برای نسل بزرگی از هواداران فوتبال، پیراهن شمارهٔ هفت پرتغال با یک نام شناخته می‌شود. حالا کریستیانو رونالدو (Cristiano Ronaldo) روز پنجشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۵، برابر با ۵ نوامبر ۲۰۲۶، اعلام کرده است که از تیم ملی خداحافظی می‌کند؛ تصمیمی که بیش از دو دهه حضور او در فوتبال ملی را به نقطهٔ پایان می‌رساند.
به گزارش آسیانیوز ایران، پست تازهٔ حساب رسمی او در اینستاگرام، با شناسهٔ @cristiano، با جملهٔ «پرتغال همیشه بخشی از وجود من خواهد بود» همراه شده است. یوئول برزیل و فلش‌اسکور پرتغال نیز اعلام خداحافظی او را گزارش کرده‌اند. موضوع این پیام، پایان حضور در تیم ملی است و نباید آن را اعلام پایان فوتبال باشگاهی رونالدو دانست.
رونالدو در پیام خداحافظی چه گفت؟
بخش اصلی پیام، خطاب به مردم پرتغال است. او از پیراهنی سخن می‌گوید که آن را ملک شخصی خود نمی‌داند و پوشیدنش را افتخار و مسئولیتی طولانی توصیف می‌کند:
«زمان آن رسیده است که پیراهن شمارهٔ ۷ تیم ملی‌مان را کنار بگذارم. هرگز احساس نکردم که این شماره فقط متعلق به من است، اما به مدت ۲۳ سال افتخار و مسئولیت پوشیدن آن را داشتم.»
آنچه در ادامه می‌آید، خلاصهٔ محتوای بیانیه است، نه ترجمهٔ کامل و واژه‌به‌واژهٔ آن. رونالدو تصمیمش را دشوار و احساسی توصیف می‌کند. در مرور سال‌های حضورش، بیش از آمار و جام‌ها بر رابطه با مردم، هم‌تیمی‌ها و پرتغالی‌های دور از وطن تکیه دارد. او از موفقیت‌ها و ناکامی‌هایش یاد می‌کند و می‌گوید افتخار نمایندگی کشورش همواره برایش باقی مانده است.
در بخش دیگری از پیام، از هم‌تیمی‌ها، مربیان، کارکنان و خانواده‌اش تشکر می‌کند و بر سهم کسانی تأکید دارد که معمولاً در عکس‌های قهرمانی دیده نمی‌شوند. پیامش به نسل تازه، ادامهٔ تلاش و باور به امکان موفقیت است. او همچنین از همراهی آینده‌اش با تیم ملی در جایگاه هوادار سخن می‌گوید.
۲۳ سال با پرتغال؛ کارنامه‌ای فراتر از یک شماره
رونالدو، مهاجم ۴۱ سالهٔ پرتغالی و بازیکن النصر، نخستین بار در اوت ۲۰۰۳، برابر با مرداد ۱۳۸۲، برای تیم ملی بزرگسالان کشورش بازی کرد. مسیر ملی او از جوانی که تازه پا به صحنهٔ بزرگ فوتبال گذاشته بود، به کاپیتانی رسید که در چند نسل متفاوت از ترکیب پرتغال حضور داشت.
روزنامهٔ دیاریو د نوتیسیاس مادیرا در گزارش ۲ نوامبر، برابر با ۱۱ آبان، آمار او را ۲۳۴ بازی و ۱۴۶ گل ملی ثبت کرده بود؛ اعدادی که در گزارش امروز فولیا نیز تکرار شده‌اند. این آمار به فوتبال ملی بزرگسالان مردان مربوط است و نباید با مجموع گل‌های باشگاهی و ملی او اشتباه شود.
- ۲۳ سال حضور: از نخستین بازی ملی در سال ۲۰۰۳ تا اعلام خداحافظی در سال ۲۰۲۶.
- ۲۳۴ بازی ملی: آمار ثبت‌شده در گزارش‌های جاری پیش از اعلام خداحافظی.
- ۱۴۶ گل ملی: رکوردی که جایگاه ویژهٔ او را در تاریخ فوتبال ملی مردان نشان می‌دهد.
سه قهرمانی مهم پرتغال در این دوران، فصل‌های متفاوتی از کارنامهٔ او هستند:
- یورو ۲۰۱۶: نخستین قهرمانی بزرگ تیم ملی پرتغال.
- لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹: نخستین عنوان پرتغال در این رقابت‌ها.
- لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۵: دومین قهرمانی پرتغال در لیگ ملت‌ها.
از اختلاف با ژرژ ژسوس تا اعلام خداحافظی
این تصمیم پس از هفته‌هایی پرحاشیه اعلام شد. ژرژ ژسوس (Jorge Jesus)، سرمربی پرتغال، در بازی سپتامبر مقابل نروژ از رونالدو استفاده نکرد؛ مسابقه‌ای که پیش‌تر در گزارش نیمکت‌نشینی رونالدو و تغییر خط حملهٔ پرتغال بررسی شده بود. رونالدو سپس در ۳۰ سپتامبر، برابر با ۸ مهر، اردوی تیم را ترک کرد.
در پیام ۶ اکتبر، برابر با ۱۴ مهر، او از هم‌تیمی‌ها و هواداران عذر خواست، اما از عمل‌نشدن به توافق‌هایش با سرمربی سخن گفت. این روایت خود بازیکن بود؛ ژسوس نیز اختیار انتخاب ترکیب را متعلق به مربی می‌دانست و در اظهاراتش راه بازگشت رونالدو را باز گذاشته بود. گزارش دیاریو د نوتیسیاس از محرومیت ۳۰روزه و جریمهٔ ۲۵۵ یورویی او خبر می‌دهد.
اعلام تازه را نباید با آن بیانیهٔ اکتبر یکی گرفت: رونالدو آن زمان هنوز خود را برای ادامهٔ رقابت در دسترس می‌دانست، اما پیام امروز، پیام خداحافظی است. با این حال، صرف قرارداشتن بازی‌های پرتغال در برنامهٔ نوامبر، تأیید برگزاری مسابقهٔ خداحافظی یا حضور او در آن دیدارها نیست.
اصل پیام رونالدو را کجا ببینیم؟
مرجع اصلی، پست ویدیویی ۵ نوامبر در حساب رسمی @cristiano در اینستاگرام است؛ کپشن پرتغالی آن Portugal estará sempre em mim است. بازنشرها و زیرنویس‌های هواداری ممکن است بخش‌هایی را حذف یا متفاوت ترجمه کنند، بنابراین برای دنبال‌کردن پیام کامل، باید خود پست اصلی را مبنا قرار داد.
برای شما، کدام لحظه از حضور رونالدو در پیراهن پرتغال ماندگارتر است؟ قهرمانی اروپا، رکوردهای گلزنی یا یکی از همان مسابقه‌هایی که هنوز جزئیاتش را به یاد دارید؟
پرسش‌های رایج: