گاهی نام یک خواننده را کمتر از آهنگش به یاد می‌آوریم. استیو الیس برای بسیاری از شنوندگان با «اورلستینگ لاو» شناخته می‌شد؛ ترانه‌ای که عنوانش را می‌توان «عشق جاودان» ترجمه کرد. خبر درگذشت او، دوباره توجه‌ها را به صدایی برگردانده که از نوجوانی وارد موسیقی بریتانیا شد.
به گزارش آسیانیوز ایران، استیو الیس (Steve Ellis)، خواننده گروه لاو افر (Love Affair)، در ۷۶ سالگی درگذشته است. گزارش‌های دوم نوامبر ۲۰۲۶ آی‌تی‌وی و ایندیپندنت، با نقل اطلاعیه صفحه رسمی او در فیس‌بوک، تاریخ درگذشت را شامگاه ۳۰ اکتبر اعلام کرده‌اند؛ بنابراین زمان انتشار این گزارش‌ها را نباید با روز درگذشت او یکی دانست.
درباره درگذشت استیو الیس چه اعلام شده است؟
در اطلاعیه نقل‌شده، از عوارض یک بیماری مزمن و حضور نزدیکان الیس در آخرین ساعات زندگی او سخن رفته است. نام بیماری در این متن مشخص نشده و مبنایی برای نسبت‌دادن یک تشخیص پزشکی دقیق وجود ندارد. ایندیپندنت نوشته است که دیوید کورتنی، ترانه‌سرا و دوست قدیمی او، نیز خبر را اعلام کرده بود.
در واکنش‌های منتشرشده، پل ولر (Paul Weller)، خواننده و موسیقی‌دان بریتانیایی، از دوست خود یاد کرده است. این همراهی فقط به پیام خداحافظی محدود نبود؛ نام ولر در کارنامه سال‌های بعد الیس هم دیده می‌شود.
بیوگرافی استیو الیس؛ از نوجوانی تا «عشق جاودان»
الیس متولد ۷ آوریل ۱۹۵۰ در ادگور انگلستان بود. طبق زندگی‌نامه وب‌سایت رسمی‌اش، در ۱۵ سالگی خوانندگی در گروه سول سروایورز (Soul Survivors) را آغاز کرد؛ گروهی که بعدتر با نام لاو افر شناخته شد. مسیر او از اجراهای کوچک به ضبط حرفه‌ای و مخاطبان گسترده‌تر رسید.
نقطه تعیین‌کننده، بازخوانی «اورلستینگ لاو» (Everlasting Love) بود؛ آهنگی که پیش از آن رابرت نایت (Robert Knight) خوانده بود. داده‌های آفیشال چارتس، مرجع جدول رسمی موسیقی بریتانیا، نشان می‌دهد نسخه لاو افر در سال ۱۹۶۸ دو هفته در رتبه نخست قرار گرفت. این یک جایگاه تاریخی در جدول بریتانیاست، نه ادعایی درباره پربازدیدترین آهنگ امروز یا رتبه جهانی آن.
ماجرای ضبط هم بخشی از تاریخ این موفقیت است. وب‌سایت رسمی الیس توضیح می‌دهد که صدای او در ضبط‌های موفق گروه با نوازندگان حرفه‌ای استودیو همراه شد. به بیان ساده، خواننده همان الیس بود، اما اجرای همه سازهای نسخه ضبط‌شده را نباید به اعضای گروه نسبت داد.
کارنامه‌ای که به یک آهنگ محدود نماند
برای شناخت لاو افر، فقط یک قطعه کافی نیست. از آثار شناخته‌شده آن دوره می‌توان به این نام‌ها رجوع کرد:
- «رینبو ولی» (Rainbow Valley)، با معنای «دره رنگین‌کمان»؛
- «اِ دی ویداوت لاو» (A Day Without Love)، به معنای «روزی بدون عشق»؛
- «برینگینگ آن بک د گود تایمز» (Bringing On Back the Good Times)، با مضمون بازگشت روزهای خوش.
الیس در سال ۱۹۶۹ از لاو افر جدا شد و مسیر مستقل را ادامه داد. همکاری در گروه‌های الیس (Ellis) و ویدومیکر (Widowmaker) از بخش‌های دیگر فعالیت او بود. در سال ۲۰۱۸ نیز آلبوم «بوم! بنگ! توانگ!» (Boom! Bang! Twang!) با تهیه‌کنندگی مشترک او، پل ولر و چارلز ریس منتشر شد.
صدایی که همچنان از موسیقی حرف می‌زد
جیسون بارنارد، مصاحبه‌کننده پادکست د استرنج برو (The Strange Brew)، در یادداشت اول نوامبر از گفت‌وگوی طولانی خود با الیس در فوریه امسال یاد کرده است. موضوع آن دیدار، فقط خاطرات شهرت قدیمی نبود؛ انتشار اجرای زنده ادینبرو در سال ۱۹۹۵ و تجربه‌های بعدی او نیز مطرح بود. الیس در آن گفت‌وگو از ضبط آلبومی تازه گفته بود؛ این گفته به‌خودی‌خود به معنای تأیید انتشار نهایی آن آلبوم نیست.
برای دنبال‌کردن قانونی آثار، نام انگلیسی هنرمند و عنوان دقیق قطعه را در فهرست ناشر یا سرویس رسمی موسیقی جست‌وجو کنید. وب‌سایت رسمی او نسخه‌های فیزیکی و دانلود بعضی آلبوم‌ها را معرفی کرده است؛ اما امکان خرید، پخش یا استفاده آفلاین از داخل ایران در این بررسی احراز نشده و به سرویس، حساب و منطقه دسترسی وابسته است.
برای خواننده‌ای که به شناخت صداهای متفاوت علاقه دارد، گزارش پیشین درباره مسیر گروه راک ایرانی ایمیا نیز نگاه دیگری به زندگی گروهی و ادامه‌دادن موسیقی ارائه می‌کند؛ نه ادعای همکاری یا ارتباط مستقیم با الیس.
میراث الیس را می‌توان در همین پیوند میان یک ترانه ماندگار و سال‌های ادامه‌دادن موسیقی دید. «آسیانیوز ایران» درگذشت او را به خانواده، دوستان و دوستدارانش تسلیت می‌گوید.
پرسش‌های رایج: