پرونده هم‌میهن از مرحله اعلام نظر هیئت منصفه عبور کرده، اما هنوز به رأی قطعی نرسیده است. این روزنامه صبح پنجشنبه، ۱۴ آبان ۱۴۰۵، از صدور حکم بدوی برای غلامحسین کرباسچی خبر داد؛ حکمی که هم مجازات حبس دارد، هم تعلیق اجرای آن و هم محدودیت فعالیت رسانه‌ای.
به گزارش آسیانیوز ایران، مبنای جزئیات تازه، گزارش هم‌میهن در ۱۴ آبان، برابر با ۵ نوامبر ۲۰۲۶، است. هرانا نیز همان روز این خبر را به نقل از هم‌میهن منتشر کرد. متن کامل دادنامه مستقلاً در دسترس این گزارش نبوده است.
حکم اعلام‌شده چه می‌گوید؟
طبق گزارش هم‌میهن، شعبه اول دادگاه کیفری یک تهران با حضور قضات سعید شرافتی و احسان شیخ‌الحکمائی، بابت نشر مطالب خلاف واقع، یک سال حبس تعیین کرده و اجرای آن را با ملاحظه وضعیت سنی و اجتماعی کرباسچی، برای پنج سال معلق کرده است. در بخش دیگری، دو سال منع اشتغال به فعالیت رسانه‌ای آمده است.
همین گزارش از برائت در سایر اتهامات به دلیل احراز نشدن سوءنیت خبر می‌دهد و رأی را بدوی و قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور می‌خواند. بنابراین، تعلیق پنج‌ساله، به معنای محکومیت به پنج سال زندان نیست و خبر حاضر نیز اعلام اجرای حکم حبس یا قطعیت محکومیت نیست.
از جلسه مهرماه تا خبر امروز
در ۲۸ مهر ۱۴۰۵، اکبر نصراللهی، سخنگوی هیئت منصفه دادگاه‌های سیاسی و مطبوعاتی، درباره رسیدگی به مطالب منتشرشده در هم‌میهن توضیح داده بود. تسنیم در گزارش آن روز، عناوین اتهامی مرتبط با یادداشت «از دی ۵۷ تا دی ۱۴۰۴»، مطالب مربوط به بازداشت کودکان و نوجوانان، انتخاب اصلاح‌طلبان و گزارش حریم درمان را نقل کرد.
در همان گزارش آمده بود که کرباسچی و وکیلش همه اتهامات را رد کرده و گفته‌اند بسیاری از مطالب، به نقل از منابع و در چارچوب وظایف مطبوعاتی منتشر شده‌اند. این دفاع مربوط به جلسه مهرماه است، نه واکنشی تازه به حکم امروز. سابقه آن مرحله در گزارش نظر هیئت منصفه درباره پرونده هم‌میهن آمده است.
تفاوت این دو خبر مهم است: نظر هیئت منصفه درباره اتهامات، تعیین مجازات دادگاه و قطعی‌شدن رأی، مراحل یکسانی نیستند. گزارش تازه درباره حکم بدوی است و نباید آن را نتیجه نهایی تمام مسیر رسیدگی دانست.
کرباسچی در این پرونده چه نقشی دارد؟
غلامحسین کرباسچی، شهردار پیشین تهران و دبیرکل پیشین حزب کارگزاران سازندگی، در این پرونده به‌عنوان مدیرمسئول هم‌میهن مطرح است. محور رسیدگی اعلام‌شده، مطالب روزنامه است. این جایگاه رسانه‌ای را نباید با مسئولیت‌های اجرایی گذشته او یا پرونده‌های دیگر یکی گرفت.
سرنوشت انتشار هم‌میهن چه می‌شود؟
احمد زیدآبادی در یادداشت «توقیف است یا نیست؟» که امروز در هم‌میهن بازنشر شد، پرسید پس از اعلام مجازات مدیرمسئول، تکلیف انتشار خود روزنامه چیست. او با اشاره به حدود نه ماه توقیف، روشن‌نبودن ادامه یا رفع آن را موضوع انتقاد قرار داد. این پرسش یک واکنش روزنامه‌نگارانه است، نه اعلام تصمیم حقوقی تازه درباره روزنامه.
پاسخ‌گویی درباره یک پرونده مطبوعاتی باید برای خواننده روشن کند چه چیزی حکم شده، کدام بخش هنوز قابل اعتراض است و وضعیت انتشار رسانه چه خواهد بود.
از منظر آزادی رسانه، محدودیت فعالیت روزنامه‌نگاران و بلاتکلیفی یک تحریریه، پرسش‌هایی فراتر از رقابت جناحی ایجاد می‌کند. برای ارزیابی دقیق این پرونده، انتشار متن کامل رأی و توضیح روشن درباره وضعیت روزنامه اهمیت دارد. در منابع بررسی‌شده، سندی درباره نتیجه فرجام‌خواهی یا رفع توقیف احراز نشده و چنین نتیجه‌ای در این گزارش اعلام نمی‌شود.
به نظر شما، در اطلاع‌رسانی درباره پرونده‌های مطبوعاتی کدام ابهام باید زودتر برطرف شود؟ دیدگاهتان را در بخش نظرات این گزارش بنویسید.
پرسش‌های رایج: