
یاد یک سینماگر پشت دوربین
مدیریت فیلمبرداری، از نور و قاب تا شیوه ثبت صحنه، بخشی از حافظه تصویری یک فیلم را شکل میدهد. نام عیاری در کنار فیلمسازانی با مسیرهای متفاوت، یادآور همین سهم کمتر دیدهشده است؛ سهم هنرمندی که چند دهه از زندگیاش را پشت دوربین گذراند.
برای ادامه این مرور سینمایی، نقد «بودن یا نبودن» و نگاه کیانوش عیاری به سینما نیز در آرشیو ما در دسترس است.
کدامیک از فیلمهایی که داریوش عیاری فیلمبرداری کرده، بیشتر در خاطرتان مانده است؟
تحریریهٔ «آسیانیوز ایران» درگذشت داریوش عیاری را به خانواده، همکاران و دوستداران او تسلیت میگوید.